বুধবার, ২৮ অক্টোবর, ২০২৬

Jio IPO Listing Today: আজি ১০ বজাত List হ'ব, GMP ২৩% - সাধাৰণ মানুহে কি লাভ পাব? অসমীয়াত জানক

Jio IPO Listing Today: আজি ১০ বজাত List হ'ব, GMP ২৩% - সাধাৰণ মানুহে কি লাভ পাব? অসমীয়াত জানক




      ভাৰতীয় শ্বেয়াৰ বজাৰৰ (Share Market) বাবে আজি এক ঐতিহাসিক দিন। বহু প্ৰতীক্ষিত Jio IPO Listing আজি অৰ্থাৎ ২৮ অক্টোবৰ, ২০২৬ তাৰিখে পুৱা ১০ বজাত মুম্বাই ষ্টক এক্সচেঞ্জ (BSE) আৰু নেচনেল ষ্টক এক্সচেঞ্জ (NSE) ত আনুষ্ঠানিকভাৱে তালিকাভুক্ত হৈছে। বজাৰৰ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, এই IPO-ই দেশৰ খুচুৰা বিনিয়োগকাৰী বা সাধাৰণ মানুহৰ ভাগ্য সলনি কৰিব পাৰে।

      আজিৰ এই প্ৰৱন্ধটোত আমি আলোচনা কৰিম যে Jio IPO Grey Market Premium (GMP) ৰ স্থিতি কি আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা আপোনাৰ দৰে সাধাৰণ মানুহে কেনেকৈ লাভ বা প্ৰফেচনেল ইনকাম কৰিব পাৰিব।

Jio IPO Listing Time আৰু বৰ্তমানৰ GMP


     শ্বেয়াৰ বজাৰৰ নিয়ম অনুসৰি, পুৱা ৯:০০ বজাৰ পৰা ৯:৪৫ বজালৈ 'Pre-open Session' চলিব আৰু ঠিক পুৱা ১০:০০ বজাত জিঅ'ৰ শ্বেয়াৰ বজাৰত কেনেকৈ ট্ৰেডিং হ’ব সেয়া স্পষ্ট হৈ পৰিব।
টাইমলাইন আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্যসমূহ তলৰ তালিকাত চমুকৈ দিয়া হ’ল:

বিষয় (Particulars)     সবিশেষ তথ্য (Details)

Listing Date 
& Time                        ২৮ অক্টোবৰ, ২০২৬ (পুৱা     
                                                  ১০:০০ বজাত)
Listing Platform.       BSE আৰু NSE

Latest Grey
Market Premium
(GMP)                             ২৩% (প্ৰায়)
Expected
Listing Gain                ২৩% তকৈ অধিক হোৱাৰ 
                                       সম্ভাৱনা

         বৰ্তমান গ্ৰে মাৰ্কেটত IPO-ৰগুঞ্জনবহুত বেছি। আজি পুৱাৰ তথ্য অনুসৰি ইয়াৰ GMP প্ৰায় ২৩% চলি আছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, যদি আপোনাক এই IPO-ৰ শ্বেয়াৰ অলট হৈছে, তেন্তে বজাৰ খোলাৰ লগে লগেই আপুনি প্ৰায় ২৩% লৈকে লাভ (Listing Gain) অৰ্জন কৰিব পাৰিব।

সাধাৰণ মানুহে কি লাভ পাব? (Benefits for Common Man)


        যদি আপুনি এজন সাধাৰণ নাগৰিক বা নতুন বিনিয়োগকাৰী, তেন্তে এই লিষ্টিঙে আপোনাক ৩ টা মূল উপায়েৰে লাভৱান কৰিব পাৰে:

১/ মেগা লিষ্টিং গেইন (Listing Gain) : যিসকল খুচুৰা বিনিয়োগকাৰীয়ে (Retail Investors) আইপিঅ’ৰ বাবে আবেদন কৰিছিল আৰু শ্বেয়াৰ লাভ কৰিছে, তেওঁলোকে আজি ১০ বজাতে ২৩% বা তাতকৈ অধিক লাভত নিজৰ শ্বেয়াৰ বিক্ৰী কৰি পোনপটীয়া মুনাফা লাভ কৰিব পাৰিব।

২/ দীৰ্ঘম্যাদী বিনিয়োগৰ সুযোগ (Long-term Investment) : যদি আপুনি শ্বেয়াৰ পোৱা নাই, তথাপিও আজি ১০ বজাৰ পিছত সাধাৰণ মানুহে বজাৰৰ পৰা জিঅ'ৰ শ্বেয়াৰ কিনিব পাৰিব। ডিজিটেল ইণ্ডিয়া আৰু ৫জি (5G) নেটৱৰ্কৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে দীৰ্ঘদিনৰ বাবে এই শ্বেয়াৰত বিনিয়োগ কৰিলে ভৱিষ্যতে ভাল ৰিটাৰ্ণ পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।

৩/ ভাৰতীয় অৰ্থনীতি আৰু ডিজিটেল বিপ্লৱ: জিঅ’ৰ এই বৃহৎ আইপিঅ’ৰ ফলত ভাৰতীয় টেলিকম আৰু প্ৰযুক্তি খণ্ডত বিদেশী পুঁজিৰ বিনিয়োগ বাঢ়িব, যাৰ ফলত দেশত নিয়োগৰ সুযোগ সৃষ্টি হ’ব আৰু ডিজিটেল সেৱাসমূহ অধিক উন্নত হ’ব।

শ্বেয়াৰ লাভ কৰাসকলে আজি কি কৰা উচিত? (Expert Advice)


      শ্বেয়াৰ বজাৰৰ বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, যদি আপোনাক Jio IPO অলট হৈছে, তেন্তে আপুনি দুটা কৌশল গ্ৰহণ কৰিব পাৰে:

1. প্ৰফিট বুকিং (Profit Booking): যদি আপুনি কেৱল কম সময়ৰ ভিতৰত পইচা উপাৰ্জন কৰিবলৈ আবেদন কৰিছিল, তেন্তে ১০ বজাত বজাৰ খোলাৰ লগে লগে ২৩% লাভ লৈ শ্বেয়াৰ বিক্ৰী কৰি ওলাই আহিব পাৰে।

2. হ’ল্ড কৰা (Hold for Long Term): যদি আপোনাৰ বাজেট ভাল আৰু আপুনি ৰিলায়েন্স ইণ্ডাষ্ট্ৰীজৰ (Reliance) ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে, তেন্তে এই শ্বেয়াৰকেইটা নিজৰ ডিমেট একাউণ্টত (Demat Account) ভৱিষ্যতৰ বাবে জমা ৰাখিব পাৰে।

(সতৰ্কবাণী: শ্বেয়াৰ বজাৰত বিনিয়োগ কৰাটো বজাৰৰ ক্ষতিশংকাৰ অধীন। কোনো ধৰণৰ বিনিয়োগ কৰাৰ আগতে নিজৰ বিত্তীয় উপদেষ্টাৰ সৈতে আলোচনা কৰি ল’ব।)




Karl Marx: The Sociological Thinker and His Theories - English Version


The Sociological Thinker Karl Marx and His Theories 



Karl Marx was one of the most influential and revolutionary thinkers, economists, political theorists and sociologists in modern world history. 

