ডায়েবেটিচ হ'লে অধিক ভাত খোৱা অনুচিত ?
সকলো মানুহেই ভাত নোখোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰে। প্ৰত্যেক মানুহে ভোক নিবাৰণৰ নিমিত্তে ভাত খায়। আনহাতে বহু মানুহৰ প্ৰথম পছন্দ হ'ল ভাত। ইয়াৰ বিকল্প কি খাদ্য আছে জনাৰ প্ৰয়োজন আছে।ভাত বেছিকৈ খোৱাৰ বাবে অসম আৰু সমগ্ৰ ভাৰততে চুগাৰ ৰোগীৰ ব্যাপক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে। ভাতত উপলব্ধ উপাদানৰ ভিতৰত কাৰ্বহাইড্ৰেটৰ পৰিমাণ আটাইতকৈ বেছি।যি চুগাৰ ৰোগীৰ বাবে অতিশয় ক্ষতিকাৰক উপাদান। সেয়েহে ভাত খোৱাৰ পাছত চুগাৰ ৰোগীৰ গ্লুক'জৰ পৰিমাণ তাৎক্ষণিক ভাৱে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। যাৰ ফলত ৰোগীৰ অসুস্থতা বাঢ়ি গৈ থাকে।
এইটো কথা সত্য যে মানুহৰ ৰোগ থাকক বা নাথাকক শৰীৰৰ সুস্হতা নিৰ্ভৰ কৰে আপুনি কি খায় তাৰ ওপৰত। ডাইবেটিচৰ ক্ষেত্ৰত এই কথাখিনি বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ। দৈনন্দিন আহাৰ গ্ৰহণৰ নীতি নিয়মে আপোনাক ডাইবেটিচৰ পৰা বচাই ৰাখিব পাৰে। চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ মতে কম কাৰ্বহাইড্ৰেটযুক্ত আহাৰহে চুগাৰ ৰোগীয়ে গ্ৰহণ কৰা উচিত।
কিন্তু ভাত নোখোৱাকৈ কোন মানুহে থাকিব পাৰে। উচ্চমাত্ৰাত কাৰ্বহাইড্ৰেট থকা ভাত নাখালে দেখোন ভোকে নুগোছে । চিকিৎসকে সদায় চুগাৰ ৰোগীক কম কাৰ্বহাইড্ৰেটযুক্ত আহাৰ খাবলৈ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। যিকি নহওঁক সু-স্বাস্থ্য অটুট ৰাখিবলৈ হ'লে আমি লোভ বাৰণ কৰিবই লাগিব। জোখি-মাখি খাদ্য খালেহে এই অপূৰ্ব ধৰাত সৰহদিন জীয়াই থাকিব পাৰিব।
ডাইবেটিচৰ প্ৰকাৰ :
চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মতে চুগাৰ বা ডায়েবেটিচ দুই ধৰণৰ হয়। ১/ চুগাৰ টাইপ-১,যাক ডায়েবেটিচ ইনচিপিডাচ (Diabetes Insipidus) বোলে। ২/ চুগাৰ টাইপ-২ , যাক ডায়েবেটিচ মেলিটাচ (Diabetes Malitus) বোলে।
পিটুইটাৰী হৰমোন শৰীৰত কম হ'লে কিডনীয়ে বা বৃক্ক গ্ৰন্হীয়ে শৰীৰত পানীৰ সমতা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। তেতিয়া ৰোগীৰ প্ৰস্ৰাৱৰ বেগ বাঢ়ে। ইয়াকে ডায়েবেটিচ ইনচিপিডাচ বুলি কোৱা হয়।
আকৌ শৰীৰত যেতিয়া চেনিৰ পৰিমাণ সমান নহয়, তেতিয়া প্ৰস্ৰাৱৰ বেগ বৃদ্ধি পায় আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ সৈতে চেনি বাহিৰ হয়। এনে সময়ত তেজ পৰীক্ষা কৰালে তেজত চেনিৰ পৰিমাণ বেছি পোৱা যায়। ইয়াকে ডায়েবেটিচ মেলিটাচ বুলি কোৱা হয়।
ডায়েবেটিচৰ লক্ষণসমূহ:
১/ সঘনাই পিঁয়াহ লাগে।
২/ সঘনাই প্ৰস্ৰাৱ হয়।
৩/ তেজত চেনিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়।
৪/ অন্ত্যন্ত ভোক লাগে।
৫/ প্ৰতিদিনে শৰীৰ দুৰ্বল আৰু ক্ষীণাই যায়।
৬/ওজন হ্ৰাস পায়। শৰীৰৰ কোনো কোনো অংশত খজুৱতি ওলাই।
৭/ প্ৰস্ৰাৱ কেতিয়াবা খুব হালধীয়া বৰণৰ হয়।
৮/ প্ৰস্ৰাৱ মিঠাযুক্ত হয় । শৰীৰত সৰু সৰু গুটিদানা (crystal) ওলাই ।
৯/ টোপনিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়। শৰীৰ দুৰ্বল হয।
১০/ এলাহ বাঢ়ে আৰু যৌন উত্তেজনা হ্ৰাস পায়।
কি খাদ্য খালে ডায়েবেটিচ হ্ৰাস পাব ?
