Tuesday, February 27, 2024

ব্যক্তিত্ব বা Personality ??

ব্যক্তিত্ব বা Personality??


   পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহৰে বা ব্যক্তিৰে কিছুমান বিশেষ লক্ষণ থাকে। সেই লক্ষণ বিলাকৰ জৰিয়তে নিজৰ ৰূপটো আনৰ আগত সুন্দৰ ভাৱে বা কুৎসিত ভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰে। মানুহৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰা বা প্ৰকাশ কৰা এই ৰূপটোকে মানুহৰ ব্যক্তিত্ব বুলিব পাৰি। আমি আন ধৰণেও ক'ব পাৰোঁ যে কোনো মানুহৰ শৰীৰৰ গঠন, আগ্ৰহ মনোভাৱ, কোনো দিশত থকা প্ৰৱনতা, বৌদ্ধিক সামৰ্থ্যতা, কথা কোৱাৰ ভঙ্গিমা, শৰীৰ চলনৰ লয়, আবেগ , বোধ আদি একগোট হোৱা ধাৰণাটোৱেই হ'ল ব্যক্তিত্ব। ব্যক্তিজন আচৰণগত আৰু মানসিক দিশত কিমান ভাল তাক মানুহৰ ব্যক্তিত্বই প্ৰতিফলিত কৰে।

    আপোনালোকৰ আটাইৰে নিশ্চয় জ্ঞাত যে পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহৰে এটা ব্যক্তিত্ব শৰীৰত নিহিত থাকে। এই ব্যক্তিত্ব হ'ল ব্যক্তি এজনৰ জীয়াই থকাৰ এক প্ৰকৃত উপায়। অৰ্থাৎ ব্যক্তিত্বৰ সহায়তে প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়ে চৌপাশৰ পৰিৱেশৰ লগত সমাযোজন কৰি অধিক সন্তোষজনক ভাৱে জীয়াই থাকিবলৈ চেষ্টা কৰে। ব্যক্তিত্ব জন্মগত ভাৱে অথবা চেষ্টাৰ বলত আহৰণ কৰিব পাৰি। অতীজৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে যিমান সন্মানীয় মানুহৰ সৃষ্টি হৈছে সেয়া নিশ্চয় ব্যক্তিত্বৰ বলতে সম্ভৱ হৈছে। আব্ৰাহম লিংকন, মহাত্মা গান্ধী, ড° এপিজে আব্দুল কালাম, গোপীনাথ বৰদলৈ হোমেন বৰগোহাঞি, নগেন শইকীয়া আদিৰ দৰে ব্যক্তিত্বৰ কথা কোনে নাজানে। 
     আব্ৰাহম লিংকনৰ ব্যক্তিত্বই তৎকালীন সময়ত আমেৰিকাৰ লগতে বিশ্বৰ সকলো মানুহকে আকৰ্ষিত কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ পৰিচয় দিব পৰা এটা কাহিনীও আছে। কাহিনীটো কোৱাৰ আগতে আব্ৰাহম লিংকনৰ সম্পৰ্কে জনা উচিত, নহয় জানো ?
আব্ৰাহম লিংকন মুখ্যতঃ স্ব-শিক্ষিত আছিল। তেওঁৰ আনুষ্ঠানিক স্কুলীয়া শিক্ষা ইণ্টাৰেণ্ট শিক্ষকসকলৰ পৰা হৈছিল। ইয়াত কেণ্টুকীত দুটা চমু কাৰ্যকাল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল, য'ত তেওঁ পঢ়িবলৈ শিকিছিল কিন্তু সম্ভৱতঃ লিখিব নোৱাৰিছিল, সাত বছৰ বয়সত আৰু ইণ্ডিয়ানাত, য'ত তেওঁ খেতিৰ কামত লাগিব লগা হোৱাৰ বাবে বিক্ষিপ্তভাৱে বিদ্যালয়লৈ গৈছিল । 15 বছৰ বয়সলৈ মুঠ 12 মাহতকৈ কম সময়ৰ বাবে তেওঁ বিদ্যালয়লৈ গৈছিল বুলি জনা যায় । তেওঁ এজন উৎসাহী পাঠক হিচাপেও অটল আছিল আৰু শিকাৰ প্ৰতি অতি আগ্ৰহী আছিল। পৰিয়াল, চুবুৰীয়া আৰু স্কুলীয়া সহপাঠীসকলৰ ভাষ্য অনুসৰি জানিব পাৰি যে তেওঁৰ পঢ়াৰ ভিতৰত আছিল ৰজা জেমছ বাইবেল, এচপৰ ফেবলচ,জন বুনিয়ানৰ দ্য পিলগ্ৰিমছ প্ৰগ্ৰেছ, ডেনিয়েল ডেফ'ৰ ৰবিনছন ক্ৰুচো আৰু বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ আত্মজীৱনী আদি। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ আমেৰিকাৰ 16তম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। 
      এইজন আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এবাৰ পথেৰে সাধ্যভ্ৰমণৰ (evening walk) বাবে ওলাই গৈছিল। সাধাৰণ পোশাকত থকা ৰাষ্ট্ৰপতিক দেখি এজন নিচলা লোকে চেলুট দিছিল। আৰু আব্ৰাহম লিংকনে সেই লোকজনৰ সন্মানক শ্ৰদ্ধা জনায় মূৰৰ টুপী খুলি তেওঁলৈ প্ৰতি চেলুট দিছিল। এই কাৰ্যই তেওঁৰ সদাচৰণ আৰু মহানুভৱতাৰ সম্পৰ্কে বাৰ্তা দিছিল। এয়াই হৈছে লিংকনৰ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰতিফলন।
     তেনেকৈ ভাৰতৰ এপিজে আব্দুল কালাম বা আন ব্যক্তিবিলাকৰো বহু ব্যক্তিত্ব আছে আৰু যিবোৰে এতিয়াও সকলোকে আকৰ্ষণ কৰে। 
       ব্যক্তি এজনৰ ব্যক্তিত্ব কেনেধৰণৰ, ব্যক্তিজনৰ কিমান পৰিমাণৰ ব্যক্তিত্বৰ গুণ আছে আদি জানিবৰ বাবে ব্যক্তিত্বৰ পৰিমাপণ কৰিব পাৰি। ব্যক্তিত্বৰ পৰিমাপণ কৰিবৰ বাবে কিছুমান আহিলা আছে। আহিলা সমুহক এনেধৰণে বিভক্ত কৰিব পাৰি - ১/ নিৰূপক কাঠি, ২/ চিহ্নাংকণ সূচী, ৩/ প্ৰশ্নসূচী, ৪/ সাক্ষাৎকাৰ, ৫/ প্ৰক্ষেপী কৌশল আদি। এই আটাইবোৰ হৈছে অভীক্ষা পদ্ধতি। 
     ব্যক্তিৰ ব্যক্তিত্ব অতি প্ৰয়োজনীয় গুণ। আমাৰ জীৱনৰ কৰ্মৰাজি সুন্দৰ ভাৱে পৰিচালনা কৰি আগুৱাই যাবৰ বাবে ব্যক্তিত্বৰ অতিকৈ প্ৰয়োজন হয়। বিভিন্ন মেল মিটিং বা অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান আদি গুৰি ধৰাত ব্যক্তিত্বই মানুহজনক সহায় কৰে। আমি ব্যক্তিত্ব আহৰণ কৰিব পাৰোঁ আমাৰ নিজৰ প্ৰচেষ্টা বা অভিজ্ঞতাৰ বলত। 



আপোনাক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে।
লেখক: দুদুল সোণোৱাল।
   


    

Saturday, February 24, 2024

স্মৃতি কাক বোলে ? ইয়াৰ উপাদান সমুহ কি কি ?What is the memory? What are its components ?

স্মৃতি কাক বোলে আৰু ইয়াৰ উপাদান সমুহ কি কি ?What is the memory? What are its components ?