His revolutionary ideas not only strengthened the very foundation of sociology, but also changed the course of political and economic history of the entire world, adding a new dimension to it. 

He is regarded as the father of scientific socialism or communism. In sociology, Marxian philosophy and his method of social analysis are still equally relevant today.


The legendary Karl Marx was born on 5th May, 1818 in a middle-class Jewish family living in the city of Trier, in the  Rhineland province of Germany. However, later his father converted to Christianity for social and professional reasons. 

Marx studied Law, History and Philosophy at the Universities of Bonn and Berlin. While studying at the University of Berlin, he was deeply influenced by the famous German philosopher G.W.F. Hegel.

After completing his studies, Marx took up journalism as a profession and became the editor of a radical left-wing newspaper. Due to his sharply anti-government writings, the German government shut down the newspaper and expelled Marx from the country. After that he went to Paris, Brussels and finally to London, where he continued to study and write consistently till the end of his life. While in London, he faced extreme financial crisis, during which his lifelong friend and collaborator Frederick Engels provided him with unprecedented financial and intellectual support. This great thinker died on 14th March, 1883. 

The central focus of Marx's sociological analysis was the development of human society and the economic inequality prevailing in it. Before Marx, Hegel had said that human history changes through ideas or thoughts. But Marx reversed this idea and said that the driving force of history is not thought, but material or economic conditions. To survive, man first needs food, clothing and shelter and to obtain these, he must produce. Religion, politics, philosophy etc. all come after that. According to Marx, a society has two main structures. The first is the Base or Foundation, which is the economic system of society, which includes the forces of production - machinery, raw materials and the relationship between owners and workers for production.

The second is the Superstructure, where law, politics, religion, education and culture of society are built depending on the economic base. If the base changes, then this superstructure is bound to change.

Marx and Engels wrote in their famous book 'The Communist Manifesto' that the history of all hitherto existing society is the history of class struggles.

 According to Marx, based on who owns the means of production, two main classes are created in every society. One is the Bourgeoisie, i.e., those who are the owners of the means of production or the capitalist owner class, and the other is the Proletariat, i.e., those who own no property and have to sell only their labour to make a living. The owner class always wants to earn maximum profit and exploits the workers. Because of this exploitation, an inevitable struggle or conflict is created between the two classes, which is called class struggle.

To explain how the capitalists exploit the workers, Marx put forward the theory of Surplus Value. According to him, the real value of any commodity is determined by the labour of the worker. Suppose, a worker works 8 hours a day and his daily wage is covered by 4 hours of work. For the remaining 4 hours, the worker works for the owner free of cost. 

Marx calls the value produced in this extra time as 'Surplus Value'. The capitalist owner appropriates this value without giving it to the worker and becomes richer and richer.


Because the capitalist mode of production turns workers into a part of a machine, a sense of alienation is created in their minds. According to Marx, this results in four types of alienation in the mind of the worker.

 First, alienation from the product, where the worker has no right over what he produces. 

Second, alienation from the process of production, where work is not enjoyable, but becomes a mechanical compulsion. 

Third, alienation from human nature or from oneself, because they cannot develop their own creative talent. 

Fourth, alienation from fellow workers or from society, where due to competition, workers start to see each other as rivals instead of comrades.

Presenting a materialistic interpretation of history, Marx divided human history into 6 main modes of production. Those are -

a) Primitive Communism: This is the very earliest stage of society. There was no private property and the means of production were jointly owned by the whole society. People lived by hunting and gathering food.


b) Slave Society: This stage begins with the creation of private property. Here society is divided into two main classes — slave owners and slaves. The main driving force of production was the labour of slaves.

c) Feudalism: In this system of the Middle Ages, land was the main source of production. Society was divided into two classes called Landlords and landless peasants or Serfs.

d) Capitalism: The present system that emerged after the Industrial Revolution. Here the means of production - factories, machinery etc. are in the hands of the capitalist class (Bourgeoisie) and for which the proletarian working class (Proletariat) is almost forced to sell its labour.

e) Socialism: Socialism is a transitional stage that will come after the fall of capitalism. Here the means of production come under the control of the state or society. The principle of 'From each according to his ability, to each according to his work' applies in this socialism.

f) Communism: According to Marxian philosophy, communism is the highest and final stage of human history. There is no class division, private property and exploitation. It is a classless and stateless social system, where everyone has the right to 'From each according to his ability, to each according to his needs'.

Capitalist society is the stage after the Industrial Revolution, where machinery and capital dominate and the bourgeoisie and proletariat are created. According to Marx, against the extreme exploitation of capitalism, the proletarian workers will revolt and after that, first socialism and finally a classless, stateless communist society will be established, where exploitation will end.

Although Karl Marx's theories were extremely influential, various sociologists and economists have also criticized them. According to critics, Marx gave importance only to economics. He completely ignored important non-economic factors like religion, culture and nationalism.

 Marx predicted that society would be divided into only two parts - very rich and very poor, but in modern society a large middle class emerged, which balanced society. Moreover, the communist governments formed on Marx's ideals in the Soviet Union or Eastern Europe in the twentieth century later turned into dictatorships and eventually collapsed.

Despite flaws and criticism, Karl Marx's contribution to modern sociology is undeniable.

Karl Marx taught us to look at society with a new scientific and critical perspective.

To discuss globalization, the monopolistic dominance of large corporate groups, the unprecedented gap between the rich and the poor, and the question of workers' rights in the present twenty-first century, Marx's 'Das Kapital' or the theory of class struggle is still equally relevant today. He did not just stop at explaining society, he wanted radical change in society. That is why on his tombstone in Highgate Cemetery, London, it is written that philosophers have only interpreted the world in various ways, but the point is to change it




Thank you. Please leave a comment in Comment box. 

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

সোমবার, ২৬ অক্টোবর, ২০২৬

সমাজতাত্ত্বিক চিন্তাবিদ কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু তেওঁৰ তত্ত্বসমূহ | Sociological thinker Karl Marx and his theories.

     সমাজতাত্ত্বিক চিন্তাবিদ কাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু তেওঁৰ তত্ত্বসমূহ 

      
      

      কাৰ্ল মাৰ্ক্স আছিল আধুনিক বিশ্ব ইতিহাসৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু যুগান্তকাৰী চিন্তাবিদ, অৰ্থনীতিবিদ, ৰাজনৈতিক তত্ত্ববিদ আৰু সমাজবিজ্ঞানী। তেওঁৰ বৈপ্লৱিক ধাৰণাসমূহে কেৱল সমাজতত্ত্বৰ ভেটিটোকে সুদৃঢ় কৰা নাছিল, বৰঞ্চ সমগ্ৰ বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক ইতিহাসৰ গতিপথ সলনি কৰি এক নতুনত্ব সংযোগ কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁক বৈজ্ঞানিক সমাজবাদ বা সাম্যবাদৰ পিতৃপুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়। সমাজতত্ত্বত মাৰ্ক্সীয় দৰ্শন আৰু তেওঁৰ সমাজবিশ্লেষণ পদ্ধতি আজিও সমানেই প্ৰাসংগিক।


