আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰমিক দিৱসৰ সম্পৰ্কে চমু আলোচনা।

আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস : সংক্ষিপ্ত অৱলোকন।

উৎপত্তি, ইতিহাস, তাৎপৰ্যৰ সম্পৰ্কে ব্যাখ্যা।

শ্ৰমৰ অৰ্থ হৈছে অতি কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সাধাৰণতে শাৰীৰিক কাম। 

আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস প্ৰতি বছৰে ১ মে'ত পালন কৰা হয়। ইয়াক মে দিৱস, শ্ৰমিক দিৱস বা কৰ্মীৰ দিৱস বুলিও কোৱা হয়।

ভাৰতত, শ্ৰমিক দিৱস প্ৰথমবাৰৰ বাবে 1923 চনত উদযাপন কৰা হৈছিল বুলি ইতিহাসৰ পৰা জনা যায়। শ্ৰমিক দিৱস বিভিন্ন দিনত বহুতো দেশত উদযাপন কৰা হয়।

এইটো প্ৰতি বছৰে শ্ৰমিক গোটৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম উদযাপন কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন হিচাপে বিবেচিত।

প্ৰতি বছৰে ১ মে'ত আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস পালন কৰা হয়। ইয়াক মে দিৱস, শ্ৰমিক দিৱস বা শ্ৰমিক দিৱস বুলিও কোৱা হয়। ভাৰতত, শ্ৰমিক দিৱস প্ৰথমবাৰৰ বাবে 1923 চনত শ্ৰমিক কিষাণ পাৰ্টিৰ দ্বাৰা উদযাপন কৰা হৈছিল, যিয়ে চেন্নাইত (তেতিয়াৰ মাদ্ৰাজ) মে দিৱস উদযাপনৰ আয়োজন কৰিছিল।

শ্ৰমিক গোটৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু সাফল্য উদযাপন কৰিবলৈ প্ৰতি বছৰে শ্ৰমিক দিৱস অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এইটো এটা দিন যি সম্পূৰ্ণৰূপে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত। ইয়াক বিভিন্ন দিনত বহুতো দেশত উদযাপন কৰা হয়। কিন্তু, সৰ্বাধিক দেশত, ইয়াক 1 মে'ত পালন কৰা হয়। শ্ৰমৰ অৰ্থ হৈছে অতি কঠোৰ পৰিশ্ৰম, সাধাৰণতে শাৰীৰিক কাম ।

উৎপত্তি:

শ্ৰমিক দিৱস উনবিংশ শতিকাত ঔদ্যোগিকৰণবৃদ্ধিৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উদ্যোগপতিসকলে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক শোষণ কৰিছিল। শ্ৰমিক শ্ৰেণীয়ে সকলো কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল আৰু কম দৰমহা পাইছিল। শ্ৰমিকসকলক যিকোনো অৱস্থাতে দিনে ১০ ৰ পৰা ১৫ ঘণ্টা কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল। ৰাসায়নিক কাৰখানা, খনি আৰু অন্যান্য একে ধৰণৰ ঠাইত কাম কৰা শ্ৰমিকসকল আটাইতকৈ বেছি শোষিত হৈছিল।

যেতিয়া শ্ৰমিকসকলে ইয়াক ল'ব নোৱাৰিলে, অৱশেষত তেওঁলোকে একেলগে থিয় হৈ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিলে। সেয়েহে, তেওঁলোকে এটা ট্ৰেড ইউনিয়ন গঠন কৰিছিল আৰু শ্ৰমিকসকলে ধৰ্মঘট কৰিছিল। তেওঁলোকে সমদল আৰু প্ৰতিবাদও কৰিছিল। বহুতো প্ৰতিবাদকাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু আজীৱন কাৰাদণ্ড আৰু মৃত্যুদণ্ডৰ কাৰাদণ্ড বিহা হৈছিল। ঘটনাটোৱে শ্ৰমিক আন্দোলনক এক বৃহৎ গতি প্ৰদান কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়।

চৰকাৰে তেওঁলোকৰ অনুৰোধ শুনিব লগা হৈছিল আৰু কামৰ সময় ৮ ঘণ্টালৈ হ্ৰাস কৰিছিল। সেয়েহে, এই শ্ৰেণীৰ প্ৰচেষ্টা উদযাপন কৰাৰ এই বিশেষ দিনটোও নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। 

ইতিহাস:

চিকাগোত 1886 চনৰ হেমাৰ্কেট সম্পৰ্ক পালন কৰিবলৈ, 1 মে'ক আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস বুলি বাছনি কৰা হৈছিল। (১৮৮৬ চনৰ ৪ মে তাৰিখে চিকাগোৰ হেমাৰ্কেট স্কোৱেৰত এক শ্ৰমিক প্ৰদৰ্শনত সংঘটিত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণৰ পিছত হেমাৰ্কেট ৰ সম্পৰ্ক আছিল।)

ভাৰতত, 1 মে, 1923 তাৰিখে চেন্নাইত শ্ৰমিক দিৱস আৰম্ভ কৰা হৈছিল। হিন্দুস্তানৰ লেবাৰ কিষাণ পাৰ্টিৰ নেতাজনে এইটো আৰম্ভ কৰিছিল। দলটোৰ নেতা মালায়াপুৰম চিংগাৰাভেলু বা কমৰেড চিঙ্গাৰাভেলাৰে এই অনুষ্ঠানউদযাপনৰ বাবে দুখন সভাৰ আয়োজন কৰিছিল।

এখন সভা ট্ৰিপ্লিকেন বীচত অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু আনখন মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বিপৰীতে সাগৰৰ পাৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

বৈঠকত, চিঙ্গাৰাভেলাৰে এক প্ৰস্তাৱ অনুমোদিত কৰে যিয়ে ইংগিত দিয়ে যে চৰকাৰে ভাৰতত শ্ৰমিক দিৱসত ৰাষ্ট্ৰীয় বন্ধ ঘোষণা কৰিব লাগে। ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰঙা পতাকা উত্তোলন কৰা হৈছিল।

তাৎপৰ্য:

শ্ৰমিক দিৱস হৈছে এনে এটা দিন যিয়ে শ্ৰমিকসকলক একত্ৰিত কৰে আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে একতাৰে কাম কৰে তেতিয়া তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ শক্তিৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে।

ইয়াৰ ওপৰত শ্ৰমিকসকলে গোটেই বছৰটোত কৰা কামৰ বাবে সন্মান অনুভৱ কৰিব পাৰে।

শ্ৰমিক দিৱসত, শ্ৰমিক আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।

এই দিনটো গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো ই শ্ৰমিকসকলক তেওঁলোকৰ কামৰ পৰা কিছু প্ৰয়োজনীয় বিশ্ৰাম ল'বলৈ আৰু তেওঁলোকৰ চিন্তা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ, তেওঁলোকৰ প্ৰিয়জনৰ সৈতে সময় কটাবলৈ, বা কেৱল তেওঁলোকৰ শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম কৰে।

এই দিনটোয়ে মানুহক কামত সোমাবলৈ আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।

বন্ধৰ দিন:

ভাৰতত, শ্ৰমিক দিৱসত সকলো ৰাজহুৱা আৰু চৰকাৰী কাৰ্যালয়, বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয় বন্ধ থাকে।

চুইডেন, ফ্ৰান্স, পোলেণ্ড, ফিনলেণ্ড, নৰৱে, স্পেইন, জাৰ্মানী, ইটালী আদিকে ধৰি বেছিভাগ ইউৰোপীয় ৰাষ্ট্ৰত ই দেশব্যাপী বন্ধৰ দিন।

পানামা, কিউবা, মেক্সিকো, গায়ানা, পেৰু, উৰুগুৱে, ব্ৰাজিল, আৰ্জেণ্টিনা আৰু চিলিয়েও দিনটো উদযাপন কৰে।

কানাডা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ (আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য) আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত বছৰৰ বিভিন্ন সময়ত মে দিৱস পালন কৰা হয়