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️


     আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত আমি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ পৰা আহৰণ কৰা অভিজ্ঞতা সমূহক আমাৰ মানসপটত ছাপ হিচাপে ৰাখি প্ৰয়োজন সাপেক্ষে সেইবোৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰি চিনাক্তকৰণ কৰা মানসিক প্ৰক্ৰিয়াকে স্মৃতি বোলা হয়। অৰ্থাৎ সচেতন মনত পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতাৰ পুনৰ জাগৰণ হোৱা কাৰ্যকে স্মৃতি বা স্মৰণ ক্ৰিয়া বোলা হয়। সেয়ে স্মৰণ প্ৰক্ৰিয়াক অতীত অভিজ্ঞতাৰ বৰ্তমান জ্ঞান বুলিও কোৱা হয়। 

      প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মূহুৰ্ততে বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা ভিন ভিন অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰে। এনে অভিজ্ঞতাবোৰ প্ৰতিটো ক্ষণতে আমাৰ মানসপটত মুদ্ৰিত হৈ পুনৰ অপসাৰিত হৈ গৈ থাকে আৰু মানুহৰ মনে অচেতন স্তৰত এই অভিজ্ঞতাবোৰৰ ছবি সংৰক্ষণ কৰে। গতিকে কেতিয়াবা পূৰ্ব অভিজ্ঞতাৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে পুনৰুদ্ৰেক হয়। গতিকে কোৱা হয় যে অতীত অভিজ্ঞতাক অবিকল ভাৱে পুনৰুদ্ৰেক কৰাৰ যি মানসিক শক্তি সেয়াই হৈছে স্মৃতিশক্তি। 

     ষ্টাউট, মেকডুগেল,বাইবান আদি নামৰ মনোবিদ সকলে স্মৃতিৰ সম্পৰ্কে বিভিন্ন সংজ্ঞা আগবঢ়াইছে। বাইবান নামৰ মনোবিদজনে কৈছে-"আমাৰ অভিজ্ঞতা সংগ্ৰহ কৰাৰ যি ক্ষমতা আছে সেই অভিজ্ঞতা লাভ কৰাৰ কিছু পৰৰ পিছত তাক সচেতন স্তৰলৈ আনিব পৰা যি ক্ষমতা থাকে তাকেই স্মৃতি আখ্যা দিয়া হয়।" গতিকে ক'ব পাৰি যে আমি পূৰ্বে শিকা কথা মনত পেলোৱাৰ মাজতে স্মৃতি নিহিত হৈ থাকে।

   স্মৃতিৰ কিছুমান উপাদান আছে। উপাদান সমুহ হ'ল - শিক্ষণ, সংৰক্ষণ, পুন:স্মৰণ, প্ৰত্যভিজ্ঞা আদিয়েই প্ৰধান। সংক্ষিপ্ত ৰূপত বৰ্ণনা আগবঢ়োৱা হ'ল। -

শিক্ষণ বা শিকণ : কোনো অভিজ্ঞতা লাভ নকৰাকৈ বা কোনো এটা বিষয়ৰ সম্পৰ্কে নিশিকাকৈ আমি কোনো অভিজ্ঞতা পাব নোৱাৰো ,অভিজ্ঞতা অবিহনে শিকা সম্ভৱ নহয়। সেয়ে আমি প্ৰথমে কোনো বিষয়বস্তুৰ সম্পৰ্কে শিকি মনৰ মাজত তাক মুদ্ৰিত কৰি ৰাখিব লাগিব। তেতিয়াহে পিছত সেই অভিজ্ঞতাবোৰ স্মৰণ কৰিব পাৰি। অৰ্থাৎ পৰৱৰ্তী স্মৰণ কাৰ্যৰ সাফল্য নিৰ্ভৰ কৰে এই শিক্ষা কাৰ্য বা শিকা কাৰ্য বা পঞ্জীয়ন কাৰ্যৰ ওপৰত। কোনো এটা কাম যদি অতীতত ভালদৰে মনোযোগেৰে শিকা হয় তেন্তে সেই কাম ভৱিষ্যতে স্মৰণ কৰাত আমাৰ বিশেষ অসুবিধা নহয়। গতিকে স্মৃতি ক্ষিপ্ৰ হ'বলৈ হ'লে জ্ঞান অৰ্জনৰ কাম দৃঢ় হ'ব লাগিব।

সংৰক্ষণ : অতীততে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰ জ্ঞানবোৰ বা স্মৃতিবোৰ আমাৰ স্নায়ু তন্ত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ থাকে। একেদৰে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত অৰ্জন কৰা শিক্ষাক মনৰ মাজত আমি সযতনে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখো। বৰ্তমানত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাবোৰ মনত সাঁচি নাৰাখিলে আমি তাক স্পষ্টকৈ মনত পেলাব নোৱাৰিম।  সেয়ে অভিজ্ঞতাক বা শিকাবোৰ সম্পূৰ্ণ বুজি লৈ মনত ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা কৰিব লাগে। গতিকে সংৰক্ষণ সঠিক নহ'লে কোনোৱে মেধা শক্তি অৰ্জন কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান।

পুন:স্মৰণ: কোনো এটা বিষয়ত আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ কোনো সময়ত শিকা কথাবোৰ মস্তিষ্কই সংৰক্ষণ কৰাৰ পিছত তাক পুনৰ স্মৰণ কৰা কাৰ্যটোক পুন:স্মৰণ বা পুনৰুদ্ৰেক কৰা বোলা হয়। পুন:স্মৰণ আমাৰ জীৱনৰ স্মৃতিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। পুন:স্মৰণ কৰিবলৈ আমি কথাবোৰ খৰচিমাৰি শিকিব লাগে। 

প্ৰত্যভিজ্ঞা : কেৱল অতীত অভিজ্ঞতাৰ পুন:স্মৰণ হ'লেই স্মৰণ কাৰ্যৰ সম্পাদন হৈছে বুলি ক'ব নোৱাৰি যদিহে অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতিৰূপ বিলাকক আমি পূৰ্ব অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতিৰূপ বুলি চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰোঁ। অৰ্থাৎ এটা অংক পূৰ্বে যিধৰণে শিকা হৈছিল, যদি তাক পুনৰাই অবিকল ৰূপত স্মৰণ কৰিব পৰা যায়, তেন্তে সেই স্মৰণেই হ'ব প্ৰত্যভিজ্ঞা। গতিকে শিকাবোৰ সঠিক হ'লে প্ৰত্যভিজ্ঞা সঠিক হয়।

     গতিকে ওপৰত আলোচনা কৰা প্ৰতিটো উৎপাদনৰ ৰূপ স্মৰণত সংমিশ্ৰণ ঘটিলেহে তাক সঠিককৈ স্মৃতি বুলিব পাৰি। প্ৰতিটো উপাদানৰ ৰূপ সঠিককৈ আনিবলৈ হ'লে শিকাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক মনোযোগ,ধ্যান আদি গুণৰ সমাহাৰ ঘটিব লাগিব। 

    স্মৃতিশক্তি বৰ্দ্ধনৰ বাবে আমি বিভিন্ন কাৰ্য বা গুণৰ অধিকাৰী হ'ব লগীয়া হয়। বিশেষকৈ বিদ্যালয়ৰ পৰ্যায়ত স্মৃতিশক্তি বৰ্দ্ধনৰ উপাদান সমুহ বেছি প্ৰয়োজন আছে। আগৰ দিনত শিক্ষকে দীঘল কবিতা মুখস্থ কৰিবলৈ দিছিল। কিন্তু বৰ্তমানৰ শিক্ষাত মুখস্থ বিদ্যা সম্পূৰ্ণ পৰিত্যাগ কৰা হ'ল। অৱশ্যে এই কথা একেবাৰে সঁচা নহয়। মনত ৰখা বা মুখস্থ কৰা প্ৰায় সমপৰ্যায়ৰ বুলি ক'লেও অত্যুক্তি কৰা নহ'ব নিশ্চয়। মনত নথলে জানো কিবা এটা কথা সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি ?  যিকোনো বিষয়ত কথাবোৰ সুস্পষ্ট ৰূপত মনত ৰাখিবলৈ হ'লে - গভীৰ মনোযোগ, পুন: পুন: অনুশীলন, অৰ্থপূৰ্ণ শিক্ষণ, ব্যৱহৃত শিক্ষণ, প্ৰৱল আগ্ৰহ, সক্ৰিয় প্ৰচেষ্টা, ইন্দ্ৰিয়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰ, খণ্ড আৰু অখণ্ড পদ্ধতি, জিৰণি, পৰিৱেশৰ অৱস্থা , শাৰীৰিক আৰু মানসিক অৱস্থা, ছন্দৰ প্ৰয়োগ, ইচ্ছাশক্তি, অভিপ্ৰায় আদি উপাদান সমূহ বা গুণসমূহ আমি আয়ত্ব কৰিব প্ৰয়াস কৰিব লাগে। 

    কোনো বিষয়ত যিমানেই মনোযোগ দি শিকা হয় সিমানেই শিকা কথাবোৰ সুস্পষ্ট ৰূপত মনত ৰৈ যায়। অৰ্থাৎ গভীৰ মনোযোগেৰে শিকা কথাবোৰ সদায় স্থায়ী হয়। আজিৰ সময়ত গভীৰ মনোযোগৰ একেবাৰে অভাৱ দেখা যায় যাৰ বাবে আজিৰ ল'ৰা ছোৱালীৰ শিক্ষা ক্ষণস্থায়ী ৰূপত পৰ্যবসিত হৈছে ( অৱশ্যে সকলোবোৰ নহয়) । শিকিবলগীয়া কথাবোৰ বাৰে বাৰে পুনৰাবৃত্তি আৰু চৰ্চা কৰিব প্ৰয়াস কৰিব লাগে, তেনে কৰিলে শিকা কথাবোৰ স্থায়ী হয়। কোনো বিষয়ত অধ্যয়ণ কৰিলে যুক্তিযুক্ত ভাৱে অৰ্থ ফঁহিয়াই শিকিব যত্ন কৰিব লাগে, তেতিয়া মানসপটত কথাবোৰ দীৰ্ঘস্থায়ী হয়। এইটো কথা সত্য যে ইচ্ছা নাথাকিলে কোনো কামে সুচাৰুৰূপে কৰিব নোৱাৰি। শিকাৰ ক্ষেত্ৰতো ই প্ৰযোজ্য। মনৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে কোনো কাম কৰিলে বা শিকাত আগ্ৰহ নাথাকিলে সেই শিক্ষা কোনোকালে সাৰ্থক নহয়। আমাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী আৰু অভিভাৱক বিলাকে এই কথাটো ভবা উচিত। স্মৃতি শক্তি সজীৱ কৰিবলৈ পাঠ্যপুথিৰ নিস্ক্ৰিয় শিক্ষাৰ সৈতে কিছু ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় শিক্ষাৰ ব্যৱস্থাও সন্নিৱিষ্ট কৰা উচিত। 