       ‌‌প্ৰবাদপুৰুষ কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ জন্ম হৈছিল ১৮১৮ চনৰ ৫ মে’ত জাৰ্মানীৰ ৰাইনলেণ্ড প্ৰদেশৰ ত্ৰিয়াৰ চহৰত বাস কৰা এটা মধ্যবিত্ত ইহুদী পৰিয়ালত। অৱশ্যে পিছলৈ তেওঁৰ দেউতাকে সামাজিক আৰু পেচাগত কাৰণত খ্ৰীষ্ট ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। মাৰ্ক্সে বন আৰু বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন, ইতিহাস আৰু দৰ্শনশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা সময়ছোৱাত তেওঁ বিখ্যাত জাৰ্মান দৰ্শনশাস্ত্ৰী জি. ডব্লিউ. এফ. হেগেলৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। পঢ়া-শুনা শেষ কৰি মাৰ্ক্সে সাংবাদিকতাক পেচা হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু এক উগ্ৰপন্থীয় বাওঁপন্থীৰ কাকতৰ সম্পাদক হয়। চৰকাৰবিৰোধী চোকা ভাষাৰে লেখাৰ বাবে জাৰ্মান চৰকাৰে কাকতখন বন্ধ কৰি দিয়ে আৰু মাৰ্ক্সক দেশৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পেৰিছ, ব্ৰাছেলছ আৰু অৱশেষত লণ্ডনলৈ যায়, য’ত তেওঁ জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে ধাৰাবাহিকভাৱে অধ্যয়ন আৰু লেখা-মেলা কৰে। লণ্ডনত থকাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ চৰম আৰ্থিক সংকটৰ সন্মুখীন হৈছিল, য’ত তেওঁৰ আজীৱন বন্ধু আৰু সহযোগী ফ্ৰেডৰিক এংগেলছে তেওঁক অভূতপূৰ্বভাৱে আৰ্থিক আৰু বৌদ্ধিক সহায় আগবঢ়াইছিল। ১৮৮৩ চনৰ ১৪ মাৰ্চত এই মহান চিন্তাবিদগৰাকীৰ মৃত্যু হয়।

       মাৰ্ক্সৰ সমাজতাত্ত্বিক বিশ্লেষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল মানৱ সমাজৰ বিকাশ আৰু তাত চলি থকা অৰ্থনৈতিক বৈষম্য। মাৰ্ক্সৰ পূৰ্বে হেগেলে কৈছিল যে মানৱ ইতিহাসৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে ধাৰণা বা চিন্তাৰ জৰিয়তে। কিন্তু মাৰ্ক্সে এই ধাৰণা ওলোটা কৰি দি কয় যে ইতিহাসৰ চালিকা শক্তি চিন্তা নহয়, বৰঞ্চ ভৌতিক বা অৰ্থনৈতিক অৱস্থাহে। মানুহে জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰথমে খাদ্য, বস্ত্ৰ আৰু বাসস্থানৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰে আৰু এইবোৰ লাভ কৰিবলৈ উৎপাদন কৰিবই লাগিব। ধৰ্ম, ৰাজনীতি, দৰ্শন আদি সকলো ইয়াৰ পিছতহে আহে। মাৰ্ক্সৰ মতে সমাজ এখনৰ দুটা মূল গাঁথনি থাকে। প্ৰথমটো হ’ল ভিত্তি বা বুনিয়াদ, যিটো সমাজৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা, য’ত উৎপাদনৰ শক্তি- যন্ত্ৰপাতি, কেঁচামাল আৰু উৎপাদনৰ বাবে মালিক আৰু শ্ৰমিকৰ সম্পৰ্ক অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। 

দ্বিতীয়টো হ’ল উপৰি-গাঁথনি, য’ত অৰ্থনৈতিক ভিত্তিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সমাজৰ আইন, ৰাজনীতি, ধৰ্ম, শিক্ষা আৰু সংস্কৃতি গঢ়ি উঠে। যদি ভিত্তি সলনি হয়, তেন্তে এই উপৰি-গাঁথনি সলনি হ’বলৈ বাধ্য।

        মাৰ্ক্স আৰু এংগেলছে তেওঁলোকৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'দা কমিউনিষ্ট মেনিফেষ্টো'ত লিখিছিল যে আজিলৈকে বিদ্যমান সকলো সমাজৰ ইতিহাসেই হ’ল শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ ইতিহাস। মাৰ্ক্সৰ মতে, উৎপাদনৰ আহিলাসমূহৰ মালিকীস্বত্ব কাৰ হাতত আছে, তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰতিখন সমাজতে দুটা মুখ্য শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হয়। এটা হ’ল বুৰ্জোৱা অৰ্থাৎ যিসকল উৎপাদনৰ আহিলাৰ গৰাকী বা পুঁজিবাদী মালিক শ্ৰেণী আৰু আনটো হ’ল সৰ্বহাৰা অৰ্থাৎ যিসকলৰ নিজা একো সম্পত্তি নাই আৰু জীৱন ধাৰণৰ বাবে কেৱল নিজৰ শ্ৰম বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হয়। মালিক শ্ৰেণীয়ে সদায় সৰ্বাধিক লাভ কৰিবলৈ বিচাৰে আৰু শ্ৰমিকক শোষণ কৰে। এই শোষণৰ বাবেই দুয়োটা শ্ৰেণীৰ মাজত এক অপৰিহাৰ্য সংগ্ৰাম বা সংঘাতৰ সৃষ্টি হয়, যাক শ্ৰেণী সংগ্ৰাম বুলি কোৱা হয়।

      পুঁজিবাদীসকলে কেনেকৈ শ্ৰমিকক শোষণ কৰে, তাক বুজাবলৈ মাৰ্ক্সে উদ্বৃত্ত মূল্যৰ তত্ত্ব আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ মতে, যিকোনো বস্তুৰ প্ৰকৃত মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰে শ্ৰমিকৰ শ্ৰমে। ধৰি লওক, এজন শ্ৰমিকে দিনে ৮ ঘণ্টা কাম কৰে আৰু তাৰে ৪ ঘণ্টাৰ কামৰ মূল্যতে তেওঁৰ দৈনিক মজুৰি ওলাই আহে। বাকী থকা ৪ ঘণ্টা শ্ৰমিকে মালিকৰ বাবে বিনামূল্যে কাম কৰে। এই অতিৰিক্ত সময়ছোৱাত উৎপাদিত হোৱা মূল্যটোকে মাৰ্ক্সে 'উদ্ধৃত্ত মূল্য' বুলি কৈছে। পুঁজিবাদী মালিকে এই মূল্যটো শ্ৰমিকক নিদি নিজে আত্মসাৎ কৰে আৰু ধনীৰ পৰা ধনৱন্ত হৈ পৰে।
পুঁজিবাদী উৎপাদন ব্যৱস্থাই শ্ৰমিকসকলক একোটা যন্ত্ৰৰ অংশলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে বাবে তেওঁলোকৰ মনত বিচ্ছিন্নতাবোধৰ সৃষ্টি হয়। মাৰ্ক্সৰ মতে ইয়াৰ ফলত শ্ৰমিকৰ মনত চাৰি প্ৰকাৰৰ বিচ্ছিন্নতাই দেখা দিয়ে। প্ৰথমতে, উৎপাদিত বস্তুৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা, য’ত শ্ৰমিকে যি বস্তু তৈয়াৰ কৰে, তাৰ ওপৰত তেওঁৰ কোনো অধিকাৰ নাথাকে। দ্বিতীয়তে, উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা, য’ত কামটো আমোদজনক নহয়, বৰঞ্চ ই এক যান্ত্ৰিক বাধ্যবাধকতা হৈ পৰে। তৃতীয়তে, মানৱ প্ৰকৃতি বা নিজৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা, কিয়নো তেওঁলোকে নিজৰ সৃষ্টিশীল প্ৰতিভা বিকাশ কৰিব নোৱাৰে। চতুৰ্থতে, সহকৰ্মী বা সমাজৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা, য’ত প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে শ্ৰমিকে ইজনে সিজনক সতীৰ্থৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিদ্বন্দী হিচাপে চাবলৈ লয়।