ড° ভূপেন হাজৰিকা দলংৰ সম্পৰ্কে যৎকিঞ্চিত।

ড° ভূপেন হাজৰিকা দলংৰ সম্পৰ্কে যৎকিঞ্চিত।

(১) ভাৰতৰ মহাসেতু ধলা–শদিয়া দলঙত আছে মুঠ ১৮২টা খুঁটা। দৈৰ্ঘ্যৰ ফালৰ পৰাই নহয়। খুঁটাৰ দিশৰ পৰাও ই এক অভিলেখ।
(২) ভূমিকম্প প্ৰতিৰোধী হ’ব ধলা–শদিয়া দলং। সমগ্ৰ উত্তৰ–পূব ভূমিকম্পপ্ৰৱণ এলেকা হোৱা বাবে ১৮২টা খুঁটাতে অত্যাধুনিক ভূমিকম্প প্ৰতিৰোধী ব্যৱস্থা সংযুক্ত কৰা হৈছে।
(৩) ধলা–শদিয়া দলঙৰ দৈৰ্ঘ্য ৯.১৫ কিলোমিটাৰ। দলংখনৰ দুয়োপাৰৰ সংযোগী পথৰ দৈৰ্ঘ্য ২৮.৫ কিলোমিটাৰ। যিকোনো দলঙৰ সংযোগী পথৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ক্ষেত্ৰত ই এক অভিলেখ। দলংখন আৰু সংযোগী পথকে ধৰি ধলাৰ পৰা শদিয়ালৈ মুঠ দূৰত্ব হ’ব ৩৭.৬৫ কিঃমিঃ।
(৪) দেশৰ দীৰ্ঘতম এই দলংখন নিৰ্মাণ কৰোঁতে মুঠ ব্যয় হৈছে ২,০৫৬ কোটি টকা। সংযোগী পথৰ নিৰ্মাণ ব্যয় বাদ দি কেৱল দলংখনৰ নিৰ্মাণত ব্যয় ৯৫০ কোটি টকা। শুনি আচৰিত হ’ব অসমৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত পুঁজিৰে নিৰ্মাণ হোৱা নাই ধলা–শদিয়া দলং। পথ পৰিবহণ মন্ত্ৰণালয়ৰ উত্তৰ–পূব ত্বৰান্বিত পথ উন্নয়ন আঁচনিৰ অধীনত অৰুণাচল পেকেজৰ পৰাহে নিৰ্মাণ হৈছে দলংখন।
(৫) ধলা–শদিয়া দলঙে অৰুণাচললৈ দূৰত্ব ১৬৫ কিলোমিটাৰলৈ হ্ৰাস কৰিব। এই দলং নিৰ্মাণ হোৱাৰ পূৰ্বে ৬ ঘণ্টা সময় লগা অৰুণাচল এঘণ্টাতে পোৱা যাব।
(৬) ভাৰত–চীন সীমান্তত নিয়োজিত সেনাৰ বাবে ৰচদ–পাতি, খাদ্য–সামগ্ৰী, পৰিবহণ এই দলঙে সুচল কৰিব।
(৭) অৰুণাচলত নিৰ্মাণ হৈ থকা জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পসমূহৰ বাবে যাত্ৰাপথৰ দূৰত্ব কমিব।
(৮) ধলা–শদিয়া দলং ৩ লেনযুক্ত। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ এটা অংশ লোহিতৰ ওপৰত নিৰ্মাণ হৈছে দলংখন।

(৯) অটল বিহাৰী বাজপেয়ী, ড০ মনমোহন সিং আৰু নৰেন্দ্ৰ মোদীক ধৰি মুঠ তিনিজন প্ৰধানমন্ত্ৰী দলংখন নিৰ্মাণৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত জড়িত।
(১০) দলঙৰ শদিয়া অংশৰ পৰা চীন সীমান্তলৈ আকাশীপথৰ দূৰত্ব মাত্ৰ ১৬০ কিলোমিটাৰ।
(১১) সেতুখনে ৬০ হাজাৰ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ যান–বাহনৰ ভৰ বহন কৰিব পাৰে। সেয়ে দলংখনেৰে যুদ্ধ টেংক অনায়াসে পাৰ হ’ব পাৰিব।
(১২) ১৮৮৬ চনৰ ১৬ জুলাইত ব্ৰিটিছে ডিব্ৰু–শদিয়া ৰে’লপথ স্থাপন কৰাৰ পিছত। ধলা–শদিয়া দলং নিৰ্মাণেৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে শদিয়াত প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগৰ ব্যৱস্থা স্থাপন হ’ল।
(১৩) ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত ডিব্ৰু–শদিয়া ৰে’লপথ ধ্বংস হোৱাৰ পিছত দলংখনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰক সংযোগ কৰিছে।
(১৪) এই দলং নিৰ্মাণৰ ফলত প্ৰতিদিনে ১০ লাখ টকাৰ পেট্ৰ’ল–ডিজেল ৰাহি হ’ব।
(১৫) এই দলঙেৰে অৰুণাচলৰ মেকা আৰু ৰয়িঙৰ ৫২নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ মাত্ৰ এঘণ্টাত পোৱাটো সম্ভৱ হ’ব।
(১৬) ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ পিছত ধলা–শদিয়াৰ মাজত কেৱল দিনৰ ভাগতহে ফেৰীৰে অহা–যোৱা কৰিব পৰা হৈছিল, সেয়াও বাৰিষাৰ বানৰ সময়ত সম্ভৱ নাছিল। এতিয়া ২৪ ঘণ্টা ধলা–শদিয়াৰ মাজত যোগাযোগ সম্ভৱ হ’ল।

লেখাটো ইণ্টাৰনেটৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। 

কেইটামান জানিবলগীয়া কথা । A few things to know.

কেইটামান জানিবলগীয়া কথা।  A few things to know. আধুনিক চছমাৰ আৱিষ্কাৰ : গণিতত চিনৰ ব্যৱহাৰ : লিঅ'নাৰ্ডো ডা-ভিন্সিৰ 'মনালিছা' : বেৰোমিটাৰ বা চাপমান যন্ৰ : বিজুলী বাতি আৱিষ্কাৰ।

আধুনিক চছমা

আধুনিক চছমা মানে কাঁচ সংলগ্ন ধাতুৰ ফ্ৰেম যুক্ত চছমা ১২৯৯ BC বৰ্ষত বিকাশ সাধন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আগতে কাঠৰ ফ্ৰেমেৰে চছমা বনাইছিল বুলি জনা যায়। বহু অভিজ্ঞ পণ্ডিতৰ মতে 'পোপ দশম লিঅ'ই অৱতল লেন্সেৰে তৈয়াৰ কৰা চছমা ষষ্ঠদশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল বুলি অনুমান কৰে। 

     বৰ্তমান সময়ত চছমাৰ বহু পৰিমাণে বিকাশ সাধন কৰা হৈছে। এতিয়া চছমা আমাৰ প্ৰাত্যহিক জীৱনৰ লগত জড়িত থকা এক আহিলা হিচাপে পৰিগণিত। আধুনিক প্ৰযুক্তিয়ে মানুহৰ মাজলৈ কঢ়িয়াই অনা মোবাইল ফোনৰ অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰ আৰু খাদ্য ভেজালকৰণৰ ফলত আজি কালি মানুহৰ খুব কম বয়সতে দৃষ্টি শক্তিৰ অসুবিধাই দেখা দিয়ে। সেয়ে ল'ব লগীয়া হয় চছমা। চছমাৰ অবিহনে দিনতে আন্ধাৰ।

গণিতত চিনৰ ব্যৱহাৰ:

গণিতত আমি নিতৌ ব্যৱহাৰ কৰা পাটিগণিতৰ চিনবোৰ হৈছে - ÷ (হৰণ), × (পূৰণ), + (যোগ), -- (বিয়োগ)। ইয়াৰে যোগ আৰু বিয়োগ চিন দুটা জাৰ্মানীৰ জোহান বিডমানে ১৪৮৯ BC ত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়। দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়াক বুজাবলৈ দুডাল সাধাৰণ সৰল চিনৰ আৱিষ্কাৰে গণিতৰ বিকাশত অৰিহণা যোগাইছিল। যি আজিও আমি একেদৰে গণিতত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছোঁ। পৰৱৰ্তী সময়ত এই চিনৰ আৱিষ্কাৰে গণিতৰ বহু ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিলে। 

আনহাতে পূৰণৰ বাবে × পূৰণ চিন উইলিয়াম অটৰেডে (William oughtred) ১৬৩১ চনত প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়। অৱশ্যে একেটা সময়তে আন এজন ইংৰাজ লোকেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লোকজনৰ নাম আছিল টমাছ হেৰিয়ট। অৱশ্যে তেখেতৰ কথাটো মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পোৱা লেখা এটাৰ পৰাহে গম পোৱা গৈছিল।

হৰণৰ বাবে ÷ হৰণ চিন প্ৰথমে জোহান ৰনে ১৬৫৯ চনত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হৰণ চিন÷ ক / এই চিনেৰেও বুজোৱা হয় আৰু ইয়াক ভগ্নাংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেনে ⅔ বা 2 ÷ 4 ।

লিঅ'নাৰ্ডো ডা-ভিন্সিৰ মনালিছা :

লিঅ'নাৰ্ডো ডা-ভিন্সি হৈছে ইটালীৰ এজন বিখ্যাত চিত্ৰশিল্পী। মানে আৰ্টিষ্ট। শিল্পী গৰাকীয়ে ১৫০৭ BC ত 'মনালিছা' নামৰ এখন চিত্ৰ অংকন কৰিছিল। এই চিত্ৰ অংকন কৰোঁতে সময় লাগিছিল চাৰিবছৰ। অৰ্থাৎ ১৫০৩ বৰ্ষত আৰম্ভ কৰি ১৫০৭ বৰ্ষত চিত্ৰখনৰ অংকন সমাপ্ত কৰিছিল। ছবিখনৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৭ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ৫৩ ছেণ্টিমিটাৰ । 'ছুমেটো' পদ্ধতিৰে এই ছবিখন বনাইছিল বুলি জনা যায়। বৰ্তমান এই ছবিখন ফ্ৰান্সৰ পেৰিচত অৱস্থিত লুভ্ৰে (Louvre) যাদুঘৰত সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছে।

পিছলৈ এই ছবিখন বিশ্ববিখ্যাত ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। বিশেষকৈ মনালিছাৰ মুখৰ ৰহস্যময়ী হাঁহিটোৰ পৰাই এই ছবিৰ বিখ্যাত হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। উল্লেখ্য যে শিল্পী গৰাকী ১৫১৯ বৰ্ষৰ ২ মে'তাৰিখে বৈকুণ্ঠগামী হৈছিল।

বেৰোমিটাৰ বা চাপমান যন্ৰ :

বায়ুৰ চাপ সকলো সময়তে সমানে থাকে নে নাথাকে নতুবা পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বায়ুৰ চাপৰ পৰিমাণ কিমান বা খনিগৰ্ভত বায়ু চাপৰ তাৰতম্য ঘটে নেকি (?) ইত্যাদি কথাবোৰ জানিবলৈ টৰিচেলি নামৰ ইটালীৰ এজন পদাৰ্থবিদে ১৬৪৩ বৰ্ষত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল বেৰোমিটাৰ বা চাপমান যন্ৰ। উল্লেখ্য যে 