    কথাবোৰ সুস্পষ্ট ৰূপত মনত ৰাখিবলৈ খণ্ড আৰু অখণ্ড পদ্ধতি এটা ভাল পদ্ধতি। শিকিবলগীয়া কথাবোৰ মনত ৰাখিবৰ বাবে সদায় খণ্ড খণ্ডকৈ বা ভাগ ভাগকৈ আৰু অখণ্ডকৈ বা সম্পূৰ্ণকৈ শিকিব চেষ্টা কৰিব লাগে। তেতিয়া সহজে কথাবোৰ মনত ৰৈ যায়। শিক্ষা পৰিৱেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গতিকে পৰিৱেশটো শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে সদায় শিক্ষাৰ অনুকুল হোৱা প্ৰয়োজন। হাই উৰুমি,কোলাহল পূৰ্ণ পৰিৱেশত শিকাবোৰ স্থায়ী নহয়।         উপৰোক্ত নিয়মবোৰ মানি চলি পঢ়িলে নিশ্চয় ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলে শিকাত উপকৃত হ'ব।



প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।

লেখক :  দুদুল সোণোৱাল।





🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺







Sunday, February 11, 2024

শৈক্ষিক পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা।Academic statistics science and its requirements.

শৈক্ষিক পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা।Academic statistics science and its requirements.

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

  🖊️শৈক্ষিক পৰিসংখ্যা হৈছে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষক, শিক্ষাবিদ, মনোবিজ্ঞানী আৰু আন আন বিষয়ক শিক্ষাৰ লগত জড়িত শিক্ষক আদিয়ে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰি নানান ধৰণৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শিক্ষাৰ মাধ্যম। সাধাৰণতে যিকোনো বিষয়ত সংগৃহীত প্ৰাথমিক তথ্যবোৰ খেলিমেলি বা বিশৃঙ্খল হৈ থাকে ফলত সহজে ইয়াৰ সম্পৰ্কে বুজিব পৰা নাযায়। সেয়ে যিকোনো শৈক্ষিক সংগৃহীত তথ্যবোৰ কিছুমান নীতি-নিয়মৰ দ্বাৰা সজাই লৈ তাৰ গড়, মধ্যমা,বহুলক, চতুৰ্থক বিচ্যুতি, মানক বিচ্যুতি, সহ-সম্বন্ধ, গুণাংক নিৰ্ণয় আদি ভাগত বিভক্ত কৰি শিক্ষাৰ মানদণ্ড নিৰূপণ কৰা হয়। এই পৰিসংখ্যাকেই শৈক্ষিক পৰিসংখ্যা বুলি কোৱা হয়।

     পৰিসংখ্যাৰ এটা অংশ হৈছে শৈক্ষিক পৰিসংখ্যা। বিশেষকৈ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ গণিত বিষয়ত এই বিষয়বস্তু বৰ্তমানৰ শিক্ষাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাৱে আলোচনা কৰা হয়। তথ্যৰ ব্যৱহাৰ, স্থানাংক জ্যামিতি আদি শৈক্ষিক পৰিসংখ্যাৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে। বহুলক নিৰ্ণয়, মধ্যমা নিৰ্ণয়, মধ্যমান নিৰ্ণয়, প্ৰসাৰ আদি হৈছে ইয়াৰ উদাহৰণ।
      সংক্ষিপ্ত ভাৱে পৰিসংখ্যাৰ উপাদান সমুহৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা হ'ল -
তথ্য : তথ্য হৈছে কোনো বিষয়ত অধ্যয়ণ কৰিব খোজা পৰিস্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সংগৃহীত সম্ভেদ বা বিৰৱণ। যেনে-১/ এজন শিক্ষকে আহৰণ কৰা ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলৰ উচ্চতাৰ তথ্য। ২/ দহ খন গাঁওৰ গাঁৱবুঢ়া সকলৰ হিচাবৰ তথ্য আদি।

বহুলক: ‌সামগ্ৰীৰ যিকোনো শ্ৰেণীত যিটো সংখ্যা আটাইতকৈ সৰহবাৰ পোৱা যায় তাকে সামগ্ৰী সমূহৰ বহুলক বা সংখ্যাগুৰু মান বা ম'ড বুলি কোৱা হয়। যেনে - ৫২ , ৪৫, ৪৭, ৫২, ৫৫, ৫২, ৬১, ৫২, ৫৬, ৫৯ এই তথ্য ৰাশিত আটাইতকৈ বেছি বাৰ পোৱা সংখ্যা হ'ল ৫২ । গতিকে তথ্য ৰাশিৰ বহুলক ৫২ । সাধাৰণতে বহুলক নিৰ্ণয় কৰিবলৈ গণিতত উৰ্দ্ধক্ৰমৰ সহায় লোৱা হয়। 
 বহুলকৰ সুবিধাসমূহ: 
     ক) বহুলক বুজিবলৈ বৰ সহজ।
     খ) বহুলক নিৰ্ণয় কৰিবলৈ বৰ সহজ।
     গ) বিভাজনৰ এটা বা দুটা সীমামূৰীয়া চৰম ৰাশিৰ প্ৰতি বহুলক সংবেদনশীল নহয় অৰ্থাৎ এনে চৰম ৰাশিৰ মানৰ ওপৰত বহুলক নিৰ্ভৰ নকৰে।

মধ্যমা: মান অনুযায়ী তথ্যৰ ৰাশিবিলাকক নিম্নতম মানৰ পৰা একাদিক্ৰমে উচ্চতম মানলৈ অৰ্থাৎ উৰ্দ্ধক্ৰমত সজাই লোৱাৰ পাছত একেবাৰে সোঁমাজত পৰা ৰাশিৰ মানেই হ'ল মধ্যমা। কোনো অসমূহিত তথ্যৰ ৰাশিবিলাকৰ মধ্যমা নিৰ্ণয় কৰা সূত্ৰটো হৈছে -
১/ Mean= N+1 ÷ 2
২/ Mean= মাজৰ সংখ্যা দুটাৰ সমষ্টি ÷ ২


মধ্যমান বা গড় : কিছুমান ৰাশি যোগ কৰি যোগফলক ৰাশিৰ মুঠ সংখ্যাৰে হৰণ কৰি পোৱা মানকে ৰাশিবিলাকৰ গড় বুলি কোৱা হয়। যেনে ওপৰৰ ৰাশিৰবোৰৰ গড় হৈছে = ৫৫ ÷ ১০ = ৫.৫ (১+২+৩+৪+৫+৬+৭+৮+৯+১০) 
সূত্ৰ: গাণিতিক গড় বা গড়= ∑ X ÷ N ( ∑ X মানে তথ্যৰ সমষ্টি আৰু
N মানে তথ্যৰ সংখ্যা) (∑ ৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ Summation আৰু X=( x1 + x2 + x3 +….+xn) বা ( ১+২+৩+৪+৫+৬+৭+৮+৯+১০ আদি)

গাণিতিক গড়ৰ সুবিধা: 
     গাণিতিক গড়ৰ সুবিধাসমূহ হৈছে -
ক) গাণিতিক গড়ৰ সংজ্ঞা স্পষ্ট আৰু কটকটীয়া সেইবাবে গাণিতিক গড় নিৰ্ণয় কৰোঁতে ইয়াৰ মানৰ তাৰতম্য হোৱাটো ভয় নাথাকে।
খ) গাণিতিক গড়ৰ বিভাজনৰ আটাইবিলাক সামগ্ৰীৰ পৰা নিৰ্ণয় কৰা হয়। সেয়েহে ই গোটেই বিভাজনকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
গ) গাণিতিক গড়ৰ নিৰ্ভৰ ভালেমান বীজগণিতীয় ব্যৱহাৰ আছে।
ঘ) গাণিতিক গড়ৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতা আছে।

বিস্তৃতি বা প্ৰসাৰ : প্ৰসাৰ হৈছে সামগ্ৰীৰ বা তথ্যৰ উচ্চতম আৰু নিম্নতম মানৰ অন্তৰ বা বিয়োগফল।যেনে= ১,২,৩,৪,৫,৬,৭,৮,৯,১০ তথ্যৰাশিৰ উচ্চতম মান ১০ আৰু নিম্নতম মান হ'ল ১ , ইহঁতৰ অন্তৰ ১০-১= ৯ অৰ্থাৎ প্ৰসাৰ মান হ'ল ৯ ।