       ইতিহাসৰ বস্তুুবাদী ব্যাখ্যা আগবঢ়াই মাৰ্ক্সে মানৱ ইতিহাসক ৬টা প্ৰধান উৎপাদন পদ্ধতিত ভাগ কৰিছে। সেইকেইটা হৈছে -  

ক) আদিম সাম্যবাদ (Primitive Communism) : ই হৈছে সমাজৰ একেবাৰে প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়। ইয়াত ব্যক্তিগত সম্পত্তি নাছিল আৰু উৎপাদনৰ আহিলাসমূহৰ ওপৰত সমগ্ৰ সমাজৰ যৌথ অধিকাৰ আছিল। লোকসকলে চিকাৰ আৰু খাদ্য সংগ্ৰহ কৰি জীয়াই আছিল।
 
খ) দাসত্ব প্ৰথা (Slave Society): ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ সৃষ্টিৰ সৈতে এই পৰ্যায়ৰ আৰম্ভ হয়। ইয়াত সমাজক দুটা প্ৰধান শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হৈছে — দাস মালিক আৰু দাস। উৎপাদনৰ মূল চালিকাশক্তি আছিল দাসসকলৰ শ্ৰম।

গ) সামন্তবাদ (Feudalism): মধ্যযুগৰ এই ব্যৱস্থাত ভূমি আছিল উৎপাদনৰ ঘাই উৎস। সমাজখন সামন্ত প্ৰভু (Landlords) আৰু ভূমিহীন খেতিয়ক বা ভূমিদাস (Serfs) নামেৰে দুটা শ্ৰেণীত বিভক্ত আছিল।

ঘ) পুঁজিবাদ (Capitalism): ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ পিছত গা কৰি উঠা বৰ্তমানৰ ব্যৱস্থা। ইয়াত উৎপাদনৰ আহিলাসমূহ - কল-কাৰখানা, যন্ত্ৰপাতি আদি পুঁজিবাদী শ্ৰেণীৰ (Bourgeoisie) হাতত থাকে আৰু যাৰ বাবে সৰ্বহাৰা শ্ৰমিক শ্ৰেণীয়ে (Proletariat) নিজৰ শ্ৰম বিক্ৰী কৰিবলৈ একপ্ৰকাৰে বাধ্য হয়।

ঙ) সমাজবাদ (Socialism): পুঁজিবাদৰ পতনৰ পিছত আহিবলগীয়া এক অন্তৱৰ্তীকালীন পৰ্যায় হৈছে সমাজবাদ। ইয়াত উৎপাদনৰ আহিলাসমূহ ৰাষ্ট্ৰ বা সমাজৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহে। 'যোগ্যতা অনুসৰি কাম আৰু কাম অনুসৰি প্ৰাপ্য'— এই নীতি এই সমাজবাদত প্ৰযোজ্য হয়।

চ) সাম্যবাদ (Communism): মার্ক্সীয় দৰ্শন অনুসৰি সাম্যবাদেই হৈছে মানৱ ইতিহাসৰ সৰ্বোচ্চ আৰু চূড়ান্ত পৰ্যায়। ইয়াত কোনো শ্ৰেণী বিভাজন, ব্যক্তিগত সম্পত্তি আৰু শোষণ নাথাকে। ই এক শ্ৰেণীহীন আৰু ৰাষ্ট্ৰহীন সমাজ ব্যৱস্থা, য'ত 'প্ৰত্যেকৰে সামৰ্থ্য অনুসৰি কাম আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি ভোগ' কৰাৰ অধিকাৰ থাকে।

       পুঁজিবাদী সমাজ হ’ল ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ পিছৰ স্তৰ, য’ত যন্ত্ৰ আৰু মূলধনৰ আধিপত্য চলে আৰু বুৰ্জোৱা আৰু সৰ্বহাৰাৰ সৃষ্টি হয়। মাৰ্ক্সৰ মতে, পুঁজিবাদৰ চৰম শোষণৰ বিৰুদ্ধে সৰ্বহাৰা শ্ৰমিকে বিপ্লৱ কৰিব আৰু ইয়াৰ পিছত প্ৰথমে সমাজবাদ আৰু অৱশেষত এক শ্ৰেণীহীন, ৰাষ্ট্ৰহীন সাম্যবাদী সমাজ প্ৰতিষ্ঠা হ’ব, য’ত শোষণৰ অন্ত পৰিব।
কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ তত্ত্বসমূহ অত্যন্ত প্ৰভাৱশালী হ’লেও বিভিন্ন সমাজবিজ্ঞানী আৰু অৰ্থনীতিবিদে ইয়াক সমালোচনাও কৰিছে। সমালোচকসকলৰ মতে মাৰ্ক্সে কেৱল অৰ্থনীতিক গুৰুত্ব দিছে। ধৰ্ম, সংস্কৃতি আৰু জাতীয়তাবাদৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ অনা-অৰ্থনৈতিক কাৰকসমূহক আওকাণ সম্পূৰ্ণ কৰিছে। মাৰ্ক্সে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে সমাজখন কেৱল অতি ধনী আৰু অতি দুখীয়া—এই দুটা ভাগত বিভক্ত হ’ব, কিন্তু আধুনিক সমাজত এক বৃহৎ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ উত্থান ঘটিল, যিয়ে সমাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিলে। তদুপৰি বিংশ শতিকাত ছোভিয়েট ইউনিয়ন বা পূব ইউৰোপত মাৰ্ক্সৰ আদৰ্শৰে যি সাম্যবাদী চৰকাৰ গঠন হৈছিল, সেইবোৰ পিছলৈ একনায়কত্ববাদলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ল আৰু অৱশেষত ভাঙি পৰিল।
ত্ৰুটি-বিচ্যুতি আৰু সমালোচনা থকা স্বত্বেও আধুনিক সমাজবিজ্ঞানলৈ কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ অৱদান অনস্বীকাৰ্য। 