পৃথিবীৰ চাৰিওফালে আকাশৰ কিছু ওপৰলৈ বায়ু আছে। বায়ু এবিধ পদাৰ্থ, ইয়াৰো ভৰ আছে; এই কাৰণে পৃথিবী বা ইয়াত থকা সকলো বস্তুতে বায়ুৰ চাপ বা হেঁচা পৰি থাকে। পৃথিবীৰপৰা যিমান ওপৰলৈ উঠা যায়, বায়ুৰ চাপ ক্ৰমে কমি যায়; কিয়নো পৃথিবীৰপৰা বায়ুমণ্ডলৰ ওপৰ সীমা যিমান দূৰ, ওপৰলৈ উঠি গলে তাৰ দূৰত্ব ক্ৰমে কমি যায়; সেই গতিকে বায়ুৰ ভৰ বা হেঁচাও কমি গৈ থাকে।

 বায়ুমণ্ডলৰ এই বায়ুৰ চাপ জোখা যন্ত্ৰ বিধকেই চাপমান যন্ত্ৰ বা বেৰোমিটাৰ বোলা হয়।

বিজুলী বাতি আৱিষ্কাৰ: 

বিজুলী বাতি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল টমাছ আলভা এডিচনে Thomas alva adison.txt মাৰ্কিন বিজ্ঞানী আলভা এডিচনে ১৮৭৯ বৰ্ষত এই সজুঁলি আৱিষ্কাৰ কৰি উলিয়াইছিল। এবছৰ ধৰি এডিচনে গৱেষণা কৰিছিল আৰু প্ৰায় নহেজাৰ বিভিন্ন পদাৰ্থৰ ফিলামেন্ট তৈয়াৰ কৰি পৰীক্ষা নিৰীক্ষা চলাইছিল। কিন্তু আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। পিছত কাৰ্বনৰ এডাল ফিলামেন্ট তৈয়াৰ কৰি কাঁচৰ জাৰৰ ভিতৰত ৰাখি বায়ুশূন্য  অৱস্থাত বেটেৰীৰ লগত সংযোগ কৰি কৰোঁতে বিজুলী বাতি জ্বলি উঠিছিল। প্ৰথমে লগোৱা বিজুলী বাতিটো প্ৰায় ৪৫ মিনিটৰ বাবে জ্বলিছিল বুলি জনা যায়। পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ বিকাশ সাধন কৰি জ্বলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।

লেখাটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো। লেখক :  দুদুল সোণোৱাল।

What is 'Lesson plan '? Let's know how to make an effective lesson plan.

Consept of  'Lesson plan '. How to make an effective lesson plan in English language ? Let's know about the lesson plan.

What is the lesson plan? Why need it ? 

Lesson plan is like a mirror of teaching method.

ইংৰাজী বিষয়ত পাঠ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুতৰ নিয়ম।

অসমীয়া পাঠ পৰিকল্পনা আৰু ইংৰাজী বিষয়ত পাঠ পৰিকল্পনাৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়। যদিও ইহঁতৰ ভাগ বিলাক প্ৰায় সদৃশ বুলি ক'ব পাৰি।

ইংৰাজী বিষয়ত পাঠ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰোঁতে সাধাৰণ উদ্দেশ্য আৰু বিশেষ উদ্দেশ্য সমূহ উল্লেখ কৰা প্ৰয়োজন।  ইয়াৰ পিছত পাঠৰ পৰিৱৰ্তে পাঠৰ এটা অংশ পাঠদানৰ বাবে ল'ব লাগে। পাঠ্যাংশৰ পৰা মূল অৰ্হতা সমূহ (Competency) উলিয়ায় ল'ব লাগে। ইয়াৰ পিছত পাঠ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি।

ইংৰাজী বিষয়ৰ পাঠ পৰিকল্পনাত থকা ভাগ সমূহ হৈছে এনেধৰণৰ - 

   ১/ সাধাৰণ উদ্দেশ্য (General objectives)

   ২/ বিশেষ উদ্দেশ্য   (Specific objectives)          

   ৩/ স্তৰ -( Step)

   ৪/ সময় (Time)

   ৫/ শিক্ষণৰ বিষয়বস্তু (Learning activity.)

   ৬/শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী

         (Teacher's and Students activities)

   ৭/ শিক্ষণ শিকন সঁজুলি ব্যৱহাৰ।

         (Use of TLM )

   ৮/ ফলাফল (Learning outcomes)

Step বা স্তৰক থিয়কৈ তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। সেয়া হৈছে-- Presentation, practice, evaluation. 

Time বা সময় প্ৰতিটো অৰ্হতা অনুসৰি ভাগ কৰা হয়।

Learning activity বা শিক্ষণ ক্ৰিয়াক থিয়কৈ সময় সুবিধা অনুসৰি ভাগ কৰা হয়। প্ৰথম ভাগ  Test of Previous knowledge on the topic. ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে practice teaching ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অৰ্হতা বিলাক সন্নিবিষ্ট কৰা হয়। 

Teacher's and Students activities  ভাগত অৰ্হতা অনুসৰি ব্যাখ্যা আগবঢ়াব লাগে। 

TLM (Teaching Learning Materials) ব্যৱহাৰ শিক্ষকজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰতিটো অৰ্হতাৰ বিপৰীতে TLM নাথাকিবও পাৰে। 

Learning outcomes বা শিকন ফলাফল উল্লেখ কৰিব লাগে। অৰ্হতা আৰু আপোনাৰ কাৰ্যাৱলীৰ ওপৰত ফলাফল নিৰ্ভৰ কৰিব। সাধাৰণতে ফলাফল জ্ঞান,বোধ,প্ৰয়োগ আৰু কৌশল ইয়াৰ মাজৰ যিকোনো এটা বা দুটা অৰ্হতাৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত হ'ব পাৰে। ইয়াত পূৰ্বৰ জ্ঞান পৰীক্ষা কৰা আৰু মূল্যায়ন কৰা বাধ্যতামূলকৰ দৰে বাকীখিনি অৰ্হতা পাঠভিত্তিক হ'ব।

তলত অষ্টম শ্ৰেণীৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ Sunbeam English Reader-ii ত থকা প্ৰথম পাঠ The prince of panidihing এটা পাঠ্যাংশৰ আৰ্হি পাঠ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰি দেখুওৱা হৈছে।

 

Time: 45 minutes

Lesson name: The prince of panidihing.

Used of TLM :  A poster of Flood area.

Transactional part: It rained........ great relief.

Objectives: General= i) To enable the  learner to know and understand about panidihing.

   ii) To enable the learner to know about flood of Assam and its serious situation.

Specific : i) Learners will know about the   flood area.

           ii) to know the meaning an         Pronounciation of the new words.

          iii) Use of phrase and idioms.

         iv) To enable the student how to help and rescue the flood helpless people.

         v) Students can learn about the narration change.

Step : presentation

Time : 5 minutes.

Learning activities :  Test of Previous 

                       knowledge of the lesson.

Teacher's and Students activities : 

       The teacher will enter in the classroom with smile, welcome his students and will observe the whole situation of the classroom, if necessary he will arrange them in order, then to test previous knowledge of the students and to draw motivation among the students towards days lesson , the teacher will ask the following questions : - 

       i) What is flood ?

      ii)  Do you know about banana Bhur ?

      iii)In Which season does the flood come ? 

      iv) Where is Panidihing ?

   Students will listen attentively and they will try to answer the same questions.

Learning Outcomes :

                 Attraction and interest.

Step :  practice

Time : 5 minutes.

Learning activity :  

    activity-(i) Students will learn about the flood and it's horror.

Teacher's and Students activities :

        The teacher will show the flood poster

to the students which he will take as a learning tool (TLM) and say that this is the flood. And also say that flood are natural disasters and a disaster that brings fear, danger to people. 

          Students will listen carefully and see the flood poster attentively.

Use of TLM :  A poster of Flood area.

Learning outcomes : 

              Knowledge and understanding.

Activity -(ii) : Model reading by the teacher.

Time : 10 minutes.

Teacher's and Students activities:

       The teacher will read the text in loud manner with the correct Pronounciation so that the students understand better and are able to read on their own.

       The students will listen to the teacher and see the book carefully.

Learning outcomes : Understanding

Act.- ( iii) :.

Time : 10 minutes.                  

                     Write and say the new words

          and their meanings in the board.

Teacher's and Students activities:

    He will also write the meaning of new words with proper pronunciation so that they can able to read or understand the topic, such this ---

Words.         Pronounciation.   Meaning

Swell (ing)   চুৱেল।                     উফন্দি উঠা

Horrified.     হৰিফাইড।               ভয় খাইছিল

Seriousness চিৰিয়াছনেচ।           সচেতনতা

      The students will write the above word in their note book.

Learning outcomes : understanding and skill.

Act: (iv) -- Loud reading by the students.

Time : 5 minutes.

Teacher's and Students activities :

      After this , the teacher will choose one or two students and ask to read the transactional part. If they are wrong, the teacher will correct it.

      The students will listen carefully and see the book attentively.

Learning outcomes : 

        Knowledge and understanding.

Act- (v) :  use of phrase and idioms.

Time : 5 minutes 

  Again the teacher will say about the use of phrase and idioms, he will say them to look out the phrase and idioms from the transactional part. For example....

  broke into, cries and wails, hurry up, by the time, called out ... etc.

     The students will try to look out the phrase and idioms from the topic.

Learning outcomes : knowledge

Step :  Evaluation

Time : 5 minutes.

Learning activity :  Evaluate by applying.