গড় বিচ্যুতি : গড় বিচ্যুতি নিৰ্ণয়ৰ সূত্ৰ হ'ল
        গড় বিচ্যুতি = ∑ fx/N বা ∑ fx ÷ N

চতুৰ্থক বিচ্যুতি: কোনো এখন বাৰংবাৰতা বিভাজন তালিকাৰ পৰা এক চতুৰ্থাংশ নিৰ্ণয় কৰাৰ পদ্ধতিটোকে চতুৰ্থক বিচ্যুতি বোলা হয়। বাৰংবাৰতা তালিকাৰ বিচ্যুতি গণনা কৰাৰ এটা পদ্ধতি হৈছে চতুৰ্থক বিচ্যুতি বা Q । ইয়াত ২৫% ক প্ৰথম চতুৰ্থক বা Q1 , ৫০% ক দ্বিতীয় চতুৰ্থক বা Q2 , ৭৫% ক তৃতীয় চতুৰ্থক বা Q3 বোলা হয়। যিকোনো বাৰংবাৰতা তালিকাৰ প্ৰথম আৰু তৃতীয় চতুৰ্থক বিচ্যুতি বা Q নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। 
১/ Q1 =Q3 - Q1/2
২/ Q1 =L +3N/4 - Cumf/fq × i
৩/ Q3 =L +3N/4 - Cumf/fq × i

পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োজনীয়তা: 
    শিক্ষা , উদ্ভিদ বিজ্ঞান , অৰ্থনীতি আদি নানা বিষয়ত পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ নীতি প্ৰয়োগ কৰা হয়। বৰ্তমান কালত এনে কোনো বিষয় নাই য'ত পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োগ হোৱা নাই। বৰ্তমান মনোবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান অপৰিহাৰ্য হৈ পৰিছে। ছাত্ৰৰ কৃতিত্ব পৰিমাপ কৰিবৰ বাবে সিহঁতক বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাৰ নম্বৰ দিয়াটো পূৰ্বৰে পৰা চলি আহিছে। বুদ্ধি নাইবা ব্যক্তিত্ব পৰিমাপক পৰীক্ষাতো বিদ্যাৰ্থীক নম্বৰ দিয়া নিয়ম আছে। আনহাতে আমৰ দৈনন্দিন জীৱনত নানা বস্তু পৰিমাপ নিৰ্ণয় কৰাৰ প্ৰয়োজন হয় যিটো আমি ইতিমধ্যে দেখি আহিছোঁ। তদুপৰি আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে সমাজৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কোনো স্বাভাৱিক গুণ বা শক্তি কম বেছি পৰিমাণে সুপ্ত অৱস্থাত থাকে। সকলো মানুহৰে বুদ্ধি বৃত্তি, স্মৃতিৰ ক্ষমতা, যুক্তি শক্তি,চিন্তা কল্পনা আদি সম পৰিমাণৰ নহয়। দৈহিক গুণ বা ব্যক্তিৰ ভিতৰত পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। কোনোজন অতি ওখ, কোনোজন চাপৰ, কোনোজন মজলীয়া ধৰণৰ ওখ । আকৌ কোনোজন দেখিবলৈ ধুনীয়া, কোনোজন আলাগী আদি। কিছুমান বস্তুৰ ক্ষেত্ৰতো একেই পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। যেনে কিছুমান বস্তুৰ ওজন গধূৰ, কিছুমান বস্তুৰ ওজন পাতল, আকৌ আন কিছুমান মজলীয়া বিধৰ হ'ব পাৰে। গতিকে এনে ক্ষেত্ৰত মানুহখিনিক ওখ, চাপৰ আৰু মজলীয়া বা ধুনীয়া বা বেয়া আদি ভাগত বিভক্ত কৰি সজাব পাৰোঁ। একেদৰে সামগ্ৰী সমূহকো আমি বিভিন্ন ভাগত বিভক্ত কৰি সজাব পাৰোঁ। এইদৰে বস্তু বা সংখ্যাবোৰক ক্ৰমিকভাৱে ভাগ কৰি লোৱা কাৰ্যক শাৰীবিন্যাস বোলা হয়। এনেদৰে শাৰীবিন্যাস কৰি বস্তু এটাৰ বা কোনো এক ব্যক্তিৰ প্ৰকৃত স্হান কোন শাৰীত হ'ব তাক নিৰ্ণয় কৰি ল'ব পাৰি। এই ভাগ কিছুমান সংখ্যাৰ দ্বাৰা কৰা হয়। এই সংখ্যাবোৰক পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ মতে নম্বৰ বা স্কোৰ বোলা হয়। 
     বিদ্যালয়ত কোনো এজন ছাত্ৰৰ কিমান দক্ষতা বা নৈপুণ্য আছে সেইটো পৰিমাপ কৰিবলৈ আমি দুটা পদ্ধতি অৱলম্বন কৰিব পাৰো । এটা পদ্ধতি হৈছে কোনো এজন ছাত্ৰই কোনো কাম কিমান সময়ত শেষ কৰিব পাৰে আৰু আনটো হ'ল নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত কিমানখিনি কাম শুদ্ধ ভাৱে কৰিব পাৰে সেইটো নিৰ্ণয় কৰা। প্ৰথম ক্ষেত্ৰত সময়ৰ পৰিমাপ আৰু দ্বিতীয় ক্ষেত্ৰত কামৰ পৰিমাপেই হ'ব নম্বৰ বা স্কোৰ। যেনে - সময়ৰ ক্ষেত্ৰত ঘণ্টা, মিনিট , চেকেণ্ড আৰু ওজনৰ ক্ষেত্ৰত কিলোগ্ৰাম,গ্ৰাম আৰু উচ্চতাৰ ক্ষেত্ৰত গজ,ফুট, ইঞ্চি, মিটাৰ, চেণ্টিমিটাৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গতিকে পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে প্ৰয়োজন আছে। সেয়ে আমি ইয়াৰ সম্পৰ্কে জনা উচিত।



প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।
লেখক: দুদুল সোণোৱাল। 


🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺





🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿









Saturday, January 27, 2024

শিশুৰ ব্যক্তিত্ব গঠনত ঘৰ বা পৰিয়ালৰ ভূমিকা।Role of home or family in shaping a child's personality.

শিশুৰ ব্যক্তিত্ব গঠনত ঘৰ বা পৰিয়ালৰ ভূমিকা। Role of home or family in shaping a child's personality.


🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿


    🚀  শিশুৰ ব্যক্তিত্ব গঠনত ঘৰ আৰু শিক্ষানুষ্ঠানে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। ঘৰখনৰ পাছতেই শিশুৰ দ্বিতীয় শিক্ষাগ্ৰহণৰ উৎস শিক্ষানুষ্ঠান। অৰ্থাৎ শিশুৰ প্ৰথম শিক্ষাগ্ৰহণৰ উৎস হৈছে ঘৰখন বা পৰিয়ালটো। উল্লেখ্য যে ইয়াৰ পাৰ্থক্য হৈছে -পৰিয়ালৰ শিক্ষা অনানুষ্ঠানিক আৰু শিক্ষালয়ৰ শিক্ষা আনুষ্ঠানিক। অনানুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ সীমা ব্যাপক। বহু কথাই অনানুষ্ঠানিক বা ঘৰুৱা পৰিবেশৰ পৰাই আয়ত্ব কৰিব পাৰি। কেৱল প্ৰয়োজন ধৈৰ্য্য আৰু একান্ত ধাউতি। ইয়াত ঘৰ বা পৰিয়ালৰ শিশুৰ শিক্ষা গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত থকা ভূমিকা আৰু গুৰুত্বৰ সম্পৰ্কে থুলমূল আলোচনা আগবঢ়াবলৈ প্ৰয়াস কৰিম।
  🚀  ঘৰ বা পৰিয়াল : 
    শিশুৰ সৰ্বাংগীন বিকাশ সাধনৰ প্ৰথম কঠিয়াতলি হৈছে ঘৰখন বা পৰিয়ালৰ পৰিৱেশ আৰু প্ৰথম শিক্ষক হিচাপে গণ্য কৰা হয় পিতৃ-মাতৃক । পিতৃ-মাতৃৰ যত্ন, আচাৰ-আচৰণ, অনুশাসন আদিৰ জৰিয়তেহে শিশু ডাঙৰ হৈ এজন সুস্থ সবল ব্যক্তি হিচাপে সমাজত নিজকে পৰিচয় দিব পাৰে। শিশু বা সন্তানক সেয়ে অতিৰিক্ত মৰম স্নেহ কৰাৰ পৰাও বিৰত থাকিবলগীয়া হয়। অতিপাত মৰম-চেনেহ আৰু আদৰ-সাদৰৰ ফলত বা অতিপাত শাসনে শিশুৰ সামাজিকীকৰণত বাধা আৰোপ কৰিব পাৰে। শিশুক সমাজৰ বিভিন্ন পৰিৱেশৰ সৈতে সুস্থ সমাযোজন কৰি এজন সুস্থ সবল সামাজিক ব্যক্তি হিচাপে গঢ়ি তোলাত পৰিয়ালে এক বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। এজন শিশুৱে জন্মৰ পিছৰ পৰাই পিতৃ-মাতৃৰ পৰা আচাৰ-আচৰণ,মৰম-স্নেহ, দয়া, সহযোগিতা, ধৈৰ্য্য, ত্যাগ,পৰোপকাৰী আদি মহৎ গুণসমূহ আয়ত্ব কৰিবলৈ শিকে। তদুপৰি শিশুৱে ভাষা আৰু সামাজিক ধৰ্মনিষ্ঠা মনোভাৱ আয়ত্ব কৰিব প্ৰয়াস কৰে পৰিয়ালৰ পৰাই। গতিকে শিশুৰ সুস্থ আৰু সৰ্বাংগীন বিকাশৰ বাবে পৰিয়ালে এক সুন্দৰ আৰু শিশুৰ সপক্ষে সহায়ক হোৱাকৈ ঘৰুৱা পৰিবেশ সৃষ্টি কৰা প্ৰয়োজন। যিহেতু পৰিয়ালৰ বা ঘৰখনৰ পৰিৱেশ সঠিক নহ'লে ল'ৰা-ছোৱালীৰ সামাজিকীকৰণ শুদ্ধ ভাৱে পৰিচালিত হ'ব নোৱাৰে।
     🚀এটা পৰিয়ালত বিভিন্ন সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ'ব পাৰে। প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে এই ক্ষেত্ৰত অভিজ্ঞ। পৰিয়ালত থকা বিশেষ সমস্যা সমূ্হৰ ভিতৰত - হাই-কাজিয়া, বিবাহ-বিচ্ছেদ, অসামাজিক আচৰণ, মাদক দ্ৰব্য সেৱন আদিয়ে প্ৰধান। তদুপৰি পিতৃ-মাতৃৰ অত্যধিক ব্যস্ততা , বিলাসীতা আদিয়েও শিশুৰ সামাজিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত আংশিক প্ৰভাৱ পেলায়। এনে সমস্যা সমূ্হ উদ্ভৱ হোৱা পৰিয়ালত বাস কৰা বা ডাঙৰ দীঘল হোৱা ল'ৰা ছোৱালীৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ , আচাৰ-আচৰণ, ভাৱ-অনুভূতি সকলোতে ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পৰা পৰিলক্ষিত হয়। যাৰ বাবে তেওঁলোকৰ সুস্থ সামাজিকীকৰণত বিশৃংখলতাই দেখা দিয়ে। 
      উল্লেখ্য যে এজন শিশুৱে জন্মগত ভাৱে কিছুমান সম্ভাৱনীয়তা জীৱনত লৈ আহে। উপযুক্ত সামাজিকীকৰণৰ অভাৱৰ ফলত শিশুৰ এই সম্ভাৱনীয়তা সমূহৰ পূৰ্ণ বিকাশ সাধনৰ সম্ভৱ হৈ নুঠে। সেয়েহে এই ক্ষেত্ৰত অভিভাৱক তথা পিতৃ মাতৃ সকল সদা-সচেতন হোৱাটো অতি দৰকাৰী কথা। একেদৰে অতি দুখীয়া ল'ৰা ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত সুস্থ বিকাশ সাধন প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ উঠে। যাৰ বাবে তেওঁলোকে সুস্থভাৱে সমাজৰ সৈতে খাপ খাব নোৱাৰা হয়। 

     শিশুৰ শাৰীৰিক, মানসিক, আৱেগিক, আধ্যাত্মিক আদি দিশৰ বিকাশ সাধনত পিতৃ মাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সদস্য সজাগ আৰু সচেতন হোৱা অতিকৈ প্ৰয়োজন। বহু ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে পিতৃ মাতৃৰ অজ্ঞতাৰ কাৰণে বিভিন্ন দিশত শিশুৰ অনেক চাহিদা অপূৰণীয় হৈ ৰয়। 

   🚀 গতিকে সুন্দৰ আৰু উপযুক্ত ভাৱে শিশুক সমাজৰ সৈতে খাপ খুৱাবলৈ হ'লে পৰিয়ালে এক সুন্দৰ তথা উপযুক্ত ভিটামিনযুক্ত পৰিৱেশৰ যোগান ধৰাটো অতীব প্ৰয়োজন।🙏


প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।
লেখক :  দুদুল সোণোৱাল।




🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴

Monday, January 8, 2024

অভিৰোচন কি? শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত অভিৰোচনৰ ভূমিকা: চমু আলোকপাত। What is the motivation ? The role of motivation in the learning process: a brief overview.

অভিৰোচন কি? শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত অভিৰোচনৰ ভূমিকা: চমু আলোকপাত।What is the motivation? The role of motivation in the learning process: A brief overview.

happy magh bihu. মাঘ বিহুৰ হিয়া ভৰা শুভেচ্ছা জনালোঁ। 
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
   কেৱল কোনো উদ্দেশ্যৰ প্ৰেৰণাত যি কৰ্ম প্ৰৱনতাই দেখা দিয়ে তাক অভিৰোচন বুলিব নোৱাৰি। অভিৰোচন শব্দটো মনোবিজ্ঞানৰ মতে অতি ব্যাপক অৰ্থযুক্ত এটা শব্দ। 

     অভিৰোচন মানেই অভিপ্ৰায়ৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা এক অৱস্থা । উদ্দেশ্যৰ সৈতে যেতিয়া মনৰ ইচ্ছা, আকাংক্ষা, আৱেগিক অনুভূতি লগ লাগি এক মানসিক অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয় তাকে অভিপ্ৰায় বোলা হয়। এই অভিপ্ৰায়ৰে প্ৰতিশব্দ হৈছে অভিৰোচন। অৰ্থাৎ কোনো উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত হ'লে মনৰ মাজত যি সক্ৰিয় আৰু গভীৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয় সাধাৰণ অৰ্থত তাকেই অভিৰোচন বোলা হয়। 