       কাৰ্ল মাৰ্ক্সে সমাজক এক নতুন বৈজ্ঞানিক আৰু সমালোচনাত্মক দৃষ্টিৰে চাবলৈ শিকাইছিল। বৰ্তমানৰ একবিংশ শতিকাৰ গোলকীকৰণ, বৃহৎ কৰ্পোৰেট গোষ্ঠীৰ একচেটিয়া আধিপত্য, ধনী আৰু দুখীয়াৰ মাজত বৃদ্ধি পোৱা অভূতপূৰ্ব ব্যৱধান আৰু শ্ৰমিকৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্নসমূহ আলোচনা কৰিবলৈ মাৰ্ক্সৰ 'দাস কেপিটেল' বা শ্ৰেণী সংগ্ৰামৰ তত্ত্ব আজিও সমানেই প্ৰাসংগিক। তেওঁ কেৱল সমাজৰ বাখ্যা কৰিয়েই ক্ষান্ত থকা নাছিল, সমাজৰ আমূল পৰিৱৰ্তন বিচাৰিছিল। সেইবাবেই লণ্ডনৰ হাইগেট কবৰস্থানত থকা তেওঁৰ সমাধিপীঠত লিখা আছে যে দাৰ্শনিকসকলে কেৱল পৃথিৱীখনক বিভিন্ন ধৰণে বাখ্যা কৰি গৈছে, কিন্তু আচল কথাটো হ’ল ইয়াক সলনি কৰা।




প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি কেনে পালে জনাবলৈ Comment কৰিব । ভাল লাগিলে Share কৰি আনকো পঢ়াৰ সুযোগ দিব। ধন্যবাদ 🙏

রবিবার, ২৫ অক্টোবর, ২০২৬

গীতি কবিতা

গীতি কবিতা 
ৰচনা কাল: ৰবিবাৰ 
        সময়: ৭.৩০ সন্ধিয়া। (প্ৰায়)

স্থায়ী)
পথাৰৰ চাকিটি নিচলা আইৰে চিনাকি
যুগ যুগান্তৰ চলি অহা আইৰে পৰম্পৰা চানেকি।
তুলসীৰ তলে তলে চাকিৰ শিখা জ্বলে,
সেউজীয়া পথাৰখনে মনে মনে ৰিঙীয়াই মাতে 
নিচলা আইৰ মুখখনি জিলিকি জিলিকি শোভে।
অ জিলিকি জিলিকি শোভে।

(অন্তৰা ১)
বতাহত হালি-জালি নাচে ধাণৰ পাত,
লখিমী আদৰিবলৈ সাজু চোতাল আৰু ঘাট।
আকাশবন্তি জ্বলিছে আকাশৰ পিনে চাই,
খেতিয়কৰ চকুযুৰিত আশাৰ সীমা নাই।
চাকিৰ পোহৰত হেৰাই যায় আন্ধাৰৰ ভীতি,
সেউজীয়া পথাৰত বাজে প্ৰাণৰ গীতি।

(অন্তৰা ২)
শৰতৰ নিয়ৰে তিয়াই ধানৰে থোক 
আইৰে হাতৰ চাকিটিয়ে বিলাই আশাৰ আলোক 
শোকৰ মাজতো উন্মিলিত হয় দুচকু
আইৰ আৰ্শীবাদে বোৱাই আনে আনন্দাশ্ৰু 
চাকিৰ পোহৰত হেৰাই যায় আন্ধাৰৰ ভীতি,
সেউজীয়া পথাৰত বাজে প্ৰাণৰ গীতি।

(অন্তৰা ৩)
দলিছা মেলিছে যেন শ্যামলী ধৰিত্ৰীয়ে,
আৱাহন জনাইছে সোণালী ঋতুৱে।
আশাৰ চাকিটি হৈ ৰ’ব বিশ্বাসৰ চানেকি,
চিৰদিন জীয়াই থাকিব আইৰে এই চিনাকি।
পথাৰৰ চাকিটি নিচলা আইৰে চিনাকি,
যুগ যুগান্তৰ চলি থাকে আইৰে পৰম্পৰা এটি চানেকি।


ভাল লাগিলে Comment আৰু share কৰিব। 🙏

Scorching Earth, India in Crisis: The Great Catastrophe of Climate Change and Our Duty




Scorching Earth, India in Crisis: The Great Catastrophe of Climate Change and Our Duty


           Climate change is one of the most devastating and sensitive global crises of the 21st century. This crisis is no longer confined to a specific country or region; rather, it stands as a massive challenge to the very existence of human civilization. For a vast nation like India, which is rich in geographical and climatic diversity, this transformation is becoming increasingly severe and alarming. Continuous human exploitation of nature, deforestation, rapid industrialization, and unplanned urbanization have led to a rise in global temperatures. Its direct impact is already visibly disrupting India's seasonal cycles, agriculture, and public life. If we do not take the continuous warnings given by nature seriously today, our future generations might face catastrophic disasters in the days to come.

🌾 Impact on Indian Agriculture and Rural Economy


       It is universally acknowledged that India's economy and rural society are heavily dependent on monsoons and agriculture. However, climate change has completely altered the course and character of these monsoon winds. While some regions suffer from severe floods due to abnormally high rainfall, others are facing prolonged droughts. In Northern and Central India, summer temperatures have soared to such extremes that normal daily life has been completely disrupted. Similarly, the coastal areas of Southern India are frequently hit by marine cyclones and storms. The agricultural sector has borne the brunt of these unpredictable environmental changes. Due to untimely rains or sudden floods, the hard-earned crops of farmers are ruined, threatening the nation's food security and economy.


🏞️ The Grim Reality of Assam and the Northeast


      The impacts of climate change are even more distinct and fatal in the context of Assam and the entire Northeast India. Assam, which once enjoyed a moderate and cool climate, is now witnessing summer temperatures that break all past records. The rapid melting of Himalayan glaciers has unpredictably raised the water levels of the Brahmaputra and its tributaries, worsening the perennial problems of floods and riverbank erosion. Even during the current autumn season, scorching heat is blazing across the region. The geographical existence of Assam’s historic river island, Majuli, is now endangered due to continuous erosion. Not only this, but as forests across the state—including Kaziranga National Park—submerge under floodwaters, wildlife is forced to venture into human settlements in search of safe shelter. This has led to a daily rise in man-animal conflict. Furthermore, Assam's world-famous tea industry and local agricultural yields are declining day by day due to this erratic weather.

🏥 Public Health and Governmental Steps


      Climate change does not just impact nature and agriculture; it severely threatens human health. Rising temperatures and environmental pollution are spreading epidemics like dengue and malaria to newer regions. High carbon emissions, dust, and smoke in urban areas are driving up cases of respiratory illnesses.
To combat this crisis, the Government of India has made several crucial commitments on the global stage, aiming for a 'Net Zero' carbon emission target. Immense efforts are being made to promote solar energy, wind energy, and Electric Vehicles (EVs) to reduce dependency on fossil fuels. However, solving this massive crisis is impossible through governmental policies or laws alone. It demands the conscious awareness and active participation of every single citizen in society.