Teacher's and Students activities:

           At last, the teacher will evaluate to the students for knowing what they have understood or caught the knowledge from discussing subject matter. He will order to write the following questions. 

  i) Why did Ramen cut the banana trunk ?

  ii) Why did the people of Chitolia and neighbouring villages panic ?

  iii) Write three sentences about the flood.

   The students will try to give answer the above questions smoothly.

Learning outcomes: 

            Gain knowledge through application.

Home work :  As a homework the teacher will ask the students to write compositions about the flood within three hundred words . 

ওপৰত উল্লেখ কৰা পৰিকল্পনা হৈছে এখন পূৰ্ণাংগ পাঠ পৰিকল্পনা। এনে পাঠ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ যথেষ্ট সময় খৰচ হয়। সেয়েহে শিক্ষক সকলে এনে পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বৰ ইচ্ছা নকৰে বুলিলেও অত্যুক্তি কৰা নহয়। কিন্তু প্ৰস্তুত কৰি কাৰ্যত প্ৰয়োগ কৰিলে ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকল যথেষ্ট লাভৱান হোৱাৰ থল আছে। 

প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো।

লেখক :  দুদুল সোণোৱাল।

         

     

পাঠ পৰিকল্পনাৰ চমু আভাস। Consept of Lesson plan.

পাঠ পৰিকল্পনাৰ চমু আভাস । পাঠদান কাৰ্যসূচীৰ ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা হৈছে পাঠ পৰিকল্পনা যাক ইংৰাজীত Lesson plan বুলি কোৱা হয়। পাঠদান কৰিবলগীয়া অংশ পৰিকল্পনা কৰি আগবাঢ়িলে পাঠদান ফলপ্ৰসূ আৰু সফল হোৱা দেখা যায়। সেয়েহে প্ৰতি জন শিক্ষকে শিষ্যক পাঠদান দিব যোৱাৰ পূৰ্বে পৰিকল্পনা কৰি মন মগজু সক্ৰিয় কৰি ল'ব লাগে। তেতিয়া কোনো খোকোজা নোহোৱাকৈ পাঠদান দিব পাৰি। 

পৰিকল্পনাত কি কি থাকে ?

পৰিকল্পনাত কেইবাটাও অংশ থাকে। সেইবোৰ হৈছে ক্ৰমে -- ১/ পাঠৰ বিশেষ উদ্দেশ্য - জ্ঞান, বোধ, প্ৰয়োগ আৰু কৌশল, ২/ স্তৰ , ৩/ সময় ,৪/ শিকনীয় বিষয়বস্তু বা অৰ্হতা, ৫/ শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী, ৬/ শিকন শিক্ষণ সজুঁলিৰ ব্যৱহাৰ, ৭/ আকাংক্ষিত ফলাফল।

 ১/ পাঠৰ বিশেষ উদ্দেশ্য - জ্ঞান, বোধ, প্ৰয়োগ আৰু কৌশল।

পাঠদান কৰিব লগীয়া পাঠটোৰ উদ্দেশ্য সমূহ পৰিকল্পনাত সন্নিবিষ্ট থাকিব লাগে। ইয়াৰ পৰা কিয় পাঠদান কৰা হৈছে স্পষ্টকৈ বুজা যায়।  কৰিবলগীয়া পাঠদানৰ পৰা ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ কিহত লাভ হ'ব। কিবা উপকাৰত আহিবনে নাই সেই কথাবোৰ উদ্দেশ্যেত জলজল পটপটকৈ উল্লেখ থকাৰ প্ৰয়োজন আছে। জ্ঞানৰ দিশত হ'ব পৰা উপকাৰ, বোধৰ দিশত হ'ব পৰা উপকাৰ, প্ৰয়োগ কৰিবলৈ কিদৰে শিকিব পাৰিব, কৌশল কিদৰে খুটুৱাব আদি সকলোবোৰ কথা সামৰি উদ্দেশ্যত লিখা হয়। সাধাৰণতে প্ৰতিটো পাঠৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰা উচিত। বিনা উদ্দেশ্যেৰে পাঠদান কৰিলে পাঠদান ফলৱতী হ'ব নোৱাৰে। নতুন উদ্ভাৱনৰ জৰিয়তে পাঠদান অধিক কাৰ্যকৰী আৰু ফলপ্ৰসূ হয়। 

২/স্তৰ 

স্তৰত সাধাৰণতে প্ৰাৰম্ভিক প্ৰস্তুতি, উপস্থাপন আৰু মূল্যায়ন এই তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। 

৩/ সময় 

সময় ভাগত প্ৰস্তুতিৰ বাবে কিমান সময় ল'ব, উপস্থাপনত কিমান সময় ল'ব আৰু মূল্যায়ন কিমান সময়ৰ বাবে ল'ব আদি নিৰ্দিষ্টকৈ বিভক্ত কৰি লোৱা হয়। উল্লেখ্য যে এটা পূৰ্ণাংগ পাঠদান ৪৫ মিনিটৰ ভিতৰত শেষ কৰা প্ৰয়োজন। ইয়াতকৈ দীঘলীয়া হ'লে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে আমনি অনুভৱ কৰিব। 

৪/শিকনীয় বিষয়বস্তু বা অৰ্হতা

পাঠদানৰ বাবে লোৱা বিষয়বস্তু স্পষ্ট হোৱা প্ৰয়োজন আছে। এই ভাগত সাধাৰণতে প্ৰথমে  পাঠৰ আলমত পূৰ্ব জ্ঞান পৰীক্ষা কৰা হয়। তাৰপাছত অৰ্হতাৰ উপস্থাপন কৰিব লাগে। অৰ্হতা কেইটা ল'ব সেয়া শিক্ষকজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সময়ৰ অৰ্হতা বা বিষয়বস্তু সন্নিবিষ্ট কৰিলে ভাল হয়।

৫/ শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী

 অৰ্হতাৰ বিপৰীতে শিক্ষকে কি কৰিব লাগিব আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কি কৰিব লাগিব তাক এই ভাগত সন্নিবিষ্ট কৰা হয়। শিক্ষকজনে বুজাই দিয়া বিলাক বিলাক ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে মনোযোগ দি শুনিব লাগে আৰু প্ৰয়োজনীয় কথাবোৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলে বহীত টুকি ৰাখিব লাগে। এই ভাগটোত শিক্ষকৰ কৰণীয়  শৃংখলিত আৰু উদ্ভাৱনমূলক বা সৃজনীমূলক হোৱাটো বাঞ্ছনীয়। তেহে ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে আদান প্ৰদানত গুৰুত্বসহকাৰে ভাগ ল'ব। 

৬/ শিকন শিক্ষণ সজুঁলিৰ ব্যৱহাৰ(Teaching   Learning Materials) :

পাঠদানৰ কাৰ্যসূচী ফলপ্ৰসূ হ'বলৈ শিকন শিক্ষণ সজুঁলিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত মনোনিবেশ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। শিকন শিক্ষণ সজুঁলিৰ সহায়ত অৰ্হতা সহজে বোধগম্য হয়। সেয়ে শিক্ষকে শিকন শিক্ষণ সজুঁলিৰ ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। 

৭/ ফলাফল 

শিকনৰ জৰিয়তে লাভ হোৱা জ্ঞান,বোধ, প্ৰয়োগ আৰু কৌশলৰ সূচাংকই হৈছে শিকনৰ ফলাফল। অৰ্থাৎ শিক্ষণ ভাল নহ'লে ফলাফলো নিশ্চয় ভাল নহ'ব। সেয়েহে শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত যিমানেই নতুনত্ব আনিব পাৰি সিমানেই ভাল। সহজ আৰু সৰল পদ্ধতি প্ৰয়োগ আৰু সহজ সৰল ভাষা প্ৰয়োগ কৰি ছাত্ৰ ছাত্ৰীক বুজালে জ্ঞান আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।  এই দিশত শিক্ষক জন সদায় সজাগ আৰু সচেতন হোৱা দৰকাৰ।

ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ সমাজ বিজ্ঞানৰ 'কৃষি,উদ্যোগ আৰু সেৱা খণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ।' পাঠটোৰ আৰ্হি পৰিকল্পনা দিয়া হ'ল :

সময় : ৪৫ মিনিট 

১/বিশেষ উদ্দেশ্য সমূহ:

জ্ঞান : ১/ বৃত্তিয়ে মানুহৰ জীৱন ধাৰণত কেনেদৰে সহায় কৰে তাক বুজিব পাৰিব।

২/ বৃত্তি সমূহ যে তিনিটা অৰ্থনৈতিক খণ্ডৰ লগত জড়িত তাক জানিব আৰু বুজিব।

৩/ বিভিন্ন বৃত্তিৰ লগত জড়িত ক্ষেত্ৰৰ বিষয়ে জ্ঞান অৰ্জন।

বোধ : ১/ কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱা খণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে উপলব্ধি হ'ব।

২/ প্ৰযুক্তিৰ অদক্ষ আৰু অসাৱধান ব্যৱহাৰে যে ব্যক্তিৰ তথা সমাজলৈ বিপদ আনিব পাৰে সেই বিষয়ে উপলব্ধি হ'ব।

প্ৰয়োগ : ১/ বিভিন্ন বৃত্তিৰ লগত জড়িত ক্ষেত্ৰসমূহৰ সম্পৰ্কে ব্যাখ্যা আগবঢ়াব পাৰিব।