ভাত খোৱাৰ ফলত ডায়েবেটিচ প্ৰায় ১১% পৰ্যন্ত বৃদ্ধি হ'ব পাৰে বুলি গৱেষকে মতপোষন কৰিছে। অৱশ্যে আন এটা সমীক্ষাত বিশেষজ্ঞৰ দ'লে কৈছে যে গাঁৱত পোৱা উচ্চ কেলৰি আৰু কাৰ্বহাইড্ৰেটযুক্ত আহাৰৰ পৰিবৰ্তে বয়ল কৰা বা উহোৱা চাউলৰ ভাত খালে বহু পৰিমাণে ডায়েবেটিচ হ্ৰাস পায়। সেয়ে ৰোগী সকলে মাৰ নাইকীয়া চাউলৰ ভাত খোৱা উচিত।
ভাত খালে কি কি হ'ব পাৰে ?
কাৰ্বহাইড্ৰেট চুগাৰ ৰোগীৰ বাবে অতি ক্ষতিকাৰক।যেতিয়া এজন চুগাৰ ৰোগীয়ে ভাত খায়, তেতিয়া তৎক্ষণাত তেওঁৰ শৰীৰত গ্লুকজৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি ঘটিব ধৰে। এনে পৰিস্থিতিত আমাৰ শৰীৰত ইনছুলিন প্ৰস্তুত হোৱাত বাধা আৰোপ হয়। ব্যক্তিজনৰ শৰীৰত ইনছুলিন অভাৱ ঘটিলে ডায়েবেটিচ ৰোগৰ বৃদ্ধি পায়।
আমাৰ শৰীৰত থকা পেনক্ৰিয়াচ বা অগ্নাশয় গ্ৰন্হিৰ পৰা ইনছুলিন নামৰ এবিধ হ'ৰমন নিঃসৰণ হয়।এই ইনছুলিনে আমাৰ খাদ্যৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা চেনিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু এই শক্তিয়ে মানুহক দৈনিক কাম-কাজবোৰ সমাপন কৰাত সহায় কৰে। যেতিয়া কোনো কাৰণত শৰীৰত ইনছুলিনৰ তাৰতম্য ঘটে বা অভাৱ ঘটে তেতিয়াই শৰীৰত ডায়েবেটিচ ৰোগে দেখা দিয়ে। বিশেষকৈ টাইপ-১ ডায়েবেটিচৰ ক্ষেত্ৰত দেহত ইনছুলিন একেবাৰে উৎপন্ন নহয়। সেয়েহে এনে ৰোগীয়ে ইনছুলিন ল'ব লগা হয়। আনহাতে টাইপ-২ ডায়েবেটিচ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত দেহে কম পৰিমাণে ইনছুলিন উৎপন্ন কৰে যদিও দেহৰ প্ৰয়োজন পূৰাব নোৱাৰে। সেয়েহে এনে ৰোগীয়ে ডায়েবটিচ টেবলেট বা ইনছুলিন লবলগীয়া হয়।
সামৰণি
বহুমূত্ৰ ৰোগৰ পৰা হাত সাৰি থকাৰ একমাত্ৰ উপায় হৈছে নিজকে সাৱধান আৰু অনবৰতে কৰ্মত সক্ৰিয় কৰি ৰখা। খোৱা বোৱাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিমিত আহাৰ ভোজন কৰা। চুগাৰ হোৱা লগে লগে ৰোগীজনৰ চকুু, নাক,কাণ , বৃক্ক, দেহ অৱশ লগা আদিবোৰ উপসৰ্গই দেখা দিয়ে। চকুৰ দৃষ্টিশক্তি কমে,কাণৰ শ্ৰৱণ শক্তি কম হ'ব পাৰে , পক্ষাঘাত হ'ব পাৰে, স্নায়ু দুৰ্বল হ'ব পাৰে, ভৰি হাত জিনজিনোৱা আদি হ'ব পাৰে। এনে নহ'বৰ বাবে অখাদ্য ভোজনৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে। আটা জাতীয় খাদ্য,ফলমুল আদি নিয়মিত খাই শৰীৰ মজবুত আৰু সুস্থ হৈ থকাৰ বাবে প্ৰয়াস কৰিব লাগে।
আপুনি আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময় নষ্ট কৰি লেখাটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ জনালো।