   কোনো এটা পুৰণি অৱস্থাৰ পৰা নতুন অৱস্থালৈ গতি কৰি নতুন অৱস্থাৰ সৈতে মানসিক আৰু শাৰিৰীক ভাৱে মিলিবলৈ কৰা প্ৰয়াসেই হৈছে অভিৰোচন। ইয়াতে বিষয়টো অধিক খোলচা হ'বৰ বাবে অভিৰোচনৰ সম্পৰ্কে আগবঢ়োৱা কেইজনমান মনোবিজ্ঞানীৰ সংজ্ঞা সংযোজিত কৰিলো। অভিৰোচনৰ সম্পৰ্কে বিভিন্নজন মনোবিদে ভিন ভিন সংজ্ঞা দাঙি ধৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত ঘাইকৈ - মেকডুগেল , গিলফোৰ্ড আদিয়ে প্ৰধান। মেকডুগেলে কৈছে," অভিপ্ৰায় হ'ল প্ৰাণীৰ ভিতৰত থকা জৈৱিক আৰু মানসিক অৱস্থা বিশেষ যি নেকি প্ৰাণীক বিশেষ আচৰণৰ সৃষ্টি কৰি তাক পৰিচালনাও কৰে।" 
    সংজ্ঞাটোৰ মতে অভিপ্ৰায় মানুহৰ জৈৱিক আৰু মানসিক অৱস্থা বিশেষ। এই অভিৰোচনে মানুহৰ আচৰণ সৃষ্টি কৰাৰ উপৰিও পৰিচালনা কৰাত প্ৰভাৱ পেলায়। 
   আন এজন মনোবিদ গিলফোৰ্ডৰ মতে,"অভিপ্ৰায় হ'ল এনে এক বিশেষ ধৰণৰ আভ্যন্তৰীণ অৱস্থা বা উপাদান যি উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত হৈ কৰ্মৰ সক্ৰিয়তাক সৃষ্ট আৰু পুষ্ট কৰে।" 
   মানুহৰ অভিপ্ৰায় বহু পৰিমাণে অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কোনো অভিপ্ৰেত কাৰ্যৰ পুনৰাবৃত্তি কৰি থাকিলে পিছলৈ সি অভ্যাসত পৰিণত হয়। আৰু অভিপ্ৰায় পূৰণ হ'লেই অভিপ্ৰেত কাৰ্য সমাপ্ত ঘটে। অভিপ্ৰেত কাৰ্য আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে মানসিক প্ৰস্তুতিৰ ভাৱ মনলৈ আহে। গতিকে মানুহৰ আচৰণ আৰম্ভ কৰাৰ, বাহাল ৰখাৰ আৰু আচৰণৰ দিশ নিৰ্ণয় কৰাৰ কাৰ্য-কাৰণ বিলাককে অভিপ্ৰায় বা অভিৰোচন বোলা হয়। এইটো ধ্ৰুৱসত্য যে অভিপ্ৰেত আচৰণ স্বত:স্ফূৰ্ত আৰু মুক্ত। অভিপ্ৰেত আচৰণ ব্যক্তি এজনৰ সম্পূৰ্ণ আত্ম নিয়ন্ত্ৰণত থকাৰ বাবে তাৰ সংশোধন ইচ্ছানুসৰি কৰিব পাৰি। অভিপ্ৰেত কাৰ্যৰ আৰম্ভণিতে উদ্দীপকৰ প্ৰভাৱ অনুভূত হয়। অৱশ্যে পিছলৈ এই প্ৰভাৱ কমি আহে। 
    শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াতো অভিৰোচন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হিচাপে বিবেচিত। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ মাজত বহু ছাত্ৰ- ছাত্ৰী আছে যিসকলে কিছু বাহ্যিক আৰু আভ্যন্তৰীণ কাৰ্যৰ সৈতে মুখামুখি হ'বলৈ অপাৰগ হয়। অৰ্থাৎ অভিৰোচনৰ গুণ তেওঁলোকৰ কিছু কম। সেয়ে শিক্ষাৰ্থীৰ এই বাহ্যিক আৰু আভ্যন্তৰীণ অভিৰোচন জগাই তোলাৰ প্ৰয়োজন তেতিয়াহে শিক্ষণ কাৰ্যৰ সঠিক প্ৰয়োগ হ'ব। তলত কিছুমান পদ্ধতিৰ সম্পৰ্কে সংক্ষিপ্ত আলোকপাত কৰা হৈছে।
         প্ৰথম, বিদ্যালয়ত বিভিন্ন সহপাঠ্যসূচী যেনে - খেলা- ধূলা , অভিনয়, নাটক, সংগীতানুষ্ঠান, সাহিত্যানুষ্ঠান, ক্ষেত্ৰ ভ্ৰমণ আদিৰ যোগেদি শিক্ষাৰ্থীৰ মনত অভিপ্ৰায় জাগ্ৰত কৰিব পৰা যায়।
        দ্বিতীয়তে, শিক্ষাৰ্থীক বিভিন্ন কাৰ্য কৰাওতে পুৰস্কাৰ আৰু শাস্তি প্ৰয়োগৰ দ্বাৰাও শিক্ষাৰ্থীৰ মনত অভিপ্ৰায় জাগ্ৰত কৰিব পাৰি। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰত শিক্ষকৰ সতৰ্কতা আৰু সহৃদয়তাৰ প্ৰয়োজন আছে।
      তৃতীয়তে, শিক্ষাৰ্থী এগৰাকীৰ সৰু-সুৰা হ'লেও তেওঁলোকৰ কৃতিত্বৰ বাবে সঘনাই তেওঁক অৱগত কৰিব লাগে আৰু স্বীকৃতি প্ৰদানেৰে উৎসাহিত কৰিব লাগে। 
      চতুৰ্থতে, প্ৰতিটো শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰে ভিতৰে যাতে এক সুন্দৰ আৰু প্ৰেৰণাদায়ক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয় তাৰ প্ৰতি জন শিক্ষকে সদায় সতৰ্ক দৃষ্টি ৰাখিব লাগে।
      পঞ্চমতে, প্ৰতিজন শিশুৱে জন্মগত ভাৱে কিছুমান আচৰণ কৰিবলৈ শিকে আৰু তেওঁলোকে জন্মগত ভাৱে প্ৰেৰণা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এই জন্মগত ভাৱে লাভ কৰা প্ৰেৰণাসমূহ বা অভিপ্ৰায় সমূহ সুবিবেচনাৰে পূৰণ কৰিবৰ বাবে কাৰ্যপন্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগে।
   ষষ্ঠতে, শিক্ষকে নিজেও শিক্ষাৰ্থীৰ বৃত্তি আৰু কৰ্তব্যৰ প্ৰতি সচেতন আৰু কৌশলী হ'ব লাগিব তেতিয়াহে শিক্ষাৰ্থীৰ মনত অভিপ্ৰায় জাগ্ৰত কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। 
    সপ্তমতে, অপ্ৰিয় হ'লেও সত্য যে শিক্ষকৰ ব্যক্তিত্ব আৰু আচৰণৰ গুণেও শিক্ষাৰ্থীৰ মনত অভিপ্ৰায় বা অভিৰোচন সৃষ্টি কৰা আৰু তাক পুষ্ঠ কৰাত সহায় কৰে। সেয়ে শিক্ষাৰ্থীক প্ৰশংসা আৰু ভৎসৰ্না সুবিবেচনাৰে প্ৰয়োগ কৰা অত্যন্ত প্ৰয়োজন ।
      অষ্টমতে, অভিৰোচনৰ বিষয়টো এজন শিক্ষকৰ শিক্ষাদানৰ দক্ষতা আৰু কৌশলৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। বিশেষকৈ শ্ৰেণীকোঠাত পাঠ উপস্থাপন কৰা, প্ৰশ্ন সোধা, শৈক্ষিক সা-সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা, ফলপ্ৰসূ শিক্ষা প্ৰণালী প্ৰয়োগ কৰা, শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে সহযোগিতা আগবঢ়োৱা আদিৰ দৰে কাৰ্যৰ জৰিয়তে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মনত অভিৰোচন জগাই তোলিব পাৰি।
     নৱমতে, বিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক পৰিৱেশ উন্নতি সাধন কৰি সহযোগিতা আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ সুচিন্তিতভাৱে জগাই তোলিও শিক্ষাৰ্থীসকলক শিক্ষা গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজনীয় উদ্যম আৰু শক্তিৰ জগাই তোলাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰে।
    দশমতে, শিক্ষাৰ্থীৰ মনত সততে উদয় হোৱা ভয় ভাৱ, দ্বিদ্ধাবোধ আদি আঁতৰাই অভিৰোচনৰ ভাৱ জাগ্ৰত কৰিব পৰা যায়।

      এনেধৰণৰ পদ্ধতিসমূহ শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত আমি সূচাৰুৰূপে প্ৰয়োগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে নিশ্চয় প্ৰতিজন শিক্ষাৰ্থীৰ মনত অভিৰোচন সৃষ্টি হ'ব। আৰু অভিৰোচন সৃষ্টি হলেহে তেওঁলোকে শিক্ষা গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যাব সক্ষম হ'ব। বিদ্যালয়ত বহু ধৰণৰ আচৰণ কৰা ল'ৰা ছোৱালী আহে,কাৰণ সিহঁতৰ প্ৰত্যেকৰে ঘৰুৱা পৰিবেশ বেলেগ বেলেগ বেলেগ। পৰিৱেশ তেনেধৰণৰ হ'ব, তাৰ আচৰণো তেনেধৰণৰ হ'ব। বিদ্যালয়ৰ পৰিৱেশত কোনো পৃথক নহয়। বিদ্যালয়ত সকলো এক আৰু সেয়ে ই একক পৰিৱেশ। একক পৰিৱেশত সকলো সমান। এনে মনোভাৱ শিক্ষাৰ্থীৰ মনত জগাই তোলিব পাৰিলে তেওঁলোকৰ মনত অভিপ্ৰায় জাগ্ৰত হ'ব। 


প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।
লেখক : দুদুল সোণোৱাল।



🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒
 



Saturday, December 30, 2023

আকৌ এটা বছৰে মেলানি মাগিলে...থোৰতে মোৰ মনৰ কথা। Again goodbye a year from us....a short note from my mind.

আকৌ এটা বছৰে মেলানি মাগিলে...থোৰতে মোৰ মনৰ কথা। Again goodbye a year from us.... a short note from my mind.

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹


    চাওঁতে চাওঁতে আকৌ এটা বছৰে আমাৰ পৰা মেলানি মাগিলে। হেৰাই যাব ক্ষণিকতে আকৌ এটা বছৰে। থৈ যাব অযুত পোৱা নোপোৱাৰ ঝংকাৰ। এৰি যাব দুখ-সুখ, প্ৰাপ্তি-অপ্ৰাপ্তি, সীমাহীন সমস্যাৰে জৰ্জৰিত সময়ৰ প্ৰতিচ্ছবি। এয়া যে সময়। সময় নিৰৱধি। নিৰৱধি সময়ৰ বগী ঘোঁৰাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ শকতি আমাৰ হাতত নাই। আমি সময়ৰ দাস। সময়ে আমাক নচুৱাই, সময়ে আমাক হহুৱাই, সময়ে আমাক কন্দুৱাই। কেতিয়াবা সময়ে দি যায় দুওঁঠত আশাৰ বতৰা। এনেকৈয়ে অতিক্ৰম কৰি গৈ থাকে আমাৰ জীৱনৰ পালতৰা নাও। সময়ৰ সৰলৰৈখিক গতিৰে... ভৱিষ্যতৰ দিশেৰে। অবিৰাম! অহনিৰ্শ আদিৰ পৰা অন্তলৈ ,অন্তৰ পৰা অনন্তলৈ!