২/উদ্যোগ বা কুটিৰ শিল্পৰ সম্পৰ্কে টোকা প্ৰস্তুত কৰিব সক্ষম হ'ব।

৩/ উদ্যোগত ব্যৱহৃত কেঁচা সামগ্ৰী সম্পৰ্কে ব্যাখ্যা আগবঢ়াব পাৰিব।

৪/ প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰয়োগৰ ফলত উদ্যোগ খণ্ডত হোৱা লাভৰ সম্পৰ্কে বৰ্ণনা আগবঢ়াব সক্ষম হ'ব।

কৌশল : ১/ আধুনিক প্ৰযুক্তি কৌশল ক'ত ক'ত ব্যৱহাৰ হৈছে তাৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিব।

২/ আধুনিক যন্ত্ৰপাতিৰ তালিকা , যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ সম্পৰ্কে তালিকাকৰণ কৰিব সক্ষম হ'ব।

স্তৰ : প্ৰস্তুতি - 

শিক্ষণীয় অৰ্হতা : পাঠৰ আলমত পূৰ্বৰ জ্ঞান 

                            পৰীক্ষা।

শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী : শিক্ষকে হাঁহি মুখে শ্ৰেণীকক্ষত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সম্ভাষণ গ্ৰহণ কৰি প্ৰতি সম্ভাষণ জনাব। প্ৰয়োজন সাপেক্ষে শ্ৰেণীকোঠা সজাই ল'ব। ইয়াৰ পিছত পাঠটোৰ সম্পৰ্কত ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ কিমান জ্ঞান আছে তাক জানিবৰ বাবে পূৰ্বজ্ঞানৰ পৰীক্ষা তলত উল্লেখ কৰা প্ৰশ্নৰ জৰিয়তে ল'ব। --

    ক) কৃষি কাৰ্যত ব্যৱহাৰ হোৱা এবিধ আধুনিক প্ৰযুক্তিৰে তৈয়াৰী সজুঁলিৰ নাম কোৱা ? 

    ক) শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত এবিধ আধুনিক প্ৰযুক্তিৰে তৈয়াৰী সজুঁলিৰ নাম কোৱা ? 

    গ) উদ্যোগত ব্যৱহৃত যন্ত্ৰপাতিবোৰ কি কৌশলেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছে ? 

    ঘ) কম্পিউটাৰ দেখিছানে ? কম্পিউটাৰ কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰা হয় ,জানানে ? 

    ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে মনোযোগেৰে শুনিব আৰু প্ৰশ্নোত্তৰ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব। 

     ইয়াৰ পিছত শিক্ষকে ক'ব যে আজি তোমালোকক সমাজ বিজ্ঞানৰ'কৃষি উদ্যোগ আৰু সেৱা খণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ' পাঠটো প্ৰদান কৰিম বুলি কৈ পাঠৰ নাম ঘোষণা কৰিব আৰু ব'ৰ্ডত লিখি দিব। 

      ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে কিতাপ মেলি পাঠটো উলিয়ায় ল'ব।

ফলাফল : পূৰ্বৰ জ্ঞান লাভ হ'ব।

স্তৰ - উপস্থাপন 

শিক্ষণীয় অৰ্হতা : (ক) বৃত্তিয়ে মানুহৰ জীৱন 

           ধাৰণত কেনেদৰে সহায় কৰিছে। 

শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী :

         শিক্ষকে পুনৰ ক'ব যে বৃত্তিৰ সহায়ত মানুহে জীৱন ধাৰণ কৰি আছে। বৃত্তি সমূহৰ লগত জড়িত হৈ মানুহে অৰ্থ উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বৃত্তি বিভিন্ন ধৰণৰ হ'ব পাৰে। আমি আমাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো পদক্ষেপতে বৃত্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হয়। কোনোৱে চাকৰি, কোনোৱে ব্যৱসায়, কোনোৱে খেতি আদি বৃত্তিৰ লগত জড়িত হৈ জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিছে। এইদৰে বিভিন্ন বৃত্তিসমূহে  যেনে কম্পিউটাৰ শিকন, হাঁহ-কুকুৰা পালন, মীন পালন, খেতি, উদ্যোগ স্থাপন , কেঁচামাল সৰবৰাহ আদি, মানুহক সহায় কৰি আহিছে। 

      ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে মনোযোগেৰে শুনিব আৰু বহীত টুকি ৰাখিব। 

ফলাফল : জ্ঞান লাভ।

শিক্ষণীয় অৰ্হতা: (খ) বৃত্তি সমূহ যে তিনিটা            অৰ্থনৈতিক খণ্ডৰ লগত জড়িত সেই সম্পৰ্কে    ব্যাখ্যা।

শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী: 

       পুনৰাই শিক্ষকে ক'ব যে ওপৰত উল্লেখিত বৃত্তি সমূহ তিনিটা অৰ্থনৈতিক খণ্ডৰ লগত জড়িত। সেয়া হৈছে - কৃষিখণ্ড, উদ্যোগ খণ্ড, আৰু সেৱা খণ্ড । এই তিনিওটা খণ্ডৰ সন্মিলিত প্ৰচেষ্টাতহে এখন দেশৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন আৰু কল্যাণ সাধন সম্ভৱ। ইয়াৰ প্ৰতিটো খণ্ডই এটা আনটোৰ পৰিপূৰক আৰু ইটো সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল বুলি ক'ব।

       ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে মনোযোগেৰে শুনিব আৰু প্ৰয়োজনীয় কথাবোৰ বহীত লিখি ল'ব।

ফলাফল : বৃত্তিৰ সম্পৰ্কে জ্ঞান লাভ ।

স্তৰ: মূল্যায়ন। 

শিক্ষণীয় বিষয়বস্তু :  প্ৰয়োগৰ জৰিয়তে আলোচ্য বিষয়ৰ ওপৰত মূল্যায়ন।

শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰ্যাৱলী :

      আলোচিত বিষয়ৰ ওপৰত ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে কিমান জ্ঞান অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল তাক জানিবৰ বাবে মূল্যায়ন কৰিব। তলত আৰ্হি প্ৰশ্ন উল্লেখ কৰা হ'ল। --

     ক) তুমি জনা অসমৰ কেইটামান উদ্যোগৰ নাম কোৱা ? 

      খ) কম সময়ৰ ভিতৰতে ফচল পাবলৈ কৃষকে কি কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে ? 

      গ) তিনিটা অৰ্থনৈতিক খণ্ড কি কি ?

     ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে উত্তৰ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব।

গৃহকৰ্ম : শিক্ষকে ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলক পাঠত থকা অনুশীলনৰ প্ৰশ্নসমূহ কৰি আনিবলৈ দিব।

        

'গোলাপী জামুৰ লগ্ন' কবি নীলমণি ফুকনৰ সম্পৰ্কে যৎকিঞ্চিত।

' গোলাপী জামুৰ লগ্ন' কবি নীলমণি ফুকন ৰ সম্পৰ্কে যৎকিঞ্চিত।

নীলমণি ফুকন অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ এজন যশস্বী কবি, কলা-সমালোচক, অধ্যাপক আৰু সাহিত্যিক । তেওঁ অসমীয়া কবিতাত প্ৰতীকবাদ আৰু চিত্ৰকল্পবাদৰ প্ৰয়োগেৰে কবিতাক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিলে। তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা পুথি হৈছে 'সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি', 'কবিতা', আৰু 'গোলাপী জামুৰ লগ্ন'। ইয়াৰোপৰি বহু কবিতা আৰু প্ৰৱন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল সমৃদ্ধ কৰাত অৰিহণা যোগাইছে। এইজন সুকবিৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৩ চনৰ ১০ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁওত । উল্লেখযোগ্য যে তেখেতে জীৱন কালত লাভ কৰিছে বহু বঁটা বাহন । 'কবিতা' শীৰ্ষক স্বনিৰ্বাচিত কাব্যগ্ৰন্থৰ কাৰণে তেওঁক ১৯৮১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ইয়াৰোপৰি ১৯৯১ চনত ছগনলাল জৈন বঁটা, ১৯৯৭ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমিৰ ফালৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেল' ২০০২ চনত প্ৰদান কৰা হয়। কবি নীলমণি ফুুুুকনক ২০১৯ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে সন্মানীয় 'ডি লীট' উপাধি প্ৰদান কৰে। নতুন দিল্লী স্থিত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে ২০২১ চনত, নীলমণি ফুকনক সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে ২০২০ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰে।। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ তৃতীয় গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ইয়াৰ আগতে জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু   ড° মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে ।

কবি নীলমণি ফুকন ডাঙৰীয়াৰ স্বৰচিত কবিতা পুথিসমূহ প্ৰকাশ কালৰ সৈতে উল্লেখ কৰিলোঁ।

কবিতা

সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি, ১৯৬৩

নিৰ্জনতাৰ শব্দ, ১৯৬৫

আৰু কি নৈঃশব্দ্য্য, ১৯৬৮

জাপানী কবিতা, ১৯৭১

ফুলি থকা সূৰ্যমুখী ফুলটোৰ ফালে, ১৯৭৩

কাঁইট গোলাপ আৰু কাঁইট, ১৯৭৫

গোলাপী জামুৰ লগ্ন, ১৯৭৭

কবিতা, ১৯৮০

গাৰ্থিয়া লৰ্কাৰ কবিতা, ১৯৮১

নৃত্যৰতা পৃথিৱী, ১৯৮৫

সাগৰতলিৰ শংখ (হীৰেন গোহাঁইৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত কবিতাৰ সংগ্ৰহ), ১৯৯৪