🌱 Our Collective Duty


     In conclusion, to mitigate climate change, we must transform our lifestyles. It is our utmost duty to plant trees on a large scale, completely boycott plastic, conserve local water bodies, and prevent the wastage of natural resources. If we fail to restore the balance between humans and nature, this beautiful planet will undoubtedly become uninhabitable. If India can lead its massive population toward building a green and eco-friendly society, it can play a pioneering role in this global climate battle. This will ultimately gift a safe, secure, and prosperous future to both our rural and urban societies.
Let us all plant a tree today and preserve the evergreen beauty of our nature.



Thank you sincerely for reading this article. If you liked it, please like, comment, and share to encourage me! 🔥 🙏

অসমীয়াত পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰক:👇
https://anuragblogadress.blogspot.com/2026/10/scorching-earth-india-in-crisis-great.html?m=1

Download app: https://drive.google.com/file/d/1OTNU5AdhN4r1Vr0hshFBHB5Kqw92NP0D/view?usp=drivesdk

তপ্ত পৃথিৱী, সংকটাপন্ন ভাৰত: জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মহাসংকট আৰু আমাৰ কৰ্তব্য | Scorching Earth, India in Crisis: The Great Catastrophe of Climate Change and Our Duty

তপ্ত পৃথিৱী, সংকটাপন্ন ভাৰত: জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মহাসংকট আৰু আমাৰ কৰ্তব্য


      একবিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ ভয়াৱহ আৰু স্পৰ্শকাতৰ গোলকীয় সংকটসমূহৰ ভিতৰত জলবায়ু পৰিৱৰ্তন অন্যতম। এই সংকট কেৱল কোনো এখন নিৰ্দিষ্ট দেশ বা এটা অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই, বৰঞ্চ ই সমগ্ৰ মানৱ সভ্যতাৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতিয়েই এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে থিয় দিছে। ভৌগোলিক আৰু জলবায়ুগত বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে এখন বিশাল দেশৰ বাবে এই পৰিৱৰ্তন অধিক ভয়াৱহ আৰু চিন্তনীয় হৈ পৰিছে। প্ৰকৃতিৰ ওপৰত মানুহৰ ক্ৰমাগত অত্যাচাৰ, বনাঞ্চল ধ্বংস, দ্ৰুত উদ্যোগীকৰণ আৰু অপৰিকল্পিত নগৰীকৰণৰ ফলত গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ পোনপটীয়া প্ৰভাৱ ভাৰতৰ ঋতুচক্ৰ, কৃষি আৰু জনজীৱনৰ ওপৰত বাৰুকৈয়ে পৰিবলৈ ধৰিছে। বৰ্তমান সময়ত প্ৰকৃতিয়ে ধাৰাবাহিকভাৱে আমাক যিবোৰ সতৰ্কবাণী দিছে, তাক যদি আমি এতিয়াও গুৰুত্বসহকাৰে নলওঁ, তেন্তে অনাগত দিনত আমাৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই এক ভয়ংকৰ দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’ব পাৰে !

        সৰ্বজনবিদিত যে ভাৰতবৰ্ষৰ অৰ্থনীতি আৰু গ্ৰাম্য সমাজ মূলতঃ মৌচুমী বায়ু আৰু কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কিন্তু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত এই মৌচুমী বায়ুৰ গতিপথ আৰু চৰিত্ৰ সম্পূৰ্ণ সলনি হৈ পৰিছে। কোনো কোনো অঞ্চলত বৰষুণৰ পৰিমাণ অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পাই বানপানীৰ সৃষ্টি কৰিছে, আনহাতে কোনো অঞ্চলত দীৰ্ঘদিনীয়া খৰাঙে দেখা দিছে। উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত গ্ৰীষ্মকালত উত্তাপৰ প্ৰকোপ ইমানেই বাঢ়ি গৈছে যে আনকি মানুহৰ বাবে স্বাভাৱিক জীৱন-যাত্ৰা ব্যাহত হৈ পৰিছে। একেদৰে দক্ষিণ ভাৰতৰ উপকূলীয় অঞ্চলসমূহ সঘনাই অহা সাগৰীয় ঘূৰ্ণীবতাহ আৰু ধুমুহাৰ কবলত পৰিছে। এই অপ্ৰত্যাশিত প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তনৰ ফলত দেশৰ কৃষি খণ্ড আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। সময়মতে বৰষুণ নোহোৱাৰ বাবে বা অতৰ্কিতে অহা বানপানীৰ বাবে কৃষকৰ কষ্টৰ ফচল নষ্ট হৈছে, যাৰ ফলত দেশৰ খাদ্য সুৰক্ষা আৰু অৰ্থনীতিলৈ তীব্ৰ সংকট কঢ়িয়াই আনিছে।
      পৰিলক্ষিত হয় - অসম তথা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত এই জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ অধিক স্পষ্ট আৰু মাৰাত্মক। পূৰ্বতে অসমৰ জলবায়ু সমভাৱাপন্ন আৰু শীতল আছিল, কিন্তু এতিয়া গ্ৰীষ্মকালৰ উত্তাপে পূৰ্বৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰাৰ দিশে গতি কৰিছে। হিমালয়ৰ হিমবাহসমূহ দ্ৰুতগতিত গলিবলৈ ধৰাৰ বাবে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ জলস্তৰ অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি পাইছে, যাৰ ফলত অসমৰ চিৰাচৰিত বানপানী আৰু গৰাখহনীয়া সমস্যাই অধিক ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। আনকি বৰ্তমান শাৰদীয় সময়তো উৎকট গৰমে দহিছে। অসমৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত নদীদ্বীপ মাজুলীৰ ভৌগোলিক অস্তিত্ব আজি খহনীয়াৰ বাবে সংকটাপন্ন। কেৱল সেয়াই নহয়, কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানকে ধৰি ৰাজ্যৰ বনাঞ্চলসমূহ বানৰ কৱলত পৰাৰ বাবে বন্যপ্ৰাণীসমূহ সুৰক্ষিত আশ্ৰয় বিচাৰি মানুহৰ বসতি প্ৰধান অঞ্চললৈ ওলাই আহিবলগীয়া হৈছে। ইয়াৰ ফলত মানুহ আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ মাজত সংঘাত দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে। বতৰৰ এই খামখেয়ালীৰ বাবে অসমৰ বিশ্ববিখ্যাত চাহ উদ্যোগ আৰু থলুৱা কৃষি উৎপাদনো দিনক দিনে হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিছে।
        জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে কেৱল প্ৰকৃতি বা কৃষিৰ ক্ষেত্ৰতে প্ৰভাৱ পেলোৱা নাই, বৰঞ্চ ই মানৱ স্বাস্থ্যৰ ওপৰতো গভীৰ কু প্ৰভাৱ পেলাইছে। উত্তাপ বৃদ্ধি আৰু প্ৰদূষিত পৰিৱেশৰ বাবে ডেংগু, মেলেৰিয়া আদি মহামাৰী ৰোগৰ প্ৰকোপ নতুন নতুন অঞ্চললৈ সম্প্ৰসাৰিত হৈছে। চহৰসমূহৰ কাৰ্বন নিৰ্গমন আৰু ধূলি-ধোঁৱাৰ বাবে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগীৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বাঢ়ি গৈছে। এই সংকটৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ ভাৰত চৰকাৰে বিশ্ব দৰবাৰত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে আৰু গোলকীয় কাৰ্বন নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰাৰ বাবে 'নেট জিৰো' (Net Zero) লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। দেশত সৌৰশক্তি, বায়ু শক্তি আৰু বৈদ্যুতিক বাহনৰ (EV) ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰি জীৱাশ্ম ইন্ধনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা কমাবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা হৈছে। কিন্তু কেৱল চৰকাৰী নীতি বা আইনৰ জৰিয়তে এই বিশাল সমস্যাৰ সমাধান সম্ভৱ নহয়। ইয়াৰ বাবে সমাজৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰে সজাগতা আৰু সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণৰ একান্তই প্ৰয়োজন।

