জাৰৰ দিনত গাঁৱৰ সন্ধিয়া !!
জাৰটো লাহে লাহে আহি আছে। এইকেইদিন চুৱেটাৰ নিপিন্ধাকৈ থাকিব পৰা নাই। তাৰমানে জাৰ নামিল।
আবেলি ৪ বজাৰ পৰাই ৰ'দটো কুমলি গৈছে। পথাৰৰ পৰা মানুহবোৰ ঘৰমুৱা হোৱাৰ দৃশ্য এটা লাহে লাহে সজীৱ হৈ দেখা দিছে। গৰু-ছাগলীবোৰো গোহালিলৈ আৰু গৰাললৈ সোনকালে সোমাব লৈছে।
ইয়াৰ পিছতেই আৰম্ভ হ'ব ধৰিছে গাঁৱৰ আচল সন্ধিয়াটো। একুৰা দপ দপকৈ জ্বলি উঠা জুইৰ উত্তাপৰ আমেজ।
আঘোণ মহীয়া চোতালত জ্বলে একুৰা জুই। জুইৰ কাষত বহি আইতাই কাহিনী শুনাই। ভূতৰ কাহিনী কিম্বা কোনো ৰজা মহাৰজাৰ কাহিনী। নতুবা বৰচৰাইৰ সাধু। আকৌ কেতিয়াবা কাঠ আলু পোৰা, কেতিয়াবা মৰা আলু বা গুই আলু পোৰা। যাৰ সোৱাদেই সুকীয়া। জুইকুৰাৰ চাৰিওফালে ঘৰৰ পৰিয়ালৰ সদস্যবোৰৰ মিহি মিহিকৈ আড্ডা। মাৰ হাতৰ একাপ গৰম চাহত গোটেই দিনৰ ভাগৰ নোহোৱা হৈ যায়।
আনহাতে চহৰত জাৰ মানে চোৱেটাৰ আৰু হিটাৰ। কিন্তু গাঁৱত জাৰ মানে মৰম। জুইৰ কাষত বহি পৰিয়ালৰ লগত পাৰ কৰা সেই অলপ সময়খিনিয়েই আচল সুখ। নহয় নে বাৰু?
আপোনাৰো এনেকুৱা সন্ধিয়া মনত পৰেনে? তলত কমেন্ট কৰি জনাব। 🙏
Please share your thoughts
উত্তরমুছুনসুন্দৰ উপস্থাপন, লৰালিৰ সেই সন্ধিয়াৰ মাদকতাই সুকীয়া আছিল।
উত্তরমুছুনGood
উত্তরমুছুনGood topic
উত্তরমুছুনমন্তব্যৰ বাবে আপোনাক আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ ।
উত্তরমুছুন