শোকাৱহ
বনজুই সদৃশ বিয়পি পৰিল কথাবোৰ। ঋষভে কস্মিন কালেও ভবা নাছিল যে ঘটনাটোৱে ইমান ডাঙৰ মূৰ ল'ব । সিদিনা সি ডিভাইডাৰৰ কাষত থকা হেঁতেন কি হ'ল হেঁতেন বাৰু ! কথাটো ভাবিলে মূৰটো আচন্দ্ৰাই কৰে। কি ধৰণৰ আছিল বাৰু ঘটনাটো ।সি পুনৰবাৰ মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে।
অন্য দিনৰ দৰে সিদিনাও সি প্ৰাত: ভ্ৰমণৰ বাবে ওলাই গৈছিল বিটুৰ সৈতে। জিৰ' পইণ্টৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিৰে গৈ আছিল সিঁহত। প্ৰকৃতিৰ বিনন্দীয়া পৰিৱেশ উপভোগ কৰি কৰি । অকস্মাতে আমাৰ বিপৰীত দিশৰ পৰা তীব্ৰ বেগেৰে যেন উৰি আহিছিল এখন পালচাৰ । তীব্ৰ বেগেৰে ঘাই পথৰ ডিভাইডাৰত খুন্দা মাৰি তিনি চাৰি ফাৰ্লং দূৰত চিটিকি পৰিল আৰোহীৰ দেহ। তপত তেজেৰে ৰাঙলী হৈ পৰিল আৰোহীৰ দেহ । কোন আছিল বাৰু ল'ৰা জন । অম্লান।হয় অম্লানে হয় । খন্তেকতে এটা তেজাল ডেকাৰ প্ৰাণবায়ু উৰি গ'ল ।
কথাটো বিয়পি পৰিল ফেচবুকৰ পাতে পাতে।
তীব্ৰ বেগেৰে চলোৱা বাইকৰ দুৰ্ঘটনা ।