       পৰিশেষত ক’ব পাৰি যে, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনক প্ৰতিহত কৰিবলৈ হ’লে আমি আমাৰ জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন কৰিব লাগিব। ব্যাপক হাৰত বৃক্ষৰোপণ কৰা, প্লাষ্টিকৰ ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণ বৰ্জন কৰা, থলুৱা পানীৰ উৎসসমূহ সংৰক্ষণ কৰা আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ অপচয় ৰোধ কৰাটো আমাৰ কৰ্তব্য হোৱা উচিত। প্ৰকৃতি আৰু মানুহৰ মাজৰ সম্পৰ্কটোক আকৌ এবাৰ ভাৰসাম্যপূৰ্ণ কৰি তুলিব নোৱাৰিলে এই ধুনীয়া পৃথিৱীখন বসবাসৰ অনুপযোগী হৈ পৰিব এয়া ধূৰূপ। ভাৰতে যদি ইয়াৰ বিশাল জনসংখ্যাক লগত লৈ এক সেউজ আৰু পৰিৱেশ অনুকূল সমাজ গঢ়ি তুলিব পাৰে, তেন্তে বিশ্বজুৰি চলি থকা এই জলবায়ু সংগ্ৰামত দেশে এক নেতৃত্বদায়ী ভূমিকা পালন কৰিব পাৰিব আৰু আমাৰ গ্ৰাম্য তথা নগৰীয়া সমাজখনকো এক সুৰক্ষিত আৰু সমৃদ্ধিশালী ভৱিষ্যত উপহাৰ দিব পৰা যাব।
        আহক আমি সকলোৱে এজোপা গছ ৰুই প্ৰকৃতিৰ চিৰসেউজ পৰিৱেশ বৰ্তাই ৰাখোঁ।




প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি চোৱাৰ বাবে আপোনাক আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ। ভাল লাগিলে Comment আৰু Share কৰি উৎসাহিত কৰিব।🔥 🙏 

Read in English: Click 👇

https://anuragblogadress.blogspot.com/2026/10/scorching-earth-india-in-crisis-great_0182061075.html?m=1

আৰু পঢ়িবলৈ এপ ডাউনলোড কৰি ল'ব:👇

https://drive.google.com/file/d/1OTNU5AdhN4r1Vr0hshFBHB5Kqw92NP0D/view?usp=drivesdk

বুধবার, ২১ অক্টোবর, ২০২৬

দেৱী বিসৰ্জন আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী অৱস্থা: পৰম্পৰা, আৱেগ আৰু পৰিৱেশ সচেতনত | Goddess Immersion and its Aftermath: Tradition, Emotion, and Environmental Awareness

দেৱী বিসৰ্জন আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী অৱস্থা: পৰম্পৰা, আৱেগ আৰু পৰিৱেশ সচেতনতা 




        হিমালয়ৰ দুহিতা দুৰ্গা প্ৰতি বছৰে শৰতৰ শুভ্ৰ ক্ষণত মৰ্ত্যলৈ আগমন হয় তাইৰ সন্তানসকলক আশীৰ্বাদ দিবলৈ। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি, মা দুৰ্গাই চাৰিদিন ধৰি মাকৰ ঘৰত কটাই বিজয়া দশমীৰ দিনা পুনৰ স্বামীগৃহ কৈলাসলৈ উভতি যায়। দেৱী বিসৰ্জন কেৱল এটা ধৰ্মীয় নীতি নহয়, ই হ’ল মানৱীয় আৱেগ আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ এক অপূৰ্ব মিলন।

      ধূপ-ধূনা, শংখ-ঘণ্টাৰ ধ্বনি, সেন্দূৰ খেলা আৰু অশ্ৰুসিক্ত নয়নেৰে ভক্তসকলে দেৱী প্ৰতিমাক নদী বা কোনো জলাশয়ৰ বুকুত বিসৰ্জন দিয়ে। ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত অৰ্থ হ’ল— পবিত্ৰ পানীৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা প্ৰতিমা পুনৰ পানীতেই বিলীন হৈ যায়। ই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে পৃথিৱীৰ সকলো বস্তুৱেই নশ্বৰ আৰু যি সৃষ্টি হৈছে, তাৰ অৱসান নিশ্চিত।

        উৎসৱৰ দিনকেইটাত যি গৰাকী দেৱীক আমি আটাইতকৈ পবিত্ৰ স্থানত ৰাখি পূজা কৰোঁ, বিসৰ্জনৰ পিছদিনা সেই একেগৰাকী দেৱীৰে প্ৰতিমাৰ অৱস্থা দেখিলে মনলৈ গভীৰ বেদনা আহে। নদীৰ ঘাট বা হ্ৰদৰ পাৰত সিঁচৰিত হৈ পৰে আধাতে ভাঙি থকা মূৰ্তিৰ অংগ-প্ৰত্যংগ। নতুবা পৰি ৰয় কোনো পথৰ বকৰাণিত। যাৰ ফলত সৃষ্টি হয় আৱৰ্জনাৰ পাহাৰ।

       প্ৰতিমাৰ সৈতে থকা বাঁহ, খেৰ, প্লাষ্টিকৰ মালা, কাপোৰ, আৰু অন্যান্য পূজাৰ সামগ্ৰীবোৰ পানীৰ পাৰত জমা হৈ এক কদৰ্যময় পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে।
ইয়াৰ পৰা সৃষ্টি হয় দুৰ্গন্ধ আৰু দুৰ্গন্ধই আনি দিয়ে বায়ু প্ৰদূষণ । পানীত উটি অহা ফুল-ফল আৰু নৈবেদ্যসমূহ পচি গৈ পানী দুৰ্গন্ধময় কৰি তোলে, যাৰ ফলত সাধাৰণ লোকৰ বাবে সেই স্থানলৈ যোৱাটো অসম্ভৱ হৈ পৰে।

      আজিকালি পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ সলনি প্ৰতিমা নিৰ্মাণত আধুনিক সা-সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পাইছে। যাৰ ফলত ইয়াৰ পৰৱৰ্তী প্ৰভাৱ পৰিৱেশৰ বাবে অতি ভয়াৱহ হোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে। 
       পূৰ্বতে মূৰ্তি বনাবলৈ মাটি আৰু প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত কম খৰচত আৰু ধুনীয়া কৰিবলৈ প্লাষ্টাৰ অব পেৰিছ (PoP) আৰু সীহ (Lead), ক্ৰমিয়াম, মাৰ্কাৰীযুক্ত কৃত্ৰিম ৰাসায়নিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। PoP পানীত সহজে গলি নাযায় আৰু বহু বছৰ ধৰি তলত জমা হৈ থাকে। যাৰ ফলত পানী প্ৰদূষিত হয়।
       
       ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ পানীত মিহলি হোৱাৰ ফলত পানীৰ 'বায়’কেমিকেল অক্সিজেন ডিমাণ্ড' (BOD) বৃদ্ধি পায়। ফলস্বৰূপে দ্ৰৱীভূত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ অত্যধিক পৰিমাণে কমি যায়।           

       দূষিত পানীৰ বাবে মাছ আৰু অন্যান্য জলচৰ প্ৰাণী উশাহ লব নোৱাৰি মৃত্যুমুখত পৰে। বহু সময়ত এই বিষাক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ মাছৰ জৰিয়তে মানুহৰ খাদ্য শৃংখলতো প্ৰৱেশ কৰে। সেয়ে আজিকালি নদীৰ মাছৰ বিশুদ্ধতা হ্ৰাস পাইছে বুলি ক'ব পাৰি।

এই ক্ষেত্ৰত সমাজ আৰু প্ৰশাসনৰ ভূমিকা কি হ'ব ? 


        বিসৰ্জনৰ পৰৱৰ্তী এই ভয়ংকৰ পৰিস্থিতি চম্ভালিবলৈ প্ৰশাসন আৰু সমাজ উভয়ৰে বহু দায়িত্ব আছে। বৰ্তমান সময়ত চৰকাৰ আৰু পৌৰসভাই কিছুমান ইতিবাচক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছে যদিও এয়াই যথেষ্ট নহয়। বহু সময়ত দেখা যায় বিসৰ্জনৰ পৰৱৰ্তী সময়ত ৰাইজ বা প্ৰশাসনৰ কোনোৱে সময়ত ওলাই নাহে। কেৱল বাতৰি কাকতৰ শিৰোনামাহে দখল কৰে।
        ভাৰতৰ বহু ঠাইত মূল নদীসমূহ দূষণৰ পৰা বচাবলৈ আজিকালি কৃত্ৰিম পুখুৰী খান্দি তাত বিসৰ্জনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে গুৱাহাটী, দিল্লী , মুম্বাইৰ দৰে চহৰত এনে ব্যৱস্থা কৰা হয়। গুৱাহাটীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দূষণ ৰোধ কৰিবলৈ কাচমাৰী ঘাট, পাণ্ডু ঘাট আদিকে ধৰি বিভিন্ন ঘাটত নদীৰ কাষতেই কৃত্ৰিম বেষ্টনী (Enclosure) সাজি প্ৰতিমা বিসৰ্জনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। একেদৰে যমুনা নদীক সম্পূৰ্ণ দূষণমুক্ত কৰিবলৈ চৰকাৰে নদীৰ পাৰত আৰু বিভিন্ন খেলপথাৰত কৃত্ৰিম পুখুৰী সাজি দিয়ে। যমুনাত পোনপটীয়া বিসৰ্জন ইয়াত আইনগতভাৱে নিষিদ্ধ কৰা হৈছে ।

      তদুপৰি বিসৰ্জনৰ ঠিক পিছতেই ক্ৰেনৰ সহায়ত নদীৰ পৰা বাঁহ আৰু খেৰৰ গাঁথনিসমূহ তুলি অনাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়, যাতে সেইবোৰ পানীত পচি নাযায়।

👉 সমাধানৰ উপায় : আমি কি কৰা উচিত ?


      উৎসৱৰ আনন্দই যাতে আমাৰ প্ৰকৃতি আইক ধ্বংস নকৰে, তাৰ বাবে আমি কিছুমান সচেতন পদক্ষেপ লোৱাটো বাঞ্ছনীয় আৰু ই সময়ৰ দাবী বুলি গণ্য কৰিব পাৰি । মোৰ তৰফৰ পৰা চাৰিটা ল'বলগীয়া সাৱধানতা আৰু উপায় উল্লেখ কৰিলোঁ:-

ক) ইকো-ফ্ৰেণ্ডলী (Eco-friendly) প্ৰতিমা : আমি মৃৎশিল্পীসকলক মাটি আৰু প্ৰাকৃতিক ৰঙেৰে (যেনে হালধি, চেগুন গছৰ পাতৰ ৰং আদি) মূৰ্তি বনাবলৈ উৎসাহিত কৰিব লাগে।

খ) উপহাৰ আৰু সজ্জা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা : প্ৰতিমাৰ গাত থকা প্লাষ্টিক বা থাৰ্মোকলৰ গহনা আৰু সজ্জাসমূহ বিসৰ্জনৰ পূৰ্বেই সোলকাই বা আঁতৰাই লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।

গ) ঘৰুৱা বিসৰ্জন: সৰু মূৰ্তি হ’লে ঘৰৰে কোনো পুখুৰী বা সৰু পাত্ৰৰ পানীত বিসৰ্জন দি সেই পানী গছৰ গুৰিত দিব পাৰি। তেতিয়া এক গুলীত দুই চিকাৰ কৰাৰ সদৃশ হ'ব।

ঘ) সচেতনতা বৃদ্ধিৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ : পূজা কমিটিসমূহৰ মাজত পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ বাবে পূজা আৰম্ভৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত সজাগতা সভা অনুষ্ঠিত কৰিব লাগে। 

      সামৰণিত কও - মা দুৰ্গা হ’ল শক্তি আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতীক। যি গৰাকী দেৱীয়ে আমাক ধৰিত্ৰী ৰক্ষাৰ শিক্ষা দিয়ে, তেওঁৰ বিদায়ৰ নামত প্ৰকৃতিক প্ৰদূষিত কৰাটো কেতিয়াও ধৰ্ম সন্মত হ’ব নোৱাৰে। উৎসৱৰ আনন্দ তেতিয়াহে সাৰ্থক হ’ব, যেতিয়া আমাৰ ভক্তি আৰু পৰিৱেশ সচেতনতা একেলগে আগবাঢ়িব। আহক, এইবাৰৰ বিজয়া দশমীত আমি সংকল্প লওঁ— মা দুৰ্গাক গধুৰ মনেৰে বিদায় দিয়াৰ লগতে আমাৰ নদী আৰু পৰিৱেশকো সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিম। 'শুভ বিজয়া' কেৱল শুভেচ্ছা নহয়, ই হওক এক নিকা আৰু সেউজ পৃথিৱীৰ সংকল্প।




প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি চোৱাৰ বাবে আপোনাক আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ। ভাল লাগিলে Comment আৰু Share কৰি উৎসাহিত কৰিব 🔥 🔥 🙏 
    

Featured post

Jio IPO Listing Today: আজি ১০ বজাত List হ'ব, GMP ২৩% - সাধাৰণ মানুহে কি লাভ পাব? অসমীয়াত জানক

Jio IPO Listing Today: আজি ১০ বজাত List হ'ব, GMP ২৩% - সাধাৰণ মানুহে কি লাভ পাব? অসমীয়াত জানক       ভাৰতীয় শ্বেয়াৰ বজাৰৰ ...

Popular posts