চীনা কবিতা, ১৯৯৬

অলপ আগতে আমি কি কথা পাতি আছিলোঁ, ২০০৩

কবিতাৰ সম্পাদনা

কুৰি শতিকাৰ অসমীয়া কবিতা, ১৯৭৭

অৰণ্যৰ গান, ১৯৯৩

অন্যান্য

লোক কল্পদৃষ্টি (অসমীয়া কলা-স্থাপত্যৰ পৰিচয়), ১৯৮৭

ৰূপ বৰ্ণ বাক (কলা আৰু কলাকাৰৰ প্ৰবন্ধ), ১৯৮৮

শিল্পকলাৰ উপলব্ধি আৰু আনন্দ, ১৯৯৭

শিল্পকলাৰ দৰ্শন, ১৯৯৮

আত্মজীৱনী

পাতি সোণাৰুৰ ফুল

পাহৰিব নোৱাৰিলো যি, ২০১৮

কবি নীলমণি ফুকন ডাঙৰীয়াই জ্ঞানপীঠ গ্ৰহণৰ সময়ত আগবঢ়োৱা সাৰগৰ্ভ ভাষনটো সকলোৱে পঢ়িবলৈ সুবিধাৰ্থে ব্লগত উঠাই দিলোঁ। পঢ়ি চাব খুব সুন্দৰ ভাষণ।

৫৬ তম জ্ঞানপীঠ সন্মান গ্ৰহণ কৰি কবি নীলমণি ফুকনে আগবঢ়োৱা ভাষণ

--------------------------------------

ৰবীন্দ্ৰ ভৱন, গুৱাহাটী, অসম

১১ এপ্ৰিল ২০২২

 

হে মোৰ সপোনৰ সূৰ্যৰ মানুহ,

জয় জয়তে সমবেত সুধীসমাজৰ ওচৰত মই মূৰ দোঁৱাইছোঁ। নমস্কাৰ জনাইছোঁ।

২০২১ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ সন্মান এই অকিঞ্চনলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে, ই এক অসামান্য মানবিশিষ্ট বঁটা। মোৰ কবিতাৰ বাবে এয়া এক ওখ খাপৰ স্বীকৃতি। অসমীয়া ভাষাত কবিতা লিখা কবি এজনলৈ এই সন্মান আগবঢ়োৱাৰ মানসেৰে জ্ঞানপীঠ সমিতিয়ে মোৰ নাম বিবেচনা কৰাত মই ভাল পাইছোঁ, সুখী হৈছোঁ। 

সমিতিৰ লগত যুক্ত হৈ থকা সকলোকে ধন্যবাদ জনোৱাৰ লগতে অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰমুখ্যে অসম চৰকাৰক কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ।

 

চাৰিওপিনে হিংসা– নিৰ্বিচাৰ নিৰ্মম

নিৰ্যাতন

নিপীড়ণ হত্যাৰ খবৰৰ লগত মিল নোখোৱা খবৰ এইটো।

ধৰ্মান্ধৰ উন্মাদনা

ৰাজনীতিৰ দুৰ্বৃত্তায়ন– দিনে দিনে বাঢ়ি অহা পৰিৱেশ প্ৰদুষণ

অনিশ্চয়তা

দৌৰা-দৌৰি।

ভয়ৰ মাজত মোলৈ অহা এই ভাল খবৰটোৱে মুকলিকৈ উশাহ ল'ব পাৰিছেনে?

চকিয়াল নামৰ অখ্যাত গাঁওখনৰ এমূৰত থকা হাবিখনৰ পৰা হাতৰ মুঠিত জোনাকী এটা লৈ তাহানিতেই গুৱাহাটী ওলাইছিলোহি। অন্তৰত বিষণ্ণ এক সেউজীয়া স্তব্ধতা

সোণাৰুৰ অকণমান সোণহালধীয়া লৈ

গেজেপনি হাবি এখনৰ পৰা ওলাই আহিছিলোঁ

নেঘেৰেটিঙৰ শিৱদৌল, দেওপাহাৰৰ শিলামূৰ্তিবোৰ আৰু আমাৰ গাঁৱৰ কাষেৰে বৈ যোৱা গেলাবিল নামৰ ৰূপহী নৈখনে মোৰ মন-প্ৰাণ প্ৰবাহিত কৰি নৰখা হ'লে মই আজিৰ এই ঠাই ওলাব নোৱাৰিলোহেঁতেন, সি খাটাং। তাৰ লগতে আছে এই চুটি ভাষণত নামোল্লেখ কৰিব নোৱাৰা মোৰ পুথিৰ প্ৰকাশকসকল, আলোচনীৰ সম্পাদকসকল, ঘৰখন, পৰিয়ালৰ সদৌতিকে ধৰি অসংখ্য শুভানুৰাগী, অনুৰাগীৰ মৰম-ভালপোৱা আৰু পূজনীয় পিতৃ-মাতৃৰ লগতে জ্যেষ্ঠ জনৰ আশীৰ্বাদ।

 জৰোশ্লাভ চিফাৰ্টৰ এফাঁকি কবিতাৰ প্ৰতিধ্বনি কৰি কওঁ, পৃথিৱীৰ কেইবা নিযুত কবিতাৰ মাজত মই মাত্ৰ কেইটামান কবিতাহে যোগ দিছোঁ, উঁইচিৰিঙাৰ মাততকৈ তাত বেছি জ্ঞানগৰ্ভ কথা একো নাই।

 চহৰত সুদীৰ্ঘকাল কটোৱাৰ পিছতো স্মৃতি-স্বপ্ন, বিষাদ-আনন্দ হৈ সেই গাঁওখনেই অজস্ৰ কথা সুৰ-গন্ধ-বৰ্ণ, দিন আৰু ৰাতিৰ ৰহস্যময় দৃশ্য হৈ আজিও প্ৰতিনিয়ত মোৰ মন হৃদয় আৰু কল্পনাক আলোড়িত কৰি ৰাখিছে। গাঁওখনৰ কাষেদি বৈ যোৱা বৰ্ষা-শীতৰ নৈখনৰ পাৰত থিয় হৈ আজিও যেন দূৰ দিগন্তলৈ চাইছোঁ আবেলি উৰি যোৱা চৰাইজাকৰ ফাললৈ।

ওখ ওখ গছবোৰৰ ওপৰলে হাত মেলি দিছোঁ

নৈ-সাগৰ অৰণ্যানি পৰ্বত-পাহাৰ মৰুভূমি পাৰ হৈ ক'ৰবাৰ মানুহ গৈ কোন সুদুৰত ওলাইছোঁগৈ। 

কোনোবা জনমৰ সুহৃদ বুলি ইজনৰ পিছত সিজনক আঁকোৱালি লৈছোঁ

নিজকে পাহৰি গৈছোঁ, আকৌ নতুনকৈ নিজকে বিচাৰি পাইছোঁ

চিৰকালৰ মানুহৰ অমিত শক্তি

আশা-আকাংক্ষা

জয়-পৰাজয়ৰ গৌৰৱ-আনন্দ-গ্লানি-যন্ত্ৰণাৰ অংশীদাৰ হৈছোঁ

যেতিয়া পৃথিৱীৰ সৰ্বত্ৰ মানুহ আছে

জড় জীৱন্ত বস্তুবোৰ আছে

জুই-পানী আছে

হাঁহি আৰু চকুলোৰ জোন-বেলি তৰাবোৰ অনন্ত কাল ধৰি একেখন আকাশতে জ্বলি আছে।

চি জি য়ুঙে এবাৰ কৈছিল– আধুনিক মানুহে এটা আত্মা বিচাৰি ফুৰিছে। আমাৰ বিশ্বাস, কবিতাৰ মাজেৰেই আধুনিক মানুহে এদিন সেই আত্মাৰ সন্ধান পাব, সন্ধান পাব এখন প্ৰেমৰ পৃথিৱীৰ– নতুন আধ্যাত্মিক প্ৰমূল্যৰ, সৰ্বাত্মক এটা মানৱিক যুগৰ।

কবিতা ভাষা শিল্প, জীৱন শিল্পও। সমাজবোধ আৰু ইতিহাসবোধৰ পৰাই উৎসাৰিত হয় কবিতাৰ ভাষা। 

 কিন্তু শেষত এই ভাষাৰো বন্ধন ছিঙি কবিতাই বিচাৰে অন্তহীন ব্যাপ্তি –

মানুহৰ তেজত

মঙহত-বতাহত-আকাশত

লিখিছোনে এনে এটা কবিতা যি ‘বচনাতীতৰ আস্বাদ'

আনন্দ ৰূপ অমৃত

নীল নিনাদি উঠা হুংকাৰ

যি জীৱনৰ প্ৰতিকল্প

য'ত কালাতীত মহাজীৱনৰ ধ্বনিময়-ৰূপময়-গন্ধময়-বৰ্ণময় বাণী সোণৰ সংগীত হৈ বাজি উঠিছে•

গুজৰি গুমৰি মৰিছে

বহু প্ৰস্তুতি আৰু প্ৰতিক্ষাৰ পিছত পাঁও এটা তন্ময়ৰ মুহূৰ্ত। লিখো এটা কবিতা বা অকবিতা। তাৰ পাছত আকৌ সেই অতৃপ্তি।

সেই ব্যৰ্থতাৰ ক্লেশ আৰু যন্ত্ৰণা। আকৌ সেই ৰৈ থকা আৰু সেই এজাক বৰষুণলৈ বাট চাই থকা।

মানুহক মানুহ কৰাই সকলো কলাৰ লক্ষ্য। কবিতাৰো।

মানুহৰ সৃজনীশক্তি, উপলব্ধি শক্তি, মংগলবোধক উদ্ৰেক কৰা বোধ-অনুভূতিক জীপাল, তেজাল, ধাৰাল কৰা– মানুহৰ সৃজনশীল চৈতন্যক সম্প্ৰসাৰিত কৰা 