    সময় গতিশীল। সেয়ে ই পৰিৱৰ্তনশীল। সময়ে ৰূপ সলাই যিদৰে সাপে মোঁট সলাই। সময়ৰ নেজত ধৰি প্ৰতিটো বছৰে মোঁট সলাই যি আমাৰ বাবে হৈ ৰয় আদৰণীয়। 

    বিগত বছৰটো অতিবাহিত কৰিলোঁ নানা বাধা বিঘিনি, আশা নিৰাশাৰ মাজেৰে। আশাবোৰ পূৰ্ণ নহ'ল। ভগৱান বিষ্ণুৱে কৈছে,"বিধিৰ লিখন নহয় খণ্ডণ।"  আচলতে তেনে ধৰণৰ পৰিস্থিতিয়ে সৃষ্টি হৈছে মোৰ ক্ষেত্ৰত। সকলোৰে আশা ভিন্ন ভিন্ন। অৱশ্যে সকলোবোৰ আশা পূৰ্ণ হোৱা সম্ভৱো নহয়। কথাতে কয় - ভুকুতে কল নপকে। এৰা, তেনেকৈয়ে আমি সন্তুষ্টি লভা ব্যক্তি। 

   অসমৰ চুকে কোণে হোৱা ঘটনা পৰিঘটনা সমূহৰ সম্পৰ্কে চকু ফুৰালে গম পোৱা যায় অসমৰ সমাজে গাইগুটীয়া ভাৱে আশা কৰা বা সমূহীয়াকৈ কৰা আশা সমূহো পূৰ্ণ হোৱা নাই। আলি পদূলি নিৰ্মাণ, দলং নিৰ্মাণ, বিভিন্ন হিতাধিকাৰীয়ে পাম পাম বুলি আশা পালি থকা আঁচনিৰ ধন নোপোৱা আদি বহু সমস্যা এতিয়াও সমস্যা হৈয়ে আছে। চৰকাৰে এইবাৰ অমৃত কলহ, অমৃত বৃক্ষৰ দৰে কাৰ্যসূচী ল'লে। ইয়াৰ পৰা ৰাইজৰ কি লাভ হ'ল ৰাইজে দেখিছে। দুদিনৰ আগতে পলিথিনত দৰৱযুক্ত মাটি দি জীয়াই তোলা গছৰ পুলিৰ অৱস্থা সকলো ঠাইতে নিশ্চয় একে হৈ থকা নাই। কৰবাত যদি অমৃত বৃক্ষৰ এজোপাও জী থকা নাই, তেন্তে আন ক'ৰবাত সুন্দৰকৈ দুই এজোপা জী আছে। মই চাকৰি কৰা বিদ্যালয়খনতো পঞ্চায়তৰ জৰিয়তে প্ৰায় এশৰ ওপৰত গছ পুলি ৰোপন কৰা হৈছিল কিন্তু কেৱল তিনি জোপাহে জী উঠিলে,বাকীবোৰ সিফলিয়া হ'ল। হ'লেও এয়া সুন্দৰ প্ৰচেষ্টা আছিল বুলি ক'ব লাগিব।এনেধৰণৰ প্ৰচেষ্টা আগলৈকে অব্যাহত থাকিব লাগিব। তেতিয়াহে ইয়াৰ সুফল পোৱা যাব। পৰিৱেশ সন্তুলিত অৱস্থাত ৰাখিবলৈ এনে কাৰ্যৰ অতীৱ প্ৰয়োজন। কিন্তু অমৃত কলহৰ সম্পৰ্কে কবলৈ নাযাও কাৰণ এয়া দলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়।

      নিজাকৈ এখন ঘৰ বনোৱাৰ আশা, এখন গাড়ী কিনাৰ সপোন... আদিৰ ক্ষেত্ৰত বহুতোৰে হয়তো আশা পূৰ্ণ নহ'ল। তথাপিও আমি জীয়াই থাকিব লাগিব। নতুন সময়ত নতুন চিন্তাধাৰাৰে, নতুন পৰিকল্পনাৰে আমাৰ সপোনবোৰৰ বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব লাগিব। কাৰণ পোৱা নোপোৱা, আশা নিৰাশাৰ সমষ্টিয়ে মানৱ জীৱন।

    ২০২৩ বৰ্ষটি মোৰ বাবে নিৰাশাৰ বছৰ। এই বছৰটোৰ শেষৰ ফালে মই Gpay কৰি হেৰুৱালো ২৩৩৩৪/ টকা। Gpay ত টকা ট্ৰেন্সফাৰ কৰা বৰ সুৰক্ষিত নহয়। উচিত প্ৰমাণ পত্ৰ সহায়ত অভিযোগ দাখিল কৰিও টকা ঘূৰাই পাবলৈ সক্ষম নহ'লো। এয়া মোৰ বাবে দুখজনক আৰু নিৰাশাজনক মূহূৰ্ত ।

    'ভাগ্যৰ লিখন নহয় খণ্ডণ' । সেয়ে হয়তো বছৰটোত বহু লোকে বিভিন্ন দূৰ্ঘটনাত অকালতে প্ৰাণ ত্যাগ কৰিলে। উজনি অসমৰ জিৰ'পইণ্টৰ মিলন বজাৰৰ সমীপতো কেইবাজনো লোকে দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ প্ৰাণ হেৰুৱায়। তেনেকৈ সমগ্ৰ অসমত বিগত বৰ্ষৰ প্ৰথম পাঁচ মাহৰ ভিতৰত মুঠ প্ৰাণ হেৰুৱায়ছিল ১৪১৫ জন ব্যক্তিয়ে যাৰ শতকৰা হাৰ আছিল ১৪.৪৬ । কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে বিগত ২০২২ বৰ্ষত ইয়াৰ পৰিমাণ আছিল ১২৩৩ জন । তেন্তে চলিত বছৰটোত মুঠ ঘটনাৰ সংখ্যা কিমান হ'ব সেয়া সহজে অনুমেয়। ২০২৩ বৰ্ষত মুঠ পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যুৰ হাৰ ৪০% ৰ ওপৰত হ'ব অনুমান কৰা হৈছে। এইসকল লোকৰ মৃতকৰ আত্মাই বৈকুণ্ঠত শান্তি লভক তাৰে একান্ত কামনা।

      ২০২৩ বৰ্ষটো শিক্ষাখণ্ডতো এক উল্লেখযোগ্য দিন বুলি ক'ব পাৰি। এই বৰ্ষৰ পৰাই চৰকাৰে শিক্ষাত নতুন নীতিৰ প্ৰয়োগ কৰিলে। অদূৰ ভবিষ্যতে নতুন শিক্ষা নীতিৰ জৰিয়তে অসমৰ শিক্ষা কিমান দূৰ আগবাঢ়ি যাব সক্ষম হ'ব সেয়া সময়ে ক'ব। গুণোৎসৱৰ ফলাফলৰ দুটা বছৰে শীৰ্ষস্থান অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ সক্ষম হ'ল শিৱসাগৰ জিলাই। এয়া উল্লেখনীয় সফলতা। এই ধাৰা অক্ষুণ্ণ ৰাখক তাৰে কামনা। এনেদৰে সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত কিছু হ'লেও পৰিৱৰ্তন হোৱা পৰিলক্ষিত হ'ল। ধনাত্মক মানসিকতাৰে আমি এনেকৈয়ে ভাবিব পাৰো যে সফলতা পৰিশ্ৰমৰ ফল। উপৰোক্ত সফলতাৰ আঁৰত নিশ্চয় পৰিশ্ৰমৰ প্ৰভাৱ আছে।

      খন্তেক ক্ষণৰ পাছতে বছৰে ৰূপ সলাব। সকলোবোৰ পুৰণা অথচ সকলোবোৰ নতুন হিচাপে বিবেচিত হ'ব। পুৰণিক এৰি নতুনক আদৰাটো আমাৰ সকলোৰে কাম্য। গতিকে নতুনক আদৰিবলৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে সকলো ব্যক্তিয়ে ব্যস্ত। নতুন বছৰে প্ৰতিজন ব্যক্তিলৈ কঢ়িয়াই আনক সুখবৰ তথা হাঁহি , আনন্দ আৰু সমৃদ্ধিৰ বতৰা। ব্লগৰ তৰফৰ পৰা তাৰেই আন্তৰিক কামনা আৰু সকলো পঢ়ুৱৈ সমাজলৈ ইংৰাজী নতুন বছৰৰ হিয়া ভৰা ওলগ জনালোঁ। 



প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।

লেখক : দুদুল সোণোৱাল।




❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️


   



    

  

     

   




Sunday, December 24, 2023

আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ পটভূমিত ক্ৰিয়া কৰা কাৰক সমূহৰ চমু বিশ্লেষণ। A brief analysis of the factors that act against the backdrop of modern Assamese poetry.

আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ পটভূমিত ক্ৰিয়া কৰা কাৰক সমূহৰ চমু বিশ্লেষণ। A brief analysis of the factors that act against the backdrop of modern Assamese poetry.

🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴


আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ পটভূমিত ক্ৰিয়া কৰা কাৰক সমূহ ১৯৪০ চনৰ পৰা প্ৰভাৱ পৰিছে বুলি ঠাৱৰ কৰা হয়। অৰ্থাৎ ১৯৪০ চনৰ পিছৰে পৰা অসমীয়া কবিতাই নতুন ৰূপ ল'বলৈ ধৰে। ইয়াৰ মূলতে হ'ল কিছুমান কাৰকৰ প্ৰভাৱ। কাৰক সমূহৰ সংক্ষিপ্ত আলোচনা আগবঢ়োৱা হ'ল -


ক) দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ : দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ সৃষ্টি কৰা অৱস্থাই মানুহৰ প্ৰতি মানুহৰ বিশ্বাসহীনতা আৰু সংশয়ৰ সৃষ্টি কৰাত তৎকালীন সময়ত অৰিহণা যোগাইছিল। এনে জটিল সময়ৰ অৱস্থাই বিভিন্ন কবি সকলক ৰোমান্টিক ভাৱধাৰা ত্যাগ কৰাত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। অসমৰ অসমীয়া কবিসকলক ৰোমাণ্টিক স্বপ্নৰ জগতৰ পৰা আঁতৰাই আনি কঠিন বাস্তৱৰ সৈতে মুখামুখি হ'বলৈ শিক্ষা দিলে। যাৰ বাবে এই সময়ৰ কবি সকলৰ কবিতাত প্ৰতিবাদ আৰু বিদ্ৰোহৰ ভাৱ পৰিস্ফুট হৈছিল।

খ) স্বাধীনতা আন্দোলন : ১৯২১ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈকে চলি থকা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনে অসমীয়া কবি সকলৰ মনত বাস্তৱ ভিত্তিক গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰালে। বৃটিছৰ পৰা আহৰণ কৰা ভোগবাদী মানসিকতাৰ বাবে গণতন্ত্ৰ বিৰোধী পুঁজিবাদ গঢ় লৈ উঠিল। যাৰ ফলত গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে। এই সমস্যাই আধুনিক অসমীয়া কবিতাত বাৰুকৈয়ে আঘাত হানিলে। যাৰ বাবে অসমীয়া কবিতাৰ ভাৱত পৰিৱৰ্তন ঘটিল।

গ) সাম্যবাদী ৰাজনৈতিক আদৰ্শ আৰু মানৱতাবাদী চিন্তাধাৰা: 

        সাম্যবাদী ৰাজনৈতিক আদৰ্শ আৰু মানৱতাবাদী চিন্তাধাৰাই সমগ্ৰ ভাৰত বাসীৰ ওপৰত পৰা প্ৰভাৱে একাংশ শিক্ষিত মধ্যবিত্তৰ মন মগজুত নতুন চিন্তাধাৰাৰ বাট মুকলি কৰিলে। কিছু সংখ্যক কবিও এই চিন্তাৰে অনুপ্ৰাণিত হ'ল। এয়াৰ লগে লগে কবিসকল অতি সচেতন হৈ পৰিল।

গ) আধুনিক শিক্ষা : আধুনিক শিক্ষা প্ৰসাৰ ঘটাৰ লগে লগে অসমীয়া ন-শিক্ষিত শ্ৰেণীটোৰ পশ্চিমীয়া সাহিত্যৰ সৈতে পৰিচয় আৰু সংযোগ ঘটিল। যাৰ ফলত পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ পোহৰ পৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ নতুন দিগন্ত উজ্বলি উঠিল।

ঘ) ফ্ৰয়েডীৰ মনস্তত্ত্বৰ প্ৰভাৱ : অসমীয়া কাব্য জগতত ফ্ৰয়েডীয় মনস্তত্ত্বৰ প্ৰভাৱ মন কৰিবলগীয়া। ফ্ৰয়েডী মনস্তত্ত্বৰ মতে জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণৰ সংকীৰ্ণ বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত হোৱা এক মনোবৈজ্ঞানিক অবস্থা। য'ত কোনো বৈষম্য নাই। এনে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ হোৱাৰ বাবে অসমীয়া আধুনিক কবি সকলে পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক বা প্ৰেমৰ ওপৰত নতুন চিন্তাধাৰাৰে আগবাঢ়ি ৰোমাণ্টিক কবিতা ৰচনা কৰিবলৈ উৎসাহিত হৈছিল।

ঙ) বিজ্ঞানৰ প্ৰভাৱ: বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ন ন আৱিষ্কাৰ আৰু আৱিষ্কৃত জটিল সূত্ৰবোৰে কবিৰ মনত ৰেখাপাত কৰিলে। যাৰ ফলত কবিৰ কবিতা হৈ পৰিল দুৰ্বোধ্য আৰু অবিশ্বাস্য ভাৱে বাঢ়িল চিত্ৰকল্পৰ প্ৰয়োগ। 

চ) অন্যান্য ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ : তৎকালীন সময়ত পৰা বিভিন্ন ৰাজনৈতিক কাৰকৰ প্ৰভাৱৰ ফলত কবি সকলৰ মানসিক চিন্তা ধাৰাৰ আমূল পৰিবৰ্তন হ'বলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ প্ৰভাৱ আধুনিক কবিতাত স্পষ্টকৈ বিদ্যমান হৈ আছে। উদাহৰণ স্বৰূপে হিন্দু-মুছলমানৰ মাজত ৰাজনীতিক সকলৰ জৰিয়তে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত জনবিৰোধী স্বাৰ্থ পূৰণৰ উদ্দেশ্যেৰে সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ লগোৱা হৈছিল। আকৌ ১৯৪৩ চনত বঙ্গদেশত কৃত্ৰিম দুৰ্ভিক্ষ সৃষ্টি কৰা হৈছিল যাৰ ফলত অসমৰ সৰল জীৱনধাৰাত কঠিন আঘাত লাগিছিল। 

আধুনিক কবিতাসমূহে নতুন গতি পথ লোৱা লগে লগে ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ যুগ অন্ত পৰিল বুলি ক'ব পাৰি। মনত দকৈ সাজ বহুওৱা কাৰক সমূহৰ গভীৰ প্ৰভাৱ অসমৰ প্ৰতিজন কবিৰ কবিতাত পৰিস্ফুট হৈছিল। যাৰ ফলত অসমৰ কবি সমাজৰ সচেতন আৰু দায়বদ্ধ মনোভাৱৰ সৃষ্টি হৈছিল। কবিতা বিলাকত পূৰ্বৰ ৰোমাণ্টিক ভাৱ আঁতৰাই বাস্তৱ ভিত্তিক ভাৱৰ বুৰবুৰণি তুলিছিল। কবিতাত কৃষকৰ দুখ-যন্ত্ৰণা ছবিখন স্পষ্ট হৈ পৰিল। যুক্তি,বিবেক আৰু বৌদ্ধিক দিশ একেলগ কৰি সমাজৰ উন্নতিৰ হকে কিদৰে খটুৱাব পাৰি সেই সম্পৰ্কে আধুনিক কবি সকল সচেতন হৈ পৰিল আৰু প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিলে। ইয়াৰ পিছতে অসমীয়া আধুনিক কবিতাই অসমত সবল ভেটি গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আধুনিকতাৰ প্ৰথম উকমুকনি ঘটিছিল দেৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাত। উল্লেখ্য যে 'আমি দুৱাৰ মুকলি কৰোঁ' শীৰ্ষক কবিতাটোৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ বাট মুকলি কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত অমূল্য বৰুৱাই তেওঁৰ কবিতাৰ জৰিয়তে সাম্যবাদৰ ভাৱধাৰা কঢ়িয়াই আনি কবিতাত নতুনত্বৰ প্ৰৱেশ ঘটালে। ঘাইকৈ 'কুকুৰ', 'আন্ধাৰৰ হাহাকাৰ' আদিৰ দৰে কবিতাৰ জৰিয়তে অমূল্য বৰুৱাই সাম্যবাদী ভাৱধাৰাৰ সূচনা কৰিছিল। ভবানন্দ দত্ত, হেম বৰুৱা, নৱকান্ত বৰুৱা, কেশৱ মহন্ত, ৰাম গগৈ, বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য,অজিত বৰুৱা, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, নীলমণি ফুকন, মহিম বৰা, হোমেন বৰগোহাঞি আদি অন্যতম কবি সকলে আধুনিক কবিতাৰ সৃষ্টি কৰি সাহিত্যৰ ভঁৰাল টনকিয়াল কৰি থৈ গৈছে।  উল্লেখ্য যে হেম বৰুৱাক আধুনিক অসমীয়া কবি গোষ্ঠীৰ পথপ্ৰদৰ্শক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। এই সময়ছোৱাৰ কবি সকলে কবিতাত প্ৰতীক আৰু চিত্ৰকল্পৰ বহুল প্ৰয়োগ কৰা পৰিলক্ষিত হয়।



প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ।

লেখক :  দুদুল সোণোৱাল।

শিক্ষক: হাঁহখাটী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়।


💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐





Featured post

সোণালী আঁহৰ পুনৰুত্থান আৰু অসমৰ অৰ্থনৈতিক সম্ভাৱনা : সংক্ষিপ্ত অৱলোকন। Revival of Golden Fiber and Economic Prospects of Assam: A Brief Overview.

সোণালী আঁহৰ পুনৰুত্থান আৰু অসমৰ অৰ্থনৈতিক সম্ভাৱনা : সংক্ষিপ্ত অৱলোকন। অসমৰ অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত 'মৰাপাট' এক পৰম্পৰাগত অথচ...

Popular posts