মানুহক দ্ৰষ্টা কৰা

স্ৰষ্টা কৰা।

পৃথিৱীৰ সকলো কবিয়েই সম্ভৱত বাঞ্চা কৰে, পৃথিৱীৰ সকলো মানুহেই কবি হওক, বিদ্ৰোহী হওক, প্ৰেমিক হওক।

জীৱনৰ অখণ্ড ৰূপৰ সাধনাই কবিৰ সাধনা।

আৰু কবিতা– প্ৰেম, শক্তি, শান্তি, ঐক্য, সৌন্দৰ্যত আৰু সৃজনশীলতাত মানুহৰ অটল আস্থা। এই কাৰণেই ই অক্ষয় আৰু অনন্ত। প্ৰতিটো কবিতাই এটা মানৱিক মুহূৰ্ত, যি আনন্দ বেদনাৰ, শেষ হয় চেতনাৰ নিস্তব্ধ উজ্জীৱনত। কবিতা মানৱতাৰ কণ্ঠস্বৰ। কাণ পাতিলেই প্ৰতিজনে নিজৰ মনৰ নিজানত শুনিবলৈ পাব পুৱা-সন্ধ্যাৰ, সত্য আৰু সৌন্দৰ্যৰ সেই আৱহমান ৰাগমালা।

সাৰ্থক কবিতা এটা পঢ়িলে 

বা শুনিলে আমি নিজকে পাওঁ

আনকো পাওঁ

হঁহা দেখোঁ

কন্দা দেখোঁ

জীৱন্ত জড় বস্তুবোৰক নিজৰ মাজত দেখোঁ

ক’ৰবাত নিজকে এৰি থৈ কাৰোবাক বিচাৰি ক’ৰবালৈ গুচি যাওঁ।

বিশ্ব প্ৰকৃতি আৰু জীৱনৰ ৰহস্যৰ লগত জনা-নজনাকৈ আমাৰ এটা সম্পৰ্ক হয়। নিজৰ কল্পনা আৰু বোধ অনুভূতিৰে মানুহৰ অস্তিত্ব, অস্তিত্বৰ যন্ত্ৰণা, সত্য অসত্যক, অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতক জীৱনৰ পূৰ্ণতা, অপূৰ্ণতাক, জনা-নজনাক অনুভৱ উপলব্ধি কৰোঁ। ব্যক্তিমন সাৰ্বজনীন মনৰ লগত কালস্ৰোত আৰু ইতিহাসৰ লগত অন্বিত হয়।

 কবি মাত্ৰেই তেওঁ এজন সৰ্বপ্ৰাণবাদী, প্ৰেমিক, বিদ্ৰোহী, মানৱতাবাদী, মানুহৰ মৈত্ৰী-মমতাবোধত শান্তি-ঐক্য আৰু মানুহৰ ভৱিষ্যতত বিশ্বাসী। পৃথিৱীৰ সকলো কবিয়েই বাঞ্চা কৰে, সৰ্বত্ৰ শোষণ-পীড়নৰ অন্ত হওক, ভাতৃঘাতী, আত্মঘাতী সংঘাত, সংঘৰ্ষ, যুদ্ধ-বিগ্ৰহ, ৰক্তপাতৰ অন্ত হওক, মানুহৰ মানুহলৈ ভয় নোহোৱা হওক।

পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহেই প্ৰতিজন মানুহৰ মাজত বিচাৰি পাওক চিৰকালৰ এজন পৰম সুহৃদ। মানুহৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্তই হওক একোটা মানৱিক মুহূৰ্ত– একোটা আধ্যাত্মিক মুহূৰ্ত।

ছাঁ জাঁ পেৰ্ছৰ এফাঁকি কথাৰ প্ৰতিধ্বনি কৰি কওঁ–

কবিতা মাটিৰ চাকি।

কবিৰ হাতত থকা এই মাটিৰ চাকিটিৰ পোহৰেই আজিৰ এই পৰিস্থিতিত যথেষ্টনে? যথেষ্ট– যদি মানুহে কেৱল মনত ৰাখে মাটিক।

প্ৰখ্যাত সমালোচক চি এম বাওৰাৰ কথাৰ সুৰত কওঁ– মোৰ প্ৰতিটো কবিতা সভ্যতাৰ বাটেৰে আহি থকা আধুনিক মানুহৰ মনৰ বিকাশ– উন্মুখ এটা এটা নবীন খোজহে মাথোন। মানুহ, মানুহ, মানুহ, মানুহ, মানুহ– মোৰ সপোনৰ সূৰ্যৰ মানুহ– মোৰ অপাৰ অগাধ-অটল আস্থাৰ থলী।

তাৰ পিছতো মোৰ মনলৈ এই ভাব আহে– আপুনি কবিতা পঢ়েনে? নিচেই কম সংখ্যক মানুহেহে কবিতা পঢ়ে আৰু কাচিৎ কোনোবাজনেহে কবিতাৰ দ্বাৰা সামান্য প্ৰভাৱিত হয়। মানুহ য'তেই আছে, তাতেই জড় জীৱন্ত বস্তুবোৰ আছে। তাতেই কবিতা আছে। জীয়াই থকাটোৱেই কবিতা। জীৱনেই কবিতা। কেৱল মানুহৰেই গান আছে। মানুহৰেই আছে এটা চিন্তাশীল আবেগিক ভাব জীৱন, এটা বৃহত্তৰ জীৱন। মানুহৰ অন্তৰাত্মাৰ ব্যাকুলতাৰ অন্ত নাই। মানুহেই কেৱল কল্পনা আৰু সৃজনীশক্তিৰ অধিকাৰী। এই কল্পনাই জ্ঞান, আৰু সৃজনীশীল চৈতন্যই পোহৰ। সৃজনশীল চৈতন্যৰ সমৃদ্ধি আৰু ব্যাপ্তিতেই মৰণশীল মানুহৰ শৌৰ্য আৰু মনুষ্যত্বৰ গৌৰৱ।

আহক কবিতা পঢ়োঁ। কবিতাই অমৃত মণি, অভয়। পাৰাপাৰহীন প্ৰেমৰ মাজত অনাবিল সৌন্দৰ্যৰ মাজত নগ্ন হওক, মগ্ন হওক, স্তব্ধ হওক– মুক্ত কৰক মন আৰু হৃদয়ক। আৰু আপুনি নিজেই হৈ উঠক এটা কবিতা।

 আপুনিও এটা শুভবাৰ্তাৰ কাৰণে ৰৈ আছে, মানৱতাৰ মুহূৰ্তবোৰৰ কাৰণে। আহক উপলব্ধি কৰোঁ অনিৰ্বচনীয় এক আনন্দ আৰু বেদনাক, যি আনন্দৰ, বেদনাৰ শেষ হয় চেতনাৰ নিস্তব্ধ বোধনত।

 আহক অনুভৱ কৰোঁ –

 মনৰ ভিতৰত ৰঙা হালধীয়া ফুলবোৰ ফুলি উঠা,

 এটা শঙ্খৰ ভিতৰত এটা শঙ্খ বাজি উঠা।

 অনুভৱ কৰোঁ– মানুহ মুক্ত, জীৱন সুন্দৰ, জুই সুন্দৰ, পানী সুন্দৰ, উইচিৰিঙাৰ মাতটো সুন্দৰ, টিপচি চৰাইটো সুন্দৰ, সুন্দৰ মানুহৰ মৃত্যু।

মই এক অসমীয়া, মোৰ কবিতাৰ ভাষা অসমীয়া, তাৰ মাজেৰেই মই বিশ্বমন, হৃদয় আৰু প্ৰাণৰ সৈতে যুক্ত হৈ থাকোঁ। দেশ, কাল, ভাষাৰ সীমা চেৰাই গৈ পোৱা মুকুতিৰ স্নিগ্দ্ধ আনন্দত লালিত মোৰ কল্পনা।

 অসমৰ বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিয়ে মোৰ কল্পনাক প্ৰাণৱন্ত কৰি ৰাখে। ইয়াৰ পাহাৰ, ভৈয়ামৰ মাটি, শইচৰ সেউজ-সোণালীয়ে মোৰ সংবেদনত জোঁকাৰ তুলি থাকে অনবৰতে, ইয়াৰ কলৰৱমুখৰ নৈবোৰৰ সৌন্দৰ্য-মাধুৰ্য, নৈৰ পাৰৰ ছোৱালীহঁতৰ ৰূপ-জেউতিয়ে মোৰ সৃজনশীল মনটোক নিয়ত আলোড়িত কৰি ৰাখে। মোলৈ অহা অতিকে সন্মানজনক জ্ঞানপীঠ বঁটা এই সকলোৰে লগত মই ভগাই লবলৈ পাই পুলকিত হৈছোঁ।

 শেষত, পুনৰবাৰ সমবেত সুধী সমাজক কৃতজ্ঞতা জনাই মোৰ দোৱাইছোঁ, সেৱা জনাইছোঁ।

ধন্যবাদ

নীলমণি ফুকন

১১ এপ্ৰিল ২০২২

স্বনামধন্য কবি নীলমণি ফুকন ডাঙৰীয়া নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে পথপ্ৰদৰ্শক হৈ ৰব। বিশেষকৈ কবিতাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আৰু আকৃষ্ট হোৱাৰ পথ উদ্ভাষিত কৰিব তেখেতৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ৰ শুভ বাৰ্তাই। তেখেতৰ স্বাস্থ্যৰ অনতিপলমে উন্নতি ঘটক ভগৱানৰ ওচৰত তাৰেই প্ৰাৰ্থনা জনাইছো।

প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো। লেখক: দুদুল সোণোৱাল। আৰৈমূৰীয়া গাওঁ।

বাঁহ আৰু বেতৰ কাম । Bamboo and Cane's Work.

বিদ্যালয়ত বেত আৰু বাঁহৰ কাম । Work of Bamboo and Cane in School. ডলা,খৰাহী, মূঢ়া কিদৰে বনোৱা হয়। কেইটামান কিটিপ।

    সাম্প্ৰতিক সময়ত বিদ্যালয়ত বেত আৰু বাঁহৰ কাম এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। মাধ্যমিক শিক্ষাৰ নতুন শিক্ষা নীতিতো হস্ত শিল্পক গুৰুত্ব দিয়া পৰিলক্ষিত হৈছে। হস্ত শিল্প বুলি ক'লে বিশেষকৈ বাঁহ বেতৰ শিল্প, মৃৎ শিল্প, বয়ন শিল্প .. আদিকে বুজা যায়। গ্ৰাম্য অঞ্চলত বাঁহ বেতৰ কাম অত্যধিকহাৰত প্ৰচলিত। কিন্তু সেই অনুপাতে বৰ্তমান সময়ত নতুন প্ৰজন্মই বাঁহ বেতৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কে এতিয়াও বুজিবলৈ বাকী। আকৌ দেখা যায় যে বহুতে বাঁহ বেতৰ কাম কৰি ভাল নাপাই। এনেও নজনাৰ বাবে যিকোনো কাম প্ৰিয় নহয়। তোম, খৰা, বিচনী, পাচি,খৰাহী, ডলা, চালনী, বাঁহৰে নিৰ্মিত বিভিন্ন আচবাব, বেতৰ আচবাব আদি হাতেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াৰ ব্যৱসায়িক দিশো উজ্জ্বল। ঘৰৰ চৌহদত এটা সাধাৰণ ঘৰ সাজি এনে হস্ত শিল্পৰ কাম কৰিব পৰা যায়। 

    বাঁহ বেতৰ কামৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলৰ ধৈৰ্য, একাগ্ৰতা, আৰু ঐকান্তিক প্ৰচেষ্টা বৃদ্ধি ঘটাব পাৰি। এনেধৰণৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুতকৰণৰ দ্বাৰা ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলক পাঠ্যপুথিৰ একঘেয়ামী শিক্ষাৰ পৰা কিছু হ'লেও অৱসাদ প্ৰদান কৰিব পৰা যায়। বাঁহ বেতৰ কামৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলে বাস্তৱ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব সক্ষম হয়। লগতে ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলৰ মনোজগতত শ্ৰমৰ প্ৰতি সদ্ভাৱ আৰু শ্ৰমৰ মৰ্যাদা সম্পৰ্কে অনুভূত কৰাব পাৰি। সেয়ে বিদ্যালয় পৰ্যায়ত বাঁহ বেতৰ কামৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰা যেন অনুভৱ হয়।

    তলত কেইটামান বাঁহ বেতৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুতকৰণৰ কিছু নিয়ম আগবঢ়োৱা হ'ল। 

১/ 'মূঢ়া'ৰ প্ৰস্তুতকৰণ:

     উৎপাদিত সামগ্ৰী 'মূঢ়া' আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণতে প্ৰয়োজন হোৱা এক সামগ্ৰী। ইয়াক বহাৰ আসন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নিতৌ ঘৰলৈ অহা অভ্যাগতক গৃহস্থই প্ৰথমে আগবঢ়াই দিয়া বহাৰ সঁজুলি হৈছে - মূঢ়া। গ্ৰাম্য সমাজত মূঢ়াৰ প্ৰাধান্য বেছি। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে প্ৰতি গৰাকী গ্ৰাম্য সমাজৰ লোকে চোফাচেট বা দামী আচবাব কিনিবলৈ নোৱাৰে। কিন্তু মূঢ়াৰ মূল্য কম আৰু ইয়াক সহজে লৰচৰ কৰিব পাৰি বাবে ইয়াৰ আদৰো বেছি। অৱশ্যে নগৰ চহৰতো ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আছে। আজিৰ যুগত প্লাষ্টিকৰ মূঢ়াৰ প্ৰচলন অত্যধিক হোৱাত বাঁহ বেতৰ মূঢ়াৰ প্ৰতি কিছু আকৰ্ষণ হ্ৰাস পোৱা যেন লাগে।

     প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী: মূঢ়া প্ৰস্তুতৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী হৈছে - এখন চোকা কটাৰী, এখন দা, কৰত, গজাল, প্ৰয়োজন অনুসৰি ফেবিকল আঠা, এডাল জোঙা আৰু আগটো বেঙা বিধৰ সৰু হাকুটি।

     ব্যৱহৃত কেঁচা সামগ্ৰী : বাঁহ, বেত, এটা চাইকেলৰ টায়াৰ। 

     প্ৰস্তুত প্ৰণালী : বাঁহ এফুট বা দেৰ ফুট জোখত কৰতেৰে কাটি ল'ব লাগে। বাঁহ পাবটো দাৰে ফালি সৰু সৰু কাঠি আকাৰ কৰি ল'ব লাগে। কাঠিবোৰ কটাৰীৰে মিহিকৈ চাঁচিব লাগে। একেদৰে মুথুৰি বান্ধিবৰ বাবে বেত সৰু সৰুকৈ ফালি কটাৰীৰে চাঁচি মিহি কৰিব লাগে। ইয়াৰ পিছত ছবিত দেখুওৱাৰ দৰে বাঁহৰ কাঠিখিনি ক্ৰমান্বয়ে বেকাবেকিকৈ তল-ওপৰ কৰি দি বেতৰ সহায়ত গাঁঠি যাব লাগে। এইদৰে দুহাতমান গাঁঠিলে দুয়োটা মূৰ লগ কৰিব পৰা জোখৰ হ'ব তেতিয়া ইয়াক লগলগাই দিব লাগে। তাৰপাছত ই গোটা আকৃতিৰ ৰূপ ল'ব আৰু লগে লগে ওপৰৰ ফালটোত বেতৰ বুকুবোৰেৰে মোথা কৰি মুথুৰি বান্ধি দিব লাগে। ইয়াৰ পিছত ওপৰৰ অংশত বেতেৰে এখন সুন্দৰ জালি গাঁথিব লাগে। ওপৰৰ ফালটো সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত তলৰ ফালটোত একেদৰে বেতৰ বুকুৰে মোথা কৰি মুথুৰি বান্ধি দিব লাগে। এই মুথুৰিটোত চাইকেলৰ টায়াৰেৰে বান্ধি দিলে মচবুত হয়। এইদৰে মূঢ়া প্ৰস্তুত কৰিব পৰা যায়।

     

২/ খৰাহীৰ প্ৰস্তুতকৰণ : 

    খৰাহী প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবেও একেধৰণৰ আহিলাৰ প্ৰয়োজন হয়। অৰ্থাৎ দা, কটাৰী ,এডাল সৰু হাকুটি। খৰাহী অসমীয়া সমাজৰ এক এৰাব নোৱাৰা পাকঘৰৰ সামগ্ৰী ৰখা যতন। গ্ৰাম্য সমাজত ইয়াৰ প্ৰচলন অত্যধিক। ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি ক'ব পাৰি ব্যৱসায়িক দিশৰ কথা। বহু গ্ৰাম্য সমাজৰ লোকে খৰাহী বনাই বিক্ৰী জৰিয়তে হাত খৰচ উপাৰ্জন কৰে। আজিকালি নগৰ চহৰতো এনে বাঁহৰ সামগ্ৰীৰ বিপনী বৃদ্ধি পাইছে। ক্ৰেতাৰ সংখ্যাও সন্তোষজনক। সেয়ে ইয়াৰ ব্যৱসায়িক সম্ভাৱনা উজ্বল। গতিকে এই হস্ত শিল্প ভালদৰে শিকি বুজি ল'লে জীৱন নিৰ্বাহৰ উপায় নিশ্চিত হ'ব। 

  প্ৰয়োজনীয় কেঁচা সামগ্ৰী : বাঁহ আৰু বেত ।

  প্ৰস্তুত প্ৰণালী : বাঁহ এপাব কৰতেৰে কাটি ল'ব লাগে। দাৰে বাঁহ পাব ফালি সৰু সৰু অংশলৈ পৰিবৰ্তন কৰিব লাগে। কিছু সময় ফলা বাঁহ খিনি ৰ'দত দি ল'লে ভাল। তেতিয়া তমাল বনাওতে সহজে চিৰি উঠে। কটাৰীৰে বাঁহৰ ফাল বিলাকৰ পৰা পাতল পাতলকৈ তমাল তোলাব লাগে।তমালবোৰৰ সহায়ত 'দুডলীয়া মৰ' প্ৰয়োগ কৰি ( তমাল গোঠা পদ্ধতিক দুডলীয়া মৰ' বুলি কোৱা হয়। আন এটা পদ্ধতি হৈছে অজলা মৰ পদ্ধতি। ) গাঁঠি যাব লাগে। তমালবোৰেৰে প্ৰথমে চেণ্ডালিখন গুঠি ল'ব লাগে। চেণ্ডালিখন গুঠিবলৈ সোঁমাজৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হয়। দুডাল তমাল ওপৰত কৰি দুডাল তমাল তললৈ পঠিয়াই গাঁঠি যাব লাগে। এইদৰে দুই ফুট বা দেৰ ফুট মান বহলকৈ গুঠাৰ পাছত বাঁহৰ কুৱল (মুথুৰি) বান্ধি দিয়া হয়। 

ক্ৰমশঃ 

    প্ৰৱন্ধটো পঢ়ি ছোৱাৰ বাবে আপোনাক অশেষ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো। লেখক :: দুদুল সোণোৱাল